กิจกรรมหลากหลายจัดขึ้นเพื่อความบันเทิง-สนุกสนานแบบเรียกเสียงฮา มากกว่าเน้นย้ำด้านสาระ เช่น การประมูลของรัก-ของหวง การจับสลากแจกของรางวัล การแลกเปลี่ยนของขวัญ และสุดยอดแห่งความฮาที่เป็นไฮไลท์ของงาน คือ การประกวดขวัญใจ VTP

ละลานตากับภาพแปลกตาเบื้องหน้าของเหล่าสมาชิกชาว VTP( Visiting Teacher Program) ที่เคลือนไหวไป-มาอย่างมีชีวิต-ชีวา ใบหน้าฉาบไปด้วยรอยยิ้มที่ฉายแววความสุข-สดชื่น ณ ช่วงสายันต์ของวันที่ ๒๓ ตุลาคม ๒๕๕๓ 

                                      
                                       

คณะกรรมการหลายท่านกุลี-กุจอ ปฏิบัติหน้าที่อย่างเต็มกำลัง(ใจ)  คุณกนิษฐาเหรัญญิกปฏิบัติหน้าที่ควบคุมเรื่องค่าลงทะเบียน  คุณพี่หลินดูแลเรื่องการลงทะเบียน   คุณพี่อ๋อยกำกับเรื่องของที่ระลึกสำหรับผู้ลงทะเบียน คุณพี่ช้างหัวเรือใหญ่ยืนรับแขก(ลักษณะเป็นแขกจริงๆ)ลุ้นระทึกว่าจำนวนผู้มาร่วมงานจะพอดีกับค่าใช้จ่ายหรือไม่  (ฮา) และกรรมการท่านอื่นๆ รวมทั้งน้องๆจากสำนักงานเอเอฟเอสส่วนกลางฯ หลายคนได้ช่วยกันอีกหลายแรง(งาน)ด้วยกัน 

 

                                     

 
กำหนด Theme งานเลี้ยงสังสรรค์ครั้งนี้เป็น ‘อินเตอร์  นานาชาติ แต่นับเผ่าพันธุ์จากรูปลักษณ์ที่ปรากฏให้เห็นไม่น่าเกิน ๑๕ สายพันธุ์                       

                 
                                     

ผู้เขียนเองเปลี่ยน Concept การแต่งกายในนาทีสุดท้ายที่เดินเล่นอยู่ Emporium Dept. เพื่อย่อยอาหารค่ำ ระหว่างเข้าร่วมสัมมนาภาษาญี่ปุ่น  ได้ทั้งเครื่องแต่งกาย-เครื่องประดับครบครันก่อนห้างปิด ๑๕ นาที  เขาอุตสาห์เปิดกว้างให้เลือกแต่งกายได้อย่างอิสระ-ตามใจชอบ   แทนที่จะชุบกายแปลงร่างเป็นสาวสวรรค์   กลับเลือกที่จะแต่งกายเป็นญาติกับหลายเผ่าของประเทศทางแถบอเมริกาใต้   ด้วยเวลาที่ค่อนข้างจำกัดจึงไม่มีเวลาไปตามเก็บขนนกมาเสียบผมและไม่ได้แต่งหน้าเลียนแบบชาวปากัวนิวกีนี ดังใจปรารถนา

                            
                                       

จุดประสงค์ของการจัดงานเพื่อ การพบปะ-สังสรรค์เป็นหลัก   ซึ่งหลายคนอาจใช้เป็นโอกาสที่จะได้พบเพื่อนร่วมรุ่น ส่วนสาระอื่นๆที่จะทำประโยชน์เพื่อสังคมฯ อาจมีการเพิ่มเติมภายหลังหากรวมตัวกันได้อย่างเข้มแข็งเรื่องแบบนี้ต้องอาศัยเวลาด้วยความอดทน  

                                       
                                     
                                         
                                                              คุณนิตยา  สาระรัตน์  ประธานกล่าวเปิดงาน
                                  
     
                                     

                                                                                    VTP  ดีเด่นแห่งปี 2010
                                                                                             
                                     
 
                                                                              ประธานรุ่นคนก่อนและคนใหม่

                                                                 

                                     
   
                                                                                               คณะกรรมการฯ

กิจกรรมหลากหลายจัดขึ้นเพื่อความบันเทิง-สนุกสนานแบบเรียกเสียงฮา  มากกว่าเน้นย้ำด้านสาระ  เช่น  การประมูลของรัก-ของหวง  การจับสลากแจกของรางวัล การแลกเปลี่ยนของขวัญ และสุดยอดแห่งความฮาที่เป็นไฮไลท์ของงาน  คือ การประกวดขวัญใจ VTP  


                                     

