การรักษาคุณภาพชีวิต

"การรักษาคุณภาพชีวิต"

เช้าวันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2553 ที่พิษณุโลก ฝนตกหนักมาก คล้าย ๆ "ฝนสั่งฟ้า...ปลาสั่งหนอง"...อากาศครึ้ม ๆ แต่ก็แปลกฝนตก แต่ไม่ค่อยเย็น อากาศก็ยังร้อนเหมือนเดิม...

สภาพที่มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ในช่วงเช้า

ถ่ายลงมาจากห้องทำงานของผู้เขียน...

(ชั้น 2 ของอาคารทีปวิชญ์)...

ฝนเพิ่งหยุดตก...

สภาพอากาศในตอนเย็นของวันที่ 23 ตุลาคม 2553 แดดออกแรงมาก ประมาณ 16.00 น. ผู้เขียนเริ่มเดินออกกำลังกาย เนื่องจากเดินเพื่อสุขภาพมาประมาณ 2 สัปดาห์ แต่ช่วงสัปดาห์ที่แล้ว ฝนตก เลยเดินแบบกระท่อนกระแท่น คือ ได้เดินบ้างไม่เดินบ้าง...

แต่วันนี้...อากาศน่าเดินมาก ๆ เรียกว่า ได้เหงื่อมากเลย..."จุดที่ผู้เขียนเริ่มเดินออกกำลังกาย"...เพราะไม่เดินไม่ไหวแล้ว...ตั้งแต่เช้านั่งทำงานอยู่กับโต๊ะทำงาน ร่างกายอยู่กับเครื่องปรับอากาศ...ไม่เคยได้เหงื่อเลย...

มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ก็มีสระว่ายน้ำ...มีผู้มาเป็นสมาชิกว่ายน้ำบ้างเหมือนกัน...มี fitness สถานที่ออกกำลังกายในร่ม ฯลฯ...แต่ผู้เขียนชอบเดินมากกว่า ได้อากาศที่สดชื่นดีมาก ๆ...

ขา ก็จะไม่ไหวแล้ว ตัวเรานั่งทับอยู่ทุกวัน...ไม่เคยได้ออกกำลังกายเลย...เดินก็ไม่ค่อยได้เดินไปไหน...เพื่อให้เลือดไหวเวียน...ดีที่สุดที่ได้เดิน...ผู้เขียนเริ่มเดินตั้งแต่ตัวตึกอาคารทีปวิชญ์ เดินไปทางด้านหน้าของมหาวิทยาลัย...

มีแต่คนภายนอกมหาวิทยาลัยมาวิ่ง มาเดิน แต่คนในมหาวิทยาลัยไม่ค่อยมีมาเดินออกกำลังกายเลย...เรียกว่า ใช้ประโยชน์ไม่คุ้มค่าเลยกับสถานที่ของหน่วยงานที่เราทำงาน...

ใช้เวลาในการเดินออกกำลัง เพื่อให้ได้เหงื่อ กินเวลาประมาณ ครึ่งชั่วโมง (นับเวลาได้)...ระยะทางก็ประมาณ 4 - 5 กิโลเมตร...เมื่อเดินเสร็จ เรียก เหงื่อท่วมตัวเลย...ดีมาก ๆ...

(อากาศรอบ ๆ มหาวิทยาลัยสดชื่นมาก เป็นอากาศบริสุทธิ์)...

แล้วเดินเป็นวงแหวน อ้อมไปยังหอประชุมศรีวชิรโชติ...ในวัน สองวันแรก...เรียกเอาขาบวมเป่งเลย คล้าย ๆ ตะคริวกิน...เพราะเกือบสิบกว่าปี ไม่เคยออกกำลังกายเลย...แต่เพื่อสุขภาพที่ดี เนื่องจากไปหาแพทย์แล้วบอกว่า เคอเรสเตอรอลสูง ความดันโลหิตสูง อาการเบาหวาน เริ่มมาแล้ว...เพราะต้องเริ่มทานยา...

แต่แพทย์นัดอีกเดือนหน้า...ผู้เขียนคาดว่า คราวนี้ โรคทุกอย่างน่าจะลดอาการลงบ้าง...เหตุผลเพราะ ความรู้สึกของตนเองว่า...ปัจจุบันร่างกายดีขึ้น...หายใจได้ยาวขึ้น ...ไม่ค่อยเหนื่อยเหมือนแต่ก่อน...สังเกตจากขาตอนแรกจะปวดทั้งสองข้าง...แต่ปัจจุบันดีขึ้น...มาวันนี้ สังเกตว่าขาข้างขวาเริ่มเป็นปกติ ไม่ปวด...ขาด้านซ้ายที่ทุกครั้งเดินปวดมาก ๆ แต่ทำไมวันนี้ ไม่ปวด...

จะเดินในตอนช่วงเย็นเลิกงานของทุกวัน (ถ้าฝนไม่ตก)...

คาดว่าอาการดังกล่าวคงดีขึ้น...ถ้าไปพบแพทย์แล้วอาการดังกล่าว

ลดลง เห็นทีคราวนี้ต้องหันมาออกกำลังกายให้เป็นประจำแล้วล่ะ...

ทานยาอะไร ก็ไม่ดีเท่ากับการที่ร่างกายเราได้ออกกำลังกาย...ต้อง

ดูแลร่างกายให้มาก เหลือเวลาอีก 10 กว่าปี เกรงว่าจะอยู่ไม่ครบ

เกษียณ...มีผู้ถามว่า ออกกำลังกายเพื่อให้น้ำหนักลดหรือ?...ผู้เขียน

บอกว่า "มาถึงปานนี้แล้ว...ไม่กลัวแล้วความอ้วน...ขอเพียงอย่าง

เดียวให้ร่างกายแข็งแรงเท่านั้นเป็นพอ...เพื่อมีแรงทำงานให้กับบ้าน

เมืองอีกสักระยะหนึ่ง...

"อโรคยา ปรมาลาภา = ความไม่มีโรค...เป็นลาภอันประเสริฐ"...

"คนเราถึงมีทรัพย์สินเงินทองมากมาย...แต่มีโรคมากมายในตัว...

ก็ไม่รู้ว่าจะมีเงินไปเพื่ออะไร..."

รอบ ๆ มหาวิทยาลัยยังอนุรักษ์ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อมไว้มากค่ะ...

มีนกนานาชนิดอาศัยอยู่ในบริเวณนี้มาก...

วันดี คืนดี จะเห็นเจ้าตัวเงิน - ตัวทอง ซึ่งขึ้นมาจากหนองน้ำ

มาเดินชมวิว ทิวทัศน์ให้คนที่ผ่านมาเห็นค่ะ...

ในวันแรกที่ผู้เขียนได้มาเดิน... ก็เห็นเจ้าตัวเงิน - ตัวทอง

(แถมแลบลิ้นให้ดูอีกต่างหาก...)

เนื้อที่เกือบ 1,000 ไร่ ถนนด้านหลังหอประชุมศรีวชิรโชติ

ซึ่งเป็นอาคารเพื่อซ้อมรับปริญญาบัตรและรับเสด็จ ฯ...

บรรยากาศ น่าเดิน, วิ่งออกกำลังกายมาก ๆ ค่ะ...

เป็นธรรมชาติมาก ๆ ค่ะ

ถ้าไม่บอก...ก็ไม่มีใครทราบหรอกค่ะ...ว่าที่นี่...คือ

บริเวณที่เป็นที่ลุ่มน้ำ มีหนองน้ำ... เมื่อ 50 กว่าปีที่แล้ว

เรียกว่า "ทะเลแก้ว"...

มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ส่วนนี้ คือ ส่วนทะเลแก้วค่ะ...