ภาระการทำงานมันสร่างซาลงไปบ้าง ภายหลังสิ้นภาคเรียนที่ 1/2553

ร้านหนังสือ คือ พลังแห่งการเพิ่มปัญญาอันน้อยนิดที่พอมีอยู่

หนังสือใหม่ออกกันมากในเดือนนี้ กรุงเทพฯอาจจะออกมานานแล้ว

แต่เชียงใหม่เพิ่งปรากฎได้ไม่นาน

นักเขียนที่ผมชอบอ่าน มีหนังสือใหม่ ๆ ออกมา เช่น วินทร์ เลียววาริณ, นิ้วกลม, หนุ่มเมืองจันทร์, วาสนา นาน่วม ฯ

จริง ๆ แล้วเงินก็มีไม่มากนักในช่วงนี้ แต่เมื่อเหลือบเห็นหนังสือหน้าปกเล่มหนึ่ง

 

เพียงแค่เห็นสไตล์ของตัวเล่ม ตัวอักษร การจัดวาง ก็จำได้แล้วว่าเป็นของผู้แต่งคนใด สำนักพิมพ์ใด

"สองแขนที่กอดโลก" หนังสือเสริมกำลังใจ ชุด 5 เล่มล่าสุดของวินทร์ เลียววาริณ

เห็นแล้วก็อดใจไม่ได้ที่จะต้องซื้อมาอ่านทันที 190 บาท ไม่เป็นไร

ตอนนี้หนังสือชุดนี้ ผมมีครบถ้วนแล้ว ชุดนี้ชื่นชอบที่สุด

 

ผมยกตัวอย่างเรื่องราวจากปกหลังดีกว่า

 

สองแขนที่กอดโลก

 

มนุษย์เราเป็นพวกที่ชอบรับมากกว่าให้ ภาพจากสื่อและคนรอบตัวตอกย้ำเราเสมอว่า ความสุขคือเป้าหมายของชีวิต และการรับความสุขก็คือการ "ตักตวง" มันใส่ตัว นี่คือ การมองว่า ตัวเองคือศูนย์กลาง

ปรัชญาพุทธสอนในสิ่งที่ตรงข้ามโดยสิ้นเชิง นั่นคือ มองออกไปจากตัวเอง คริสตศาสนาก็สอนให้รักเพื่อนร่วมโลก เพราะความสุขคือการแบ่งปันกัน คือการให้

แต่ในโลกแย่ ๆ ใบนี้ การแบ่งปันให้คนอื่นเป็นเรื่องยาก การรักคนอื่นก็เป็นเรื่องยาก ทว่ามองให้ดี เราจะเห็นเรื่องเล็ก ๆ ที่สวยงาม : ชาวบ้านตำบลหนึ่งในจังหวัดสุรินทร์ประกาศคืนเงินให้รัฐที่ให้ความช่วยเหลือมากเกินไป, เจ้าหน้าที่โรงแรมแห่งหนึ่งเก็บเงินแขกที่มาพักได้และส่งคืน, คนขับรถรับจ้างคืนของที่ผู้โดยสารลืมทิ้งไว้บนรถ, หมอบางท่านเปิดคลินิกสำหรับคนยากไร้โดยไม่คิดเงินค่ารักษา บางคลินิกคิดค่ารักษาแค่บาทเดียว ฯลฯ

เพียงเปลี่ยนค่านิยมจาก "รับ" มาเป็น "ให้" เอาใจแขกมาใส่ใจเรา น้ำใจใสบริสุทธิ์หยดเล็ก ๆ แต่ละหยดสามารถรวมตัวเป็นสายน้ำแห่งความเมตตา ชะล้างฝุ่นละอองที่จับเปื้อนโลกมานาน นี่ก็คือ การกอดโลก! กอดโลกได้เมื่อไร ใจก็เป็นสุข แล้วโลกก็สวยงามขึ้นทันที

 

 

ผมเป็นคนชอบมุมมองของคุณวินทร์มาก เหมือนเขานั่งคิดอยู่ตลอดเวลา โดยไม่หยุดพัก ในขณะนี้ที่ตัวผมเอง กลับเหมือนมองโลกไม่ครบ 360 องศา พักมากกว่าคิด

เมื่อมีคนคิดให้ เราจึงขอทำหน้าที่ในการคิดต่อ เพื่อหวังว่า เราจะเป็นคนเริ่มต้นคิดเองบ้างใน..สักวัน

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)

 

 

 

แหล่งอ้างอิง

วินทร์ เลียววาริณ.  สองแขนที่กอดโลก.  กรุงเทพฯ: 113, 2553.