อ้อมกอดแสนอบอุ่น..ที่คุ้นเคย แม้ลมหนาวล่วงเลย...ไม่เคยลบ ยังซาบซึ้ง..ตรึงใจ..ไม่รู้จบ ดังพานพบเมื่อวาน...เพิ่งผ่านไป คำบอกว่า..รักกัน..นั้นหวานล้ำ เพียงหลับตา..แว่วคำ..ยังจำได้ เนิ่นนาน...ที่จากกันแสนไกล แต่ทำไม..ไม่ลืม..เลยซักวัน หนาวน้ำค้าง...รุ่งสางก็จางหาย หนาวน้ำตาข้างใน...แสนไหวหวั่น ไม่ได้เจ็บที่จากไป..แต่ที่ใจมันทรมาน เพราะเธอยังอยู่ในใจฉันนิรันดร์กาล ..อยากลบภาพเธอออกจากใจ.. แล้วต่อไปเปรียบเป็นเส้นขนาน ไม่มีทางบรรจบมาพบกัน ฉันไม่อยากทรมาน...เพราะรักเธอ กิ่งไผ่...ใบหลิว
สวัสดีค่ะ...น้องกิ่งไผ่...
@@@แม้น้ำค้างกลางหาวจะหนาวเหน็บ
แต่ไม่เจ็บเท่าตัวเธอในใจฉัน
ยังคิดถึงเธออยู่ทุกคืนวัน
ตื่นเช้าพลันจะลืมเธอ..นิรันดร์กาล@@@
หนาวน้ำค้าง...
ใครคือผู้นำทางให้ "ค้าง" หาย
"น้ำ" มันค้าง ปล่อยสักพัก จักกลับกลาย
การยึดเกาะ ก็จะคลาย ในไม่ช้า...
...มาชื่นชมบทกวีหวาน ๆ ครับ -ปณิธิ-
ปล่อยให้ใจ หนาวเหน็บ เจ็บซะบ้าง
เป็นตัวอย่าง มีค่า น่าจำจด
เพราะใจคน แปรผัน มันเลี้ยวลด
ลืมให้หมด ใจหนาว เลิกร้าวใจ
โอ๋.. โอ๋.. โอ๋.. พี่กิ่งไผ่คนดี.. น้องมูน เป็นน้องก็เลยต้องรีบมาโอ๋.. ท่านพี่น้า..
ให้ใจห่มกายให้แข็งแรง ให้กายห่มใจให้มีความสุขนะคะ..
กายของเรา ก็เหมือนบ้าน ต้องดูแลด้วยใจรัก ดุจ home make by heart
วันนี้ ออกไปข้างนอก นั่งรออะไรๆ อยู่ ได้ยินสาวนางหนึ่งคุยโทรศัพท์ ทีแรก ก็ไม่ได้ตั้งใจฟังหรอก เพราะปกติ ถ้าได้นั่งรออะไร ก็เป็นโอกาส ทบทวนนี่ๆ โน่นๆ ดูคนที่เดินผ่านไปมา.. ทีนี้เธอคุยนานมากๆ คือ มันเป็นเสียงเดียวกัน น๊านนาน.. ก็เลยสงสัย ตั้งใจฟัง โอ.. กลายเป็นหนุ่มโทรมาง้อสาว เอ๊ย.. ไม่ใช่ สาวกำลังต่อว่าหนุ่มน่ะ.. ในที่สาธารณะ.. มายก๊อด.. อ๋อ... เป็นอย่างนี้นี่เอง.. อิ อิ
อุ๊ย.. มูนพูด ยาว ย๊าว ยาว อีกแล้ว
เป็นท่านพี่แล้ว ก็ต้องดูแลน้องน้า.. นี่เป็นธรรมดา+ธรรมชาติของหน้าที่ อิ อิ ฮิ ฮิ ทีนี้มูนก็สบายไปเล๊ย.. ฮิ ฮิ
มาใหม่ค่ะ ลืมไป..
น้องมูนสไมด์ ขอขอบพระคุณ พี่กิ่งไผ่ ค่ะ..
..น้องมูนเจ้าขา...
มาฟังสาวหนาวน้ำค้างกลางลมหนาว
เธอรานร้าวเขาห่างไกลแห่งใดหรือ
มอบผ้าห่มผืนสวยทอด้วยมือ
หนาวยังดื้อเคียงสาวเพราะหนาวใจ