สวัสดีค่ะคุณทิมดาบ

สบายดีนะค่ะ อากาศเริ่มเย็นแล้วดูแลสุขภาพนะค่ะ

ขอบคุณค่ะ...ที่แวะไปเยี่ยมกันบ่อยๆ

อ่านเจอ....ขอเป็น"แพงพวย" ก็เพียงพอ

"ดอกไม้ที่ธรรมดา ไม่งดงามจับตา  ไม่สูงค่าสูงส่ง  แต่ก็พร้อมที่จะสู้ไม่ถอยต่อสิ่งใด ๆ

 ในความเรียบง่าย...ของแพงพวย ทำให้ผมมีความสุขเล็ก ๆ กับดอกไม้เล็ก ๆ"

ชอบจังเลย...อ่านแล้วถามตัวเองว่าเป็นดอกอะไร?....จะขออนุญาตตอบในบันทึกนี้นะค่ะ

ขอเป็น ตาเบบูญ่า หรือ ชมพูพันธุ์ทิพย์  อธิบายตามเนื้อเพลงเลยนะค่ะนั้นหล่ะค่ะ

.............

กลีบเบาบางเป็นใยดูอ่อนไหวและอ่อนหวาน    แม้เมื่อวานจะผ่านลมฝนมา

ดอกยังแข็งแรงแข่งสู้ชะตา แดดลมพัดพาไม่ยอมแพ้

อ่อนโยนโดนรังแกไม่อ่อนแอแม้เคยท้อ

ไม่อยากรอไม่อยากขอร้องใคร

สิ่งที่ต้องการหากเธอเห็นใจ แค่ความเข้าใจแค่เพียงนั้น

ตาเบบูญ่า ตาเบบูญ่า

แม้เราร่วงหล่นเราจะหล่นอย่างงดงาม

.............

ต่าง..ที่ไม้ยืนต้น และล้มลุก เหมือน..ผลิดอกแบบสู้ไม่ถอย ^_^