ในธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของเรา

หกโมงสิบหกนาที..มองไปที่มุม(โลกสี่เหลี่ยมใบนี้)...คงจะต่างเวลากับอีกมุมหนึ่ง(ถึงแม้ว่าจะเป็นสี่เหลี่ยมเหมือนกัน)....(อ่านกฎกติกาสำหรับบันทึก...ก็ได้แต่นึกเอะอะอยู่ในใจ...รับรองให้กะตัวเองว่า...ที่เขียนอยู่นี้..รับรองว่าไม่ได้ลอกใครมา...เห็นมายินมา..เก็บมาเล่า..จะเป็นประโยชน์...หรือเสียประโยชน์กับใครบ้างไม่รู้...เพราะในโลกสี่เหลี่ยมนี้นี้เป็นเพียง..มายา..เท่านั้น...แอบคิดตามประสา..ยายธี..อะ้ๆอิอิ )...เกริ่นมาเสียตั้งนาน...จะเริ่มในสิ่งที่จำได้...คุณค่าของการเรียนรู้...คือหมากพลู...ที่ถูกจัดวาง..ในพาน..นำไปไหว้ครูผู้มีพระคุณ...ด้วยถ้อยคำที่อ่อนหวาน..อ่อนโยน..และนุ่มนวล...ปาเจรา..จริยา..โหติ..คุณุตรา...(ลืมไปแล้ว..ช่วยต่อให้ถี..อ้ะๆๆ)....ร้องต่อไม่ได้ตอนนี้..เพราะค่าเล่าเรียนมันแพงหูฉี่..สำหรับคนรุ่นลูกรุ่นหลาน...ที่พ่อแม่ปู่ย่าตายาย..ต้องเดือดร้อนไปกับการเรียนที่หาคุณค่าไม่ได้นอกจาก"คำว่าเดือดร้อน".......

..ตื่นทำกิจวัตร..ที่เหมือนจำเป็น..กินกาแฟบนเตียงนอน(คนเดียวเหลียวไปดูที่ว่าง..ข้างกาย...๕๕๕..เศร้าเจ้าค่ะ )...แล้วนั่งนึกถึงข่าวเมื่อวานตอนค่ำที่เห็น...(นักศึกษา"ในยุโรปประเทศหนึ่ง"จำไม่ได้ว่าที่ไหนเพราะไม่ได้ฟังอย่างถ่องแท้)...ที่น่าสนใจคือนักศึกษาเหล่านี้..เดินขบวนต่อต้าน..การขึ้นค่าเล่าเรียน"ซึ่งตามข่าวบอกว่า..สามเท่าตัว"จำนวนนักศึกษาที่เดินขบวนเหล่านั้นประมาณสองหมื่นคน..ตามข่าวอีกนั่นแหละ..(เรื่องที่ได้ยินได้ฟังนี้..คือ.ในฮัมบอรก...เยอรมันนี..)......และนักศึกษาคนหนึ่งกล่าวว่า "สมัยที่พ่อแม่..ฉันเรียนมันไม่แพงอย่างนี้เลย"..แล้วรุ่นฉันมันก็จำเป็นต้องเรียนเหมือนกัน..และทำไมจะต้องขึ้นราคา"...แล้วเงินที่ได้การสนุนเป็นจำนวน..โกฎิๆๆ..เอาไปช่วย(แบงค์)แทนแต่เงินทุนช่วยการศึกษาซึ่งหายไป..อ้ะๆๆ..(เป็นเสียงหัวเราะของยายธี..แต่กลุ่มนักศึกษานั้น..คงหัวเราะไม่ออก...(คงได้แต่กรอกหน้า..)...เพราะความ..เดือดร้อน