พิธีกร ชี้แจงกฏกติกาการให้คะแนนแก่คณะกรรมการ โดยเตือนสติว่า  กรุณาพิจารณาเรื่องเครื่องแต่งกายและความสามารถพิเศษแทนเรื่องความงาม  มิเช่นนั้นจะไม่สามารถให้คะแนนได้ (ฮา)   และกำชับให้เหล่านางงามตั้งใจฟังชื่อ-สกุลของตนและจำให้ได้  เพราะพิธีกรจะบอกแค่ ๒ รอบ  (ตั้งชื่อ-สกุลอันวิจิตรพิสดาร ให้ใหม่อ้ะ)
                         
                         พิธีกร : อะไรดลบันดาลใจให้เข้าร่วมประกวดและแต่งกายเยี่ยงนี้ ( เหวี่ยงซะขนาดเนี้ย)
       ผู้เข้าร่วมประกวด ๑ : เมื่อคืนฝันถึงเสือ  จึงคิดว่าเสือมีพลังอาจช่วยให้ได้รางวัล จึงแต่งกายด้วยชุดลายเสือ
                                      
                                                
                                     


       ผู้เข้าร่วมประกวด ๒ : จริงๆตั้งใจว่าจะใส่ชุดของชาวโบลิเวีย   แต่ติดตะขอไม่ได้  เพราะต้องต่อขนาดของเอวเพิ่ม อีกตั้ง ๖ นิ้ว จริงๆ หุ่นดิฉันได้มาตรฐานแต่ชุดยังไม่ได้มาตรฐาน จึงใส่ชุดญี่ปุ่นแทน

                                               
                                     


       ผู้เข้าร่วมประกวด ๓ : จะใส่ชุดไหนได้ต้องแล้วแต่ร้านเสื้อผ้าเลยค่ะ  เขามีชุดชาติไหนก็ใส่ชาตินั้นแหละค่ะ
       ผู้เข้าร่วมประกวด ๔ :  ดิฉันคิดว่าชุดนี้เหมาะกับตนเองใส่แล้วสวยงามค่ะ
       ผู้เข้าร่วมประกวด ๕ : ชีวิตนี้ตั้งใจว่าจะต้องแต่งชุดนี้ให้ได้ สักครั้งหนึ่ง   ดิฉันคิดว่าดิฉันแต่งชุดนี้ช้าไป (ชุดแต่งงานของสาวใต้)….   
                         พิธีกร :  คุณพี่ใส่เร็วไปต่างหากล่ะครับ  (เสียงแซวย้อนกลับ)

 

                                     


       ผู้เข้าร่วมประกวด ๖ : เพื่อนร่วมรุ่นเขาเป็นคนกำหนดค่ะ  ว่ารุ่นนี้ต้องใส่ส่าหรี   (งานนี้แขกเยอะเน้อ)
      ผู้เข้าร่วมประกวด ๗ : จริงๆไม่ตั้งใจว่าจะใส่ชุดนี้หรอกค่ะ  แต่เขานำมากองสุมๆกันจนกลายเป็นชุดเลดี้กาก้า  (วิ๊ว)
      ผู้เข้าร่วมประกวด ๘ :  ลงประกวดเพราะถูกบังคับ  ไม่ขอคะแนนนะคะ ให้คนอื่นไปเถอะ  เพราะดิฉันก็เชียร์คนอื่น  (อ้าว…. งั้นหรอกหรือ)  ฯลฯ
                        พิธีกร :  เหล่านางงามกรุณายืนดีๆ หาสิ่งยึดเหนี่ยวไว้ เดี๋ยวเป็นลมไปซะก่อน    ใครจะรับกุหลาบเพิ่ม  รอบสองคิดแค่ดอกละ ๕ บาท  เชียร์กันได้ไม่ต้องเกรงใจ นางงามจะลงทุนซื้อกุหลาบเองก็ได้นะ  จะได้ไม่อายใคร (......ฮา)

                                     
                                                   

                                                                                             ครองถ้วยขวัญใจ
                                    
 
                                     
                 
                                                                        โฉมหน้ามิส VTP และรองฯทั้งสอง                                 
                                   งานนี้คุณพี่บัญชา และคุณพี่ช้างสลับกันเป็นนักร้องนำและพิธีกร  
    
                                          งานประมูลของรัก-ของหวง ( เก็บความมาบางส่วน)

        เจ้าของ ๑ : สิ่งมีค่าชิ้นนี้  ดิฉันร้อยมากับมือเลยนะคะ   ใส่ติดตัวตลอดเวลา  ยินดีถอดจากข้อมือบริจาคให้ชาว VTP เลยค่ะ   ราคาจริง หมื่นหกพันห้าร้อยบาท 
              พิธีกร : โอ๊ย  คุณพี่ ของชิ้นที่ถูกกว่านี้มีไหม
        เจ้าของ ๑ :  งั้นพี่ลดให้เหลือแค่หมื่นเดียว
              พิธีกร :     โอ๊ย   แค่เสียเงินลงทะเบียน ๕๐๐ บาทและค่าของขวัญอีก ๓๐๐ บาท  และค่ารถ-ค่าที่พัก   หลายคนก็เหงื่อซึมแล้ว   สัก ๕๐๐๐ บาทได้ไหม
        เจ้าของ ๑ :  มันเสียราคาจนไม่เหลือค่า   นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อเอเอฟเอส พี่ไม่ยอมตัดใจสละของรัก-ของหวงชิ้นนี้แน่

                                       ๕๐๐๐ บาทไม่มีใครเอา  พิธีกรนั่นแหละประมูลไปเลย ….     อ้าว   
 
                                                  
                                    


             พิธีกร : พี่ตัดใจแต่ ผมก็เลือดตาแทบกระเด็นเลยนะเนี่ย
          พิธีกร ๒ :  ผมอยากให้ทุกคนช่วยประมูลด้วยครับ  ไม่ใช่เจ้าของโฆษณาเสร็จ ไม่มีคนประมูลมันเสียความรู้สึกน่ะครับ  งั้นช่วยประมูลของผมด้วยนะครับ (ฮา) 
        เจ้าของ ๒ :  ของชิ้นนี้มาจากพม่านะครับ     เดินตามรอยเส้นทางของสมเด็จพระนเรศวรฯเลยนะครับ  ไม้ดีมาก ข้างในก็สวย   ประมูลหน่อยเร็ว


                                                         

         เจ้าของ ๓ : ผ้าชิ้นนี้มาจากอียิปต์นะครับ  ผ้าเนื้อดีมากใช้ประโยชน์คุ้มครับ  เช่น ปูนอน  เป็นหมอน  ห่อของ  ปัดแมลง  โพกศีรษะ  พาดไหล่ เช็ดเหงื่อ  ทำความสะอาด นุ่งเป็นผ้าขาวม้าแบบไทย และเมื่อพบทางตันหากแก้ปัญหาไม่ได้(...... ผูกคอซะ)
                                                       

                                                                                                      
                                    

                      เจ้าของ ๔ :  เป็นโลชั่นบำรุงผิวจากแคนาดาค่ะ  เพิ่งเดินทางกลับมาเมื่อวานนี้  นำของมากองไว้  ญาติเยอะน่ะค่ะ ต่างหยิบฉวยเอาไป  จึงเหลือแต่ของชิ้นนี้ชิ้นเดียวค่ะ

                                                  
                                                 

                                 
         เจ้าของ ๕ :  ราคาจริงไม่บอกค่ะ  แต่ดิฉันตั้งราคา เริ่มที่ ๓๐๐ บาท
    ผู้ร่วมประมูล ๑ :  ให้ ๓๒๐ บาท
         เจ้าของ ๕ :  ให้ ๔๐๐ บาทค่ะ
    ผู้ร่วมประมูล ๒ :  ให้ ๔๕๐ บาท
          เจ้าของ ๕ :  ให้ ๖๐๐ บาทค่ะ 
    ผู้ร่วมประมูล ๑ :  ให้ ๖๕๐ บาท      
          เจ้าของ ๕ :  ให้ ๑๐๐๐ บาทค่ะ  " งั้นเจ้าของก็เอาไปเลย  ฮา…. "

                                                    
                                     

  
          เจ้าของ ๖ : เรียกของชิ้นนี้ว่า  กระปุกค่ะ  มาจากราชบุรี   
                พิธีกร : ของชิ้นนี้หากไม่มีฝาเรียกว่า โอ่ง  หากมีฝาครอบเรียกว่า ผะอบ   ถ้าใหญ่และสูงกว่านี้อีกหน่อย เรียกว่า  โกฏ  (ฮา    )
          เจ้าของ ๖ : สมบัติของเจ้าคุณปู่เลยนะคะ…..ฯลฯ


                                    
 

อาจารย์ทรงวุฒิ  จงมีความสุข VTP รุ่น ๑ ประธานที่ปรึกษาเอเอฟเอสเขตกำแพงเพชร และอาจารย์ลักษณา  จงมีความสุข  คณะกรรมการที่ปรึกษาฯ และเป็นครอบครัวเอเอฟเอส

      

          ปิดงานสังสรรค์ AFS VTP REUNION 2010  เวลา ๒๓:๐๐ น .  ปีหน้าฟ้าผ่องอำไพ  ค่อยรวมใจชาวVTP กันใหม่นะคะ        
                                                           
                       
                                              
                   

                 ขอขอบคุณผู้มาร่วมงานสังสรรค์ทุกท่าน  รวมทั้ง ชาว  VTP ที่ส่งกำลังใจมาให้และกำลังทรัพย์มาสมทบเพิ่มพูนค่ะ

                                   สนใจชม-อ่าน VTP Reunion 2009 Merry Christmas ’09 & Happy New Year’10 กรุณาคลิ๊ก 

                                                
                                                         ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมนะคะ 
                                                       
                                                                   (ชมภาพเพิ่มเติมจากสไลด์)