มีลูกหลานมาถามหลักธรรม บางครั้งผมไม่กล้าพูด

สนทนาธรรมตามกาล-4

โสภณ เปียสนิท

...........................    

 

                “มีลูกหลานมาถามหลักธรรม บางครั้งผมไม่กล้าพูด” ทายกบอกตามความรู้สึก “ก็บอกไปเถอะ ตามที่เรารู้นั่นแหละ” พระให้กำลังใจ และท่านแนะนำต่อ “อย่างน้อย ให้ธรรมเป็นทานย่อมชนะการให้ทั้งปวง อันนี้พระสอนไว้” “หลวงพ่อสอนอย่างนี้ทำให้มีกำลังใจขึ้นมาบ้าง” “ต้องระวังหน่อย อย่าอวดรู้ เร่งตัวเองหาความรู้อย่างต่อเนื่อง” “ฟังอย่างเดียวไม่พอหรือหลวงพ่อ” “ไม่พอ ต้องเป็นทั้งผู้ให้ และผู้รับ” “แสดงว่าท่านมุ่งหมายให้ชาวพุทธ ทั้งฟังและสอน ธรรม เพื่อเผยแพร่” “ถูกต้องแล้วโยม” “ทำอย่างไรให้ถูกแนวทาง” “ง่ายๆ ก็แค่เป็นชาวพุทธที่ดี แค่นั้นพอ” “เป็นชาวพุทธที่ดี ทำอย่างไรครับ” ทายกถามหลักการใหญ่

              “สั้นที่สุดเลย ทาน ศีล ภาวนา” ทายกพนมมือถามต่อ “อธิบายต่อหน่อยครับหลวงพ่อ” “สามข้อแค่นี้แหละ ข้อแรกก่อน ให้ทาน” “ผมตักบาตรทุกเช้าอยู่แล้ว” ทายกกล่าวด้วยความอิ่มใจ “นั่นถูกแล้ว แต่ยังถูกไม่หมด ให้สิ่งของเรียก อามิสทาน ให้วิชา เรียกวิทยาทาน ให้หลักธรรม เรียก ธรรมทาน” “ศีลเล่าครับ ทำอย่างไร” “พยายามรักษาศีลให้ครับ อย่างน้อย 5 ข้อ” “ศีลรักได้ยากครับ สำหรับชีวิตชาวบ้าน” “ไม่ยากหรอก แต่ต้องฉลาดหน่อย” “ฉลาดอย่างไรครับ” “ถ้าจะเริ่มต้นเลย รักษาศีลตอนนอนก็ได้” “ได้ด้วยหรือหลวงพ่อ” “ได้ เช่น ปกติ 2 ทุ่มเราอยู่บ้าน หมดหน้าที่การงาน เข้าห้องพระทำวัตรสวดมนต์ สมาทานศีล5 ขอรักษาศีลไปจนถึงอรุณรุ่งวันพรุ่งนี้ แล้วนอน” “เอ...แปลกดี ได้บุญหรือเปล่าครับ” “ได้บุญซิ เป็นการเริ่มต้น ทำไปเรื่อยๆ นานเข้าก็ชินกับการรักษาศีล ชำนาญแล้วก็เพิ่มเวลาเอา” “อ๋อ ง่ายดีนะครับ” “ในที่สุดมันก็รักษาครบวัน หรือ หลายๆวันจนได้”

                  “ภาวนา ชาวบ้านคงไม่ต้องทำนะครับ” ทายกสุพรพูดตามความเข้าใจ “ใครว่าเล่า พระไม่ได้สอนอย่างนั้น” “พระสอนว่าอย่างไรครับ” “พระสอนไว้ให้ทำครบทั้งสามข้อ” “เพราะอะไรครับ” “เพราะทำแล้วได้บุญต่างกัน” “อย่างไรครับ” “ทานทำให้มีทรัพย์มีความรู้ ศีลทำให้แข็งแรง สวยงาม สมส่วน ภาวนาทำให้เกิดปัญญาทางธรรมมองเห็นโลกตามความจริง”

                  ทายกกราบลงกับพื้น ลาหลวงพ่อกลับบ้านด้วยความเข้าใจ การสนทนาธรรมมีประโยชน์มาก เหมือนเช่นวันนี้ที่ได้โอกาสสนทนากับหลวงพ่อ ทำให้เข้าใจหลักธรรมมากยิ่งขึ้น การสนทนาธรรมก็ต้องอยู่ในหลักการแห่ง ทาน ศีล และภาวนานี่เอง ภาวนาซึ่งเป็นเรื่องของปัญญา ชาวบ้านต้องทำให้มาก ไม่ควรปล่อยให้เป็นเรื่องของพระเณรตามลำพัง