บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น

"บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น"

ความหมายของ "บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น" หมายความว่า การรู้จักผ่อนปรนเข้าหากัน มิให้กระทบกระเทือนใจกัน การถนอมน้ำใจไม่ให้ขุ่นเคืองทุก ๆ ฝ่าย... ซึ่งเป็นลักษณะของการได้ทำงานร่วมกันเป็นเรื่องธรรมดา เมื่อทำงานด้วยกันแล้วย่อมมีสาเหตุให้เกิดความขัดข้องหมองใจกันในเรื่องของการทำงาน โดยอีกฝ่ายต้องการอธิบายให้ฝ่ายตรงข้ามเกิดความเข้าใจ...เป็นลักษณะอาการของความอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้องอธิบายอย่างไรที่จะไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามเกิดความรู้สึกที่ไม่ให้เสียใจกับคำพูดที่ได้รับฟังจากตัวเรา...ในบางครั้งต้องอาศัยเวลาเข้ามาช่วยในการที่จะแก้ปัญหาเฉพาะหน้าและปัญหาระยะยาว...

ในสังคมปัจจุบัน คำว่า "บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น" ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยได้นำมาใช้กันมากนัก... การจะนำคำ ๆ นี้ มาใช้ ดูเหมือนจะเป็นลักษณะของคนที่มีความเคารพ ยำเกรง เกรงใจผู้อื่น ให้เกียรติผู้อื่นเสียมากกว่าคนที่ไม่ให้ความเกรงใจผู้อื่น...ไม่ให้เกียรติคนอื่น... ซึ่งเราจะเห็นได้น้อย... ยิ่งในสังคมที่มีการศึกษาสูงขึ้น...ยิ่งต้องระมัดระวังคำพูด + การกระทำ... เนื่องจากถ้าพูดสิ่งใดออกไปแล้ว ถ้าคำพูดนั้นดีก็ดีไป แต่! ถ้าคำพูดนั้นไปยังอีกฝ่ายในทางที่ไม่ดี จะทำให้เรื่องที่พูดไปนั้นย้อนกลับเข้ามาหาตัว...ซึ่งบางคนก็คิดว่าตนเองเหนือกว่าคนอื่น...ชอบกดคนอื่น นึกอยากจะพูดอย่างไร ก็พูดขึ้นมา ไม่ให้ความยำเกรง ไม่ให้ความเคารพผู้อื่น... ในทางตรงกันข้าม...ถ้าตนเองเป็นฝ่ายได้ฟังคำพูดที่ไม่ดีจากผู้ที่ชอบพูดกด หรือไม่ให้เกียรติคนอื่น จะรู้สึกอย่างไร?...เรียกว่า "ต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา"...เพื่อเตือนสติในการทำงานร่วมกัน...

แตกต่างกับบางคนที่มีความเคารพผู้อื่น...ให้เกียรติผู้อื่น กว่าจะพูดอะไรที่ทำให้แสลงใจผู้ฟัง...ก็คิดแล้วคิดอีก...เกรงว่าพูดออกไปแล้วจะทำให้ไปกระทบใจของผู้ฟัง...ซึ่ง คนทั้งสองประเภทนี้มีอยู่ปะปนในทุกสังคมไม่ว่าจะสังคมที่มีการศึกษาและสังคมที่ไม่ได้รับการศึกษา...ที่กล่าวมาข้างต้น เป็นส่วนหนึ่งของคนในเรื่อง "บัวสี่เหล่า" ...

http://gotoknow.org/blog/bussaya5/313543