น้ำท่วมใครว่าดีกว่าฝนแล้ง

วันนี้ผู้เขียนจะดำเนินกิจกรรมโครงการ  จิตอาสาฯ  ในตอน  ช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม  ในวันที่  ๒๒  ตุลาคม  ๒๕๕๓  ณ  หมู่  ๘  ตำบลจำปา  อำเภอท่าเรือ  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ด้วยช่วงระยะเวลาในเดือน  ตุลาคม  เป็นช่วงที่พายุไต้ฝุ่น “เมกี” (MEGI) เข้ามาในประเทศไทย ทำ

ให้บริเวณอำเภอท่าเรือ  เกิดน้ำท่วมฉับพลัน  ซึ่งมีผลทำให้ประชาชนได้รับความเดือนร้อน จากสถานการณ์ดังกล่าวประกอบกับสภาพพื้นที่ของตำบลท่าเรือ  ติดกับจังหวัดลพบุรี  และจังหวัดสระบุรีที่เกิดน้ำท่วมฉับพลันเช่นเดียวกัน  กศน.ตำบลไผ่ล้อม  จึงได้ตระหนักถึงความเดือดร้อนที่ต้องการความช่วยเหลือของประชาชนที่ประสบอุทกภัยน้ำท่วม และได้รับการพิจารณาให้ความช่วยเหลือประชาชนตามกำลังของสมาชิก  ชมรมจิตอาสาฯ กศน.ตำบลไผ่ล้อม

                ดังนั้น  กศน.ตำบลไผ่ล้อม  จึงได้ตระหนักถึงกิจกรรมที่มุ่งเน้นให้ผู้เรียนได้เกิดการเรียนรู้จากการช่วยเหลือประชาชนที่ประสบอุทกภัย  มีจิตสาธารณะ  ซึ่งนักศึกษา กศน.ต้องยึดหลักคุณธรรม  ๙  ประการ  และตรงกับมาตรฐานที่ ๒ การจัดการศึกษา  ขั้นพื้นฐานนอกระบบ  ตัวบ่งชี้ที่ ๒.๒ คุณภาพของครู  ตัวบ่งชี้ที่ ๒.๓  ผู้เรียนมีความพึงพอใจในการจัดกระบวนการเรียนรู้ของครู  ตัวบ่งชี้ที่ ๒.๔  คุณภาพของการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ  ตัวบ่งชี้ที่ ๒.๕ ผู้เรียนเป็นคนดี  ตัวบ่งชี้ที่ ๒.๖ ผู้เรียนมีความสุข  และจะส่งผลให้สังคมและประเทศชาติ  สามารถดำรงชีวิตได้เป็นปกติสุข   จึงได้จัดโครงการจิตอาสาฯ กศน.ตำบลไผ่ล้อม  ช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมขึ้น เพื่อให้กลุ่มประชาชนดังกล่าวข้างต้นได้มีคุณภาพชีวิตที่ดียิ่งขึ้น  จึงได้จัดกิจกรรมโครงการจิตอาสาฯ กศน.ตำบลไผ่ล้อม  ช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมขึ้น ในวันศุกร์ที่  ๒๒  ตุลาคม  ๒๕๕๓  ณ หมู่  ๘  ตำบลจำปา  อ.ท่าเรือ  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

 หลังจากปฏิบัติกิจกรรมโครงการเสร็จสิ้นแล้วผู้เขียนจะนำภาพกิจกรรมมาให้ชมค่ะ

มาแล้ววววว

              

              

             

             

              

ผู้เขียนได้รับความช่วยเหลือจากพี่พงษ์  ครู ศรช. เหมือนกัน  พาลงหมู่  8  ตำบลจำปา  อำเภอท่าเรือ  เห็นหัวเราะร่า  เนี้ยคือไม่รู้จะทำยังไงกับน้ำที่มันสูงขึ้นทุกวันค่ะ  เมื่อได้ลงพื้นที่ที่น้ำท่วม  น่าตกใจ  ขับรถแบบมองไม่เห็นถนน  หวาดเสียวมากๆๆ  แต่ผู้ขับขบวนรถยนต์ทั้ง  3  คัน  ผ่านการอบรมขับแบบวิบากมาก่อน  จึงผ่านไปด้วยดี  แบบหวาดเสียวค่ะ  เห็นใจพี่น้องจริงๆๆ ห่วงบ้านก็ห่วง  แต่ถ้าไม่ออกจากบ้านมารับอาหาร เครื่องสาธารณูปโภคก็ไม่มีหน่วยงานที่จะสามารถเข้าไปให้ถึงบ้านได้  ลำบากจริงๆๆค่ะ

 

บ้านหมอผึ้งอนามัยตำบลไผ่ล้อมค่ะเห็นแต่หลังคา

             

อาจารย์ต้น  มาเห็นกับตาถึงกับอึ้งค่ะ  แต่อาจารย์พี่ใหม่เดินเข้าไปดูใกล้ๆเลยแบบว่าอยากเห็นชัดๆค่ะ

                

ผู้เขียนอยู่คันที่ ๒ เลยถ่ายคันที่ ๑ มาให้ดู การขับรถต้องขับตามกันค่ะ เพราะมองไม่เห็นถนนเลย  ต้องขับตามกันไปเรื่อยๆ  เพราะสองข้างทางเป็นร่องน้ำลึก  ถ้าประมาทอาจตกลงไปได้อันตรายค่ะ  ถ้าตกลงไปเห็นที่คงไม่ได้ช่วยชาวบ้าน  แต่ต้องเป็นชาวบ้านแน่ๆที่มาช่วยพวกเราแทน 

              

ผู้เขียนปลอดภัยดี แต่หน้าดำไปนิดนึงค่ะ

              

ชาวบ้านกำลังอธิบายกับอาจารย์พี่ใหม่ว่า  ที่นี่ยิ่งกว่าน้ำตกวังตะไคร้ซะอีกค่ะ  น้ำแรงมาก ถนนขาดเลยค่ะ

              

              

เห็นหน้าตา นางไสว  ตามเพิ่ม  รองนายก อบต.ไผ่ล้อม  ผู้บริจาคข้าว  จำนวน  ๕๐๐  กล่อง  ที่เห็นนั่งมอร์เตอร์ไซด์ค่ะ  ออกหน้าเข้าไปดูถนนว่ารถยนต์จะเข้าไปได้หรือเปล่า  สุดยอดค่ะ  ท่านใส่กางเกงขาสั้นด้วยนะคะ

              

ถนนเข้าได้แต่รถเก่งห้ามเข้าค่ะ  ไม่งั้นเครื่องพัง ขนาดรถกระบะยังมิดล้อเลย

              

                          เห็นรอยยิ้มแล้วใช่หรือเปล่าค่ะ

             

ที่เห็นกำลังมอบเนี้ย  เจอกันคนละครึ่งทางนะคะ  ถ้าเข้าไปถึงในบ้านเนี้ยสงสัยต้องว่ายเข้าไปค่ะ

แต่ที่ลืมไม่ได้คือเหล่าร้านค้าที่บริจาคน้ำดื่มให้กับทาง  กศน.ตำบลไผล้อมค่ะ

๑. ร้านนพดล  จำนวน  ๑๐  โหล

๒. ร้านชัยดีน้ำดื่ม  จำนวน  ๑๐  โหล

๓. ร้าน จ.จวงน้ำดื่ม  จำนวน  ๕  โหล

๔. ร้านสมบัติน้ำแข็ง  จำนวน  ๑๐  โหล 

ขอขอบพระคุณมา ณ โอกาสนี้ พร้อมนี้จะส่งหนังสือขอบคุณไปให้นะคะ