การดูงานสถาบันศิลปะแห่งเมืองฟลอร์เร้นส์เป็นไปอย่างเข้มข้น

โบสถ์ซานตาโกเซ่-1

โสภณ  เปียสนิท

..........................................

                              การดูงานสถาบันศิลปะแห่งเมืองฟลอร์เร้นส์เป็นไปอย่างเข้มข้น เราได้รับของที่ระลึกกันคนละถุง มีสมุดฉีก แผ่นพับประชาสัมพันธ์สถานศึกษาฝากไปถึงเมืองไทย พิจารณาดูแล้วสมุดฉีกก็ตาม แผ่นพับประชาสัมพันธ์ก็ตาม ไม่ค่อยพิถีพิถันสักเท่าใดนัก เดินชมกว่าจะทั่วทุกแห่งใช้เวลายาวนานจนเหนื่อยล้า ในที่สุดคณะของเราจำกล่าวลาท่านอธิการบดีที่ให้ความเมตตาต้อนรับพวกเราