ถึงตอนนี้เห็ทีต้องประหยัด ต้องขจัดฟุ้งเฟ้อเฝ้าฝึกฝน ต้องเพียงพอพอเพียงพอเลี้ยงตน ต้องอดทนใช้จ่ายให้พอดี
แม้ว่ายุคนี้การสื่อสารจะทันสมัย มีเครื่องมือสื่อสารที่ไฮเทคโนโลยี่มากๆ แต่ผู้เขียนยังนิยมชมชอบและพิศมัยในการเขียนจดหมายอยู่ และชอบอ่านจดหมายมากกว่าการคุยกันทางโทรศัพท์ มีสหายผู้รู้ใจกันไม่มากคน ยังคงติดต่อสื่อสารกันทางจดหมาย กันอยู่ หนึ่งในนั้นมีนาม"ฉิมพลี แสนแสบ "(อิสระ หอมหวล รองนายก อบต.บางวัน อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา)พี่บ่าวที่แสนดี ที่ร่อนจดหมายมาให้อ่านอย่างสม่ำเสมอ ตามเหตุการณ์บ้านเมืองและสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 25503 ฉิมพลี แสนแสบ ส่งจดหมายมาให้ บอกเรื่องราวความเป็นไปในครอบครัวให้ทราบ เห็นว่าเนื้อหาในจดหมายน่าสนใจ จึงนำมาแบ่ง
ปี 53 ระอา ช่วงหน้าฝน ตกเสียจน น้ำนอง เจิ้งท้องทุ่ง
เป็นหนี้สิน กันอินัง และตังรุง ชาวสวนยุ่ง อดทน ส่งลูกเรียน
มองต้นยาง น้ำไหล ขึ้นไครเขียว* ใจห่อเหี่ยว ยับเยิน เกินขีดเขียน
บางเวลา โรคภัย มาเบียดเบียน ต้องพากเพียร อดทน ไม่จนใจ
หวังฝนแล้ง สักเดือน ช่วยปลดหนี้ ฝนตกแบบนี้ เห็นว่า น่าไม่ไหว
ทั้งหนูนา ม่าดอน* ต้องทำใจ คนจ่ายใหญ่ คือหนูนา เขามาแรง
ต้องอดทน หาเงิน เข้ากระเป๋า ทุกค่ำเช้า ต้องขยัน ต้องขันแข็ง
หวังพึ่งยาง ถึงว่า ราคาแพง ฝนตกแรง ไม่ได้ตัด ขัดสนใจ
เขียนสารา มานี้ อาจถูกผิด ใช่บัณฑิต ผู้รู้มาแต่ไหน
ไม่ถนัด อักษรา ภาษาไทย เขียนตามใจ อยากเขียน วกเวียนวน
ถึงตอนนี้ เห็นที ต้องประหยัด ต้องขจัด ฟุ้งเฟื้อ เฝ้าฝึกฝน
ต้องเพียงพอพอเพียงพอเลี้ยงตน ต้องอดทน ใช้จ่าย ให้พอดี
ที่เขียนมา ใช่ว่า จะท้อแท้ ไม่ยอมแพ้ จะสู้ต่อ ตามวิถี
จะฝ่าฟัน ขวากหนาม ด้วยความดี ไม่กี่ปี ถ้าแก้ได้ คงหายจน
ขอจบกลอน พอที แค่นี้ก่อน ขออวยพร ให้ โชคช่วย อำนวยผล
ให้ครอบครัวมีสุข กันทุกคน พรจงดลให้สมหวังดังตั้งใจ ..........
จากฉิมพลี แสนแสบ
หลายครั้ง หลายหน ที่ฉิมพลี เขียนจดหมายเป็นบทกลอน ผู้เขียนก็จะตอบเป็นกลอนไป เราเขียนตอบโต้กันมาตั้งแต่ 2518 มีบทกลอนหลายบทที่ยังคงหลงเหลือจากปลวกมอดเมื่อกลับไปอ่านใหม่ สะท้อนปัญของยุคสมัยได้มุมมองไปอีกแบบหนึ่ง ขอบคุณ ฉิมพลี กวีป.4 ที่สร้างฝันให้ผู้เขียนมีจินตนาการในด้านดี
* ขึ้นไครเขียว =นตะไคร้เขียว
*หนูนา มาดอน =ลูกสาวและลูกชายของฉิมพลี ส่งมาเรียนที่ปากพะยูนบ้านผู้เขียน
http://gotoknow.org/blog/bangheem/336068(บันทึกถึงฉิมพลี)
ลูกชายผม ครับ 7 ขวบ เขียนจดหมาย จีบสาว เกือบ ทุกวัน น้องโอปอ
อ่านแล้ว มันเลี่ยน มาก ๆ หวานซ่ะทื่อเลย ลูกมันเหมือนใครฟ่ะนี่
ท่านวอญ่า ครับ
ว้าว แอบมาดูคู่(เพื่อน)รัก เค้าเขียนจดหมายกัน นี่ถ้าเป็นคู่รักจริงๆ คง ว้าว หลายเท่ากว่านี้เลยนะพี่บัง ขลังมากๆ เก็บไว้ดีๆ นะพี่บัง :) ลายมือหนุ่มๆ สมัยโน้น สวยๆ อย่างป๋าปู เป็นต้น อิ อิ แบบลูกๆ อายเลย ..
ชอบตรงนี้มาก ... ถึงตอนนี้ เห็นที ต้องประหยัด ต้องขจัด ฟุ้งเฟื้อ เฝ้าฝึกฝน
ต้องเพียงพอพอเพียงพอเลี้ยงตน ต้องอดทน ใช้จ่าย ให้พอดี ...
อ้าว อ้ายนายพี่บังนี่ อยู่บ้าน บางวัน รึ แล้ว อีกหลายวัน ไปอยู่ไหนเล่า อิ อิ (ฮาตอนผ่านพท. นี้ แล้วน้องแซวว่า วัดบางวัน เป็น วัด แค่ บางวัน ส่วนอีกหลายวัน เป็นอะไรหนอ :) ... ว่าแล้ว ก็คิดถึงกลอน พังงา มีบาง ของป๋า ปูยังลงไม่ครบเลย .. พิงงา มีบาง เยอะจริงๆ
พี่บังเอาจดหมายไปใส่ เคลือบพลาสติกไว้เลยก็ดีนะ .. เสียดายจม. รักแบบลูกหมาๆ ของปู เพิ่งทำลายทิ้งไปไม่กี่ปีเอง ไม่น่าทิ้งเลย ตอนนั้นอารมณ์ชั่ววูบมากๆ .. แต่ของพี่บังนี่ สุดยอด น่าเก็บไว้ เรื่องราวผ่านไปกี่สมัย ก็มิล้า ขอบคุณ ค่ะ
สวัสดีครับท่านศุภรักษ์เภสัชพันธ์หายาก
จดหมายน้อยวันแม่
จดหมายน้อยวันพ่อ
ถึงตอนนี้ผมยังมีเก็บไว้ ยามลูกดื้อเอามาอ่าน ทำให้ใจเย็นและเห็นความรักจากจดหมายน้อย ทำให้ต้องมาทบทวนตัวเองถึงสิ่งที่เปลี่ยนไป........ในครอบครัว
สวัสดีครับท่านอาจารย์ ธนิตย์
จากจุดประกายเพลินวานที่เข้าไปอ่าน จึงได้ไปค้นจดหมายเก่าๆออกมาดู
เห็นว่ามันน่าจะตามรอยเรื่องราวชาวบ้านในยุคสมัยหนึ่ง
เก็บจดหมายได้บางส่วน มันเสียหายไปเพราะความนานและการจัดเก็บที่ไม่ถูกวิธี
จะได้นำมาแบ่งปันทางบันทึก.....เพลินวานครับ
สวัสดีครับ คุณสันติสุข บัตรอวยพร การ์ดต่างๆ และวรรณกรรมห้องน้ำ วรรณกรรมท้ายรถบรรทุก ผมชอบเก็บบันทึกจดเป็นจดหมายน้อย เวลาผ่านหลายปี ไปพบอีกทีมีคุณค่ามากครับ จากจุดเล็กๆที่เก็บเวลาผ่านมันมีมากขึ้น เหมือนประสกรณ์ชีวิต นานๆเข้าก็เกิดเป็นความรู้ที่ทำให้ตามรอยได้ เหมือนอย่างตำนานโจที่ภาคใต้
http://gotoknow.org/blog/bangheem/215092?page=1(ตำนานโจภาคใต้)
สวัสดีครับปู เรื่องเล่าของฉิมพลี มีมากมาย ตอนนี้ เขามีตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่น เป็นรองนายกตำบลบางวัน
มีเรื่องเล่าว่า วันก่อนไปตัดยาง พอข้ามคลองบอกให้เมียที่ซ้อนท้ายลงเดินข้ามคลอง พอขึ้นฝั่งได้ลืมเมียเสียเฉย ถึงบ้านแล้วยังนึกไม่ออก จนเมียกลับมาถึงบ้านถึงได้รู้ว่าลืมเมีย (ลือกันทั้งอบต.) ไปตัดยางสมองเล่นนึกบทกลอนได้ หยุดตัดยางกลับบ้านมาเขียนกลอน ก็ยังมี ....เสียดายเครื่องไม่รู้เป็นอะไร นำไฟล์ขึ้นไม่ได้เลย กะว่าจะโชว์รูปฉิมพลีซะหน่อย.......ที่เป็นอย่างนี้เพราะเขาเป็นรองนายกบาง.....วัน ไม่ได้เป็นทุกวัน
อ่านจบแล้วเห็นภาพความลำบากครับ ท่านวอญ่า ทางอีสานปีนี้ก็น้ำท่วมหนักเหมือนกันครับ
รู้สึกทึ่งจังค่ะ"วอญ่าท่านผู้เฒ่า"
ปีนี้..พอศอนี้..มักไม่ค่อยพบ The Letter เป็นความรู้สึกที่แตกต่างจริงๆ
แต่การเขียนจดหมาย (ตอนม.3) ทำให้คุณระพี มีเพื่อนต่างจังหวัดเพิ่มขึ้น
สวัสดีครับท่านผอ. วัฒนา
จากจดหมายฉบับนี้ทำให้ผมไปค้นกรุจดหมายเก่าๆ ที่เราส่งถึงกัน กลับมาอ่านอีกทีดูแล้วมีความสุข จึงอยากนำมาแบ่งปันความสุขครับท่าน
สวัสดีครับคุณ ระพี ผมยังพิศมัยการเขียนจดหมายอยู่ แต่พักหลังมักเป็นจดหมายน้อยครับ