เมื่อมีภัยคนไทยสามัคคี


![]()
เมื่อวันที่ 17 – 30 ตุลาคม 2553 โรงเรียนเทศบาล 4 (เพาะชำ) เทศบาลนครนครราชสีมา ถูกน้ำไหลเข้าท่วมบริเวณโรงเรียน น้ำท่วมสูงถึงห้องเรียนชั้น 1 ทางโรงเรียนต้องย้ายเอกสาร สิ่งของต่าง ๆ ขึ้นไปเก็บไว้ชั้น 2 ของอาคารเรียน น้ำมารวดเร็วมากค่ะ ไม่คิดเลยว่าจะท่วมสูงถึงขนาดนี้




ถึงแม้น้ำจะท่วมโรงเรียน และล้นขึ้นมาบนถนนมิตรภาพหน้าโรงเรียน คณะครูเราก็ไม่ย่อท้อค่ะ ให้ความร่วมมือกับทางเทศบาลนครนครราชสีมาเป็นอย่างดี ช่วยจัดเตรียมถุงยังชีพ จัดข้าวกล่อง และออกแจกให้แก่ชาวบ้านที่อยู่ชุมชนหลังโรงพยาบาลเซนต์เมรี่ ชุมชนเพชรเยี่ยม ชุมชนโพธิ์ทอง และในหมู่บ้านวีไอพี ทุกวันตั้งแต่เช้าจนค่ำ ...เมื่อมีภัยคนไทยสามัคคีค่ะ

เมื่อน้ำลดก็คณะครูเราอีกค่ะ เป็นเจ้าหน้าที่รับคำร้องขอความช่วยเหลือจากผู้ประสบอุทกภัยในเขตเทศบาล เปิดรับที่อาคารอเนกประสงค์ของโรงเรียน ในวันที่ 3 – 5 พฤศจิกายน 2553 ตั้งแต่เวลา 09.00 – 19.00 น.






โรงเรียนต้องเลื่อนการเปิดภาคเรียนที่ 2 มาเป็นวันที่ 8 พฤศจิกายน 2553 เพราะต้องเตรียมทำความสะอาด และจัดสิ่งของอุปกรณ์ต่าง ๆ ให้เข้าที่เข้าทาง คุณครูทุกท่านบอกว่า ...สู้...สู้ ค่ะ
และภาพข้างล่างนี้ เป็นบริเวณแถวบ้านครูสุภาภรณ์เองค่ะ
















สู้ ๆ นะครับ
วันนี้ โรงเรียนเปิด สู้สู้ ค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
ต้องชื่นชมครูและบุคลากรโรงเรียนเทศบาล 4 (เพาะชำ)ทุกคน ที่ได้ทำทุกกิจกรรมด้วยใจจริง ๆ ครับ ไม่ว่าจะเป็นการขนย้ายสิ่งของตอนน้ำกำลังจะท่วม การไปช่วยผู้ที่ติดอยู่ในน้ำด้วยการนำข้าวปลาอาหารและน้ำดื่มตลอดจนยารักษาโรคไปแจกให้ถึงบ้าน และการรับแจ้งข้อมูลน้ำท่วมหลังจากน้ำลด และที่สำคัญคือการทำความสะอาดครั้งใหญ่ของโรงเรียนเพื่อให้พร้อมในวันเปิดเทอม ขอขอบคุณทุกคน และขอขอบคุณพนักงานดับเพลิงของเทศบาล นักศึษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ซึ่งนำโดย ดร.สุนทรี ศิริอังกูล รองอธิการบดีนำนักศึกษามาช่วยทำความสะอาด นักศึกษาจากโรงเรียนมีนบุรีโปลีเทคนิค กทม.ส่งนักศึกษามาซ่อมแซมเครื่องใช้ไฟฟ้าให้ด้วย ขออขอบคุณสำนักการสาธารณสุขเทศบาล และสำนักการช่างเทศบาลที่ส่งรถช่วยขนขยะต่าง ๆ ไปทิ้งให้ ขอบคุณด้วยใจจริงครับ
ผอ.ศักดิ์เดช
เข้ามาดูรูปค่ะ จำได้หลายคนเลยค่ะ ที่เคยทำงานร่วมกัน
ท่วมมากอย่างไม่น่าเชื่อเลยนะคะ หวังว่าคงจำกันไปอีก
หลายปีเลย
คุณครูทุกคนสู้ๆครับ
อย่าท้อครับ เป็นกำลังใจให้้คับ
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมค่ะ
เห็นภาพความสามัคคีของทุกท่านก็ชื่นใจค่ะ..ว่าแต่บ้านคุณครูอยู่แถวไหนน้อ..อยากรู้จัง.