เริ่มต้นจากตัวเอง แล้วก็รวมกลุ่ม สร้างแนวร่วม พัฒนาการเกษตรชุมชน

ปีนี้น้ำน้อย ...ราชการขอให้ชาวนางดทำนา (แป๊ว แล้วไงต่ออะ รายได้หายไปหนึ่งรอบ หรือจะดันทุรัง ทำ สุดท้าย ข้าวแล้งตาย แย่งน้ำกันทำนา ฆ่ากันตายอีก ...)

ทำไม การปลูกถั่วขาย+ บำรุงดิน เป็นความคิดที่ต้องหาพวก

เพราะการปลูกน้อย เเปลงของตัวเอง ถึงเวลาดูแลจัดการยาก
(อ้าวเเปลงข้างๆ ทำนา น้ำซึมเข้ามา ) การเก็บเกียว ก็จะไม่มีพวก
หรือตอนขาย ไม่มีจำนวนต่อรอง กับ ตลาดผู้รับซื้อ เป็นเบี้ยหัวแตกไปครับ

สมมติ รวบรวมสมาชิก ที่มีความบ้า พอๆกัน
ในพื้นที่ 2 ตร.กม. ( 1 ตร.กม-=625 ไร่)
ให้ได้ซัก 20 คน คนละ 50 ไร่ ก็จะมีพื้นที่รวมกัน =1,000 ไร่

ผลผลิตถั่วเหลือง เฉลี่ยไร่ละ 250 โล โลละ 20 บาท
ตอนเก็บเกี่ยว ก็เรียกรถเกี่ยวมาได้ (หลายคนคิดว่าปลูกแล้วเก็บยาก)
หรือจะออกรถเกี่ยวถั่วมาใช้ในกลุ่มก็ยังได้

กลุ่มก็จะมีเงินจากการขายผลผลิตรวมกัน = 5,000,000 บาท
หักค่าใช้จ่าย ไปประมาณ ครึ่งนึงเหลือ 2,500,000 บาท
หารเฉลี่ย มีรายได้ นอกฤดูกาลปลูกข้าว 2,500 บาท /ไร่ ได้ปุ๋ยเพิ่มด้วยครับ
ดีกว่าปลูกข้าวแข่งกัน ให้โรงสีกดราคา ครับ

หากมีการรวมกลุ่ม ใช้ปัจจัยการผลิตร่วมกัน = Share Cost + เพิ่มอำนาจต่อรองได้ ครับ

หยุดให้ นายทุน "ทุบ" เกษตรกร เป็นเบี้ยหัวแตก กันเถอะครับ


ปล.ข้อสังเกตุ ทำไม
ขนม ของฝากจากญี่ปุ่น ส่วนมากเป็น

1.เเป้งห่อถั่ว
2.ถั่วห่อเเป้ง

ฝากคน กศน.ด้วยครับ