และได้โอกาสคุยกับคุณยายและฝรั่งหนุ่มดังที่ตั้งใจไว้
อำลาอิตาลี-2
โสภณ เปียสนิท
.......................................
ตามประสาคนร้อนวิชาภาษาอังกฤษ ผมเตร่ไปยืนใกล้ ๆ และได้โอกาสพูดคุยกับคุณยายและฝรั่งหนุ่มดังที่ตั้งใจไว้ ฝรั่งหนุ่มมีชื่อว่า คุณมัวโร เครวาติน (Mauro Crevatin) ส่วนคุณยายผมไม่ได้บันทึกชื่อไว้จึงจำไม่ได้ จากการสนทนากันทำให้รู้ว่า หนุ่มฝรั่งรูปหล่อเป็นเขยของคุณยาย หลังการพูดคุยอันยาวนานผมได้ทราบเรื่องราวอันน่าสนใจ ที่สะท้อนวิถีชีวิตในสังคมไทยในแง่มุมหนึ่ง
คุณมัวโรเป็นชาวเป็นชาวเวนิส ทำงานด้านคอมพิวเตอร์อยู่ในบริษัทแห่งหนึ่ง บ้านอยู่ห่างออกไปจากกลางเมืองราวหนึ่งชั่วโมงหากเดินทางโดยรถยนต์ เมื่อหลายปีก่อนโน้นทำงานเก็บเงินได้ก้อนหนึ่งตั้งใจเดินทางไปเที่ยวต่างบ้านต่างเมือง ไม่ได้ตั้งใจมาเที่ยวเมืองไทย แต่เมื่อใกล้ถึงวันเดินทางเข้าจริง ๆ เพื่อนกลับชวนให้มาเที่ยวภูเก็ตที่เมืองไทยแทน
เมื่อมาถึงเกาะภูเก็ตจึงรู้สึกหลงใหลในความสวยงาม และน้ำใสใจคอของคนไทย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสาวไทยคนหนึ่ง ความพึงพอใจก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบเหมือนสายน้ำไหลเอื่อยรินเบา ๆ แต่ไม่ยอมหยุดนิ่ง เขายังจำคืนวันหนึ่งที่ได้มีโอกาสเดินทอดน่องเคียงกันไปตามชายหาดอันเงียบสงบ น้ำทะเลซาดซ่าลบรอยทรายที่เขาและเธอก้าวย่ำไป เสียงดนตรีละตินดังแว่วมาจากร้านอาหารชายหาดแห่งใดแห่งหนึ่ง สายลมเย็นพลิกพลิ้วใบมะพร้าวซู่ซ่าไม่ขาดระยะ แสงไฟหลากสีสาดส่องวอมแวมจากที่นั่นที่นี่ตามแนวริมชายหาดเมื่อมองจากระยะไกลเหมือนใครจุดเทียนฉลองความรักให้แก่เขาและเธอทั้งสองคน
หันซ้ายหันขวาหาภาพประกอบที่ถ่ายมาเองไม่เจอ หาเอาภาพแถวอินเทอเน็ทนี่ก็แล้วกันนะครับ อิอิื จากที่นี่....
จะตามมาอ่านต่อครับ....
-ปณิธิ
ขอบคุณปณิธินะครับที่มีบทกวีดีๆ บันทึกแบ่งปันให้อ่านเสมอ นึกถึงกวีเมื่อใดเป็นต้องแอบไปเปิดอ่าน เพราะรู้ว่าจะหาอ่านได้ที่ใด
เรียนอ.ขจิตครับ
เห็นท่าจะขาดแน่ครับ เพราะเดินทางไปอยู่ที่โน่น จนเป็นพลเมืองที่โน่นแล้วครับ ผมว่านะ
สวัสดีค่ะ
แหม....คุณยายคิม
ครับ
หูแว่วได้ยินเสียง "เมื่อคิดให้ดีโลกนี้ประหลาดดดดด..........................."ขี้นมาทันทีเชียวครับ ฟังกันหน่อยก็ดีนะครับที่นี่....