วันอังคารที่ 2 พฤศจิกายน 2553
นานมากแล้วสี่ห้าปี...เมื่อไปประชุมครั้งหนึ่ง วิทยากรบอกให้พวกเราผู้เข้ารับการประชุมวิ่งรวมหากลุ่มกัน
โดยให้คำถามว่า "ถ้าเปรียบเราเป็นดอกไม้ เราอยากเป็นดอกไม้ชนิดใด และให้เข้ากลุ่มกัน"
ผู้เข้าร่วมประชุมประมาณ 50 คน ต่างตะโกนเรียกชื่อชื่อดอกไม้ที่ตนอยากเป็น เมื่อรวบรวมกันเป็นกลุ่มแล้ว ก็ให้แต่ละกลุ่มดอกไม้นั่งรอบวงกัน
ผมจำแม่นเลยว่า...ดอกไม้ที่มีคนรวมกลุ่มมาก 3 อันดับแรก คือ ดอกกุหลาบ ดอกกล้วยไม้ ดอกมะลิ นอกนั้น ก็จะเป็นดอกเข็ม ดอกบัว ดอกทิวลิป ดอกซ่อนกลิ่น ดอกดาวเรือง ดอกคูณ แล้วให้แต่ละกลุ่มบรรยายถึงดอกไม้ที่ตนเองเลือก
ดอกกุหลาบ...นับเป็นราชินีของดอกไม้ สวยทั้งรูป จูบแล้วหอม
ดอกกล้วยไม้...นับเป็นราชาของดอกไม้ สูงค่า ทั้งรูปทรง และความสวยงาม
ดอกมะลิ...ขาวบริสุทธิ์ สูดกลิ่นแต่ละครั้งเข้าถึงทรวง จนแทบระลึกชาติได้
แต่สำหรับผม หากลุ่มไม่ได้ครับ ร้องตะโกนและวิ่งพล่านสองสามรอบก็ไม่มีคนมาอยากรวมกลุ่มกับผม ความจริงผมก็อายเพื่อน ๆ และวิทยากร นะครับ ที่ไม่มีกลุ่ม และต้องดูคนเดียว
ผมขอเป็นเพียง "แพงพวย" ก็เพียงพอ....

แพงพวยเป็นไม้ดอกที่ทนทาน ทนต่อทุกสิ่งทุกอย่าง แม้บนพื้นดินแห้ง ๆ ซอกหินบนภูเขา ซอกปูนซีเมนต์ตามห้างสรรพสินค้า ก็เพียงพอสำหรับการแทรกตัวออกมา เจริญเติบโต และออกดอกสะพรั่งได้
แพงพวยสูงไม่มากประมาณไม้บรรทัด ดอกมีหลายสี เช่น สีขาวและชมพู ออกตามซอกใบ 1-3 ดอก ถ้าเป็นสีขาว ตรงกลางดอกจะมีสีเหลือง ถ้าเป็นสีชมพู ตรงกลางดอกเป็นสีแดง กลีบดอกชั้นเดียว มีกลีบดอก 5 กลีบ
ผมขอเป็นเพียง "แพงพวย" ก็เพียงพอ....
ดอกไม้ที่ธรรมดา ไม่งดงามจับตา ไม่สูงค่าสูงส่ง แต่ก็พร้อมที่จะสู้ไม่ถอยต่อสิ่งใด ๆ
ในความเรียบง่าย...ของแพงพวย ทำให้ผมมีความสุขเล็ก ๆ กับดอกไม้เล็ก ๆ
........................................................

ดอกแพงพวย ขอบถนนเล็ก ๆ ทางเข้าห้องประชุม
เล็ก ๆ ก็พอที่ทำให้ต้นทะลุ และยืดตัวออกมาได้
บันทึกวันที่ 27 ตุลาคม 2553 เมื่อครั้งนำ อสม. ไปฝึกวิทยายุทธ์
วิทยากรกระบวนการ ที่อุทยานแห่งชาติ ภูผาม่าน จ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น
(ขีดเส้นใต้นะครับ ว่า เป็น "อ.ชุมแพ" ไม่ใช่ "อ.ภูผาม่าน")

อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน งดงามราวผ้าม่าน คนที่นี้เล่าว่า เพี้ยนมาจาก ผ้าม่าน จนเป็น ผาม่าน
ถ้าเปรียบเหมือนหญิงสาว น่าจะเป็นหญิงสาวแรกรุ่น เต็มไปด้วยเสน่ห์ มนต์ขลังของธรรมชาติ
นักท่องเที่ยวยังไม่มาก เป็นแหล่งเรียนรู้ธรรมชาติ สงบสงัด เหมาะในการจัดทำฐานการให้ความรู้
การเดินป่า ศึกษาธรรมชาติ.... ผาที่เรามองเห็นข้างหน้า คือ ผาผักหนาม ครับ

ระเบียงด้านข้างห้องประชุม เป็นที่ขนม เครื่องดื่ม ให้นักท่องท่องเที่ยว และเจ้าหน้าที่อุทยาน ที่มีจำนวน 104 คน
พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคน ดูแล ผม และ อสม. ด้วยดีมากครับ ขอขอบพระคุณมากนะครับ
อุทยานภูผาม่าน เป็นลำดับที่ 72 ของประเทศไทย มีวันเกิดด้วยนะครับ วันที่ 8 ธันวาคม 2534 ครับ
มีโฮมสเตย์ 12 หลัง บ้านพักรับรอง 1 หลัง และห้องประชุม 1 แห่ง ในบริเวณที่ทำการครับ

น้ำตกพลาญทอง ห่างจากที่ทำการไม่ถึง 1 กิโลเมตร สามารถเดินด้วยสองเท้าของเราได้
ร่างกายของเรา สามารถสัมผัสความชุ่มเย็นของอ้อมกอดต้นไม้ ภูเขา และน้ำตก
ในบริเวณอุทยาน มีน้ำตกหลายแห่ง ถ้ำหลายถ้ำ เช่น ถ้ำค้างคาว ที่มีชื่อเสียง...

ผม และ อสม. จัดอยู่ในพืชพันธุ์ตระกูลเดียวกัน คือ "แพงพวย" ....
กลุ่มคนกลุ่มเล็ก ๆ ที่ธรรมดา เรียบง่าย ไม่งดงามจับตา ไม่สูงค่าสูงส่ง แต่ก็พร้อมที่จะสู้ไม่ถอยต่อสิ่งใด ๆ
เพื่อแพร่เมล็ดพันธุ์แห่ง "จิตอาสา" แตกกระจาย งอกงาม บานสะพรั่ง
ให้พี่น้องประชาชนของเรามีสุขภาพดี .....
สวัสดีค่ะคุณทิมดาบ
สบายดีนะค่ะ อากาศเริ่มเย็นแล้วดูแลสุขภาพนะค่ะ
ขอบคุณค่ะ...ที่แวะไปเยี่ยมกันบ่อยๆ
อ่านเจอ....ขอเป็น"แพงพวย" ก็เพียงพอ
"ดอกไม้ที่ธรรมดา ไม่งดงามจับตา ไม่สูงค่าสูงส่ง แต่ก็พร้อมที่จะสู้ไม่ถอยต่อสิ่งใด ๆ
ในความเรียบง่าย...ของแพงพวย ทำให้ผมมีความสุขเล็ก ๆ กับดอกไม้เล็ก ๆ"
ชอบจังเลย...อ่านแล้วถามตัวเองว่าเป็นดอกอะไร?....จะขออนุญาตตอบในบันทึกนี้นะค่ะ
ขอเป็น ตาเบบูญ่า หรือ ชมพูพันธุ์ทิพย์ อธิบายตามเนื้อเพลงเลยนะค่ะนั้นหล่ะค่ะ
.............
กลีบเบาบางเป็นใยดูอ่อนไหวและอ่อนหวาน แม้เมื่อวานจะผ่านลมฝนมา
ดอกยังแข็งแรงแข่งสู้ชะตา แดดลมพัดพาไม่ยอมแพ้
อ่อนโยนโดนรังแกไม่อ่อนแอแม้เคยท้อ
ไม่อยากรอไม่อยากขอร้องใคร
สิ่งที่ต้องการหากเธอเห็นใจ แค่ความเข้าใจแค่เพียงนั้น
ตาเบบูญ่า ตาเบบูญ่า
แม้เราร่วงหล่นเราจะหล่นอย่างงดงาม
.............
ต่าง..ที่ไม้ยืนต้น และล้มลุก เหมือน..ผลิดอกแบบสู้ไม่ถอย ^_^
แพงพวย กลิ่นไม่หอม ไม่หรูหรา และสักครั้งยังไม่เห็นถูกยกชั้นขั้นประดับแจกัน
แต่เชื่อผมเถอะ ในยามแล้งจนพันธุ์ไม้ดอกนานาจะเหลือรอด กลับมีแพงพวย เพื่อนยาก.......ตลอดเส้นทาง
ฉันก็จะขอเข้ากลุ่ม "แพงพวย" อีกคน
กราบขอบพระคุณความคิดเห็นจากกัลยาณมิตร ทั้ง 3 ท่าน นะครับ
มีความสุขมาก ๆ นะครับ..........
ถ้าบอกว่าเป็นดอกหญ้าจะมีคนมาร่วมกลุ่มกับเราไหมน๊า เพราะเคยเขียนเอาไว้ว่า
เป็นเพียงดอกหญ้าดอกหนึ่ง
ไร้ซึ่งผู้คนเอาใจใส่
ยืนล้อลู่ลมแกว่งไกว
ชูก้านไสวในสิทธิตน
ชีวิตเรียบง่ายสุขล้ำ
ถูกเหยียบถูย่ำไม่สน
แม้เจ็บแสนเจ็บจะทน
ทะนงตนเพียงหยัดอยู่คู่พื้นดิน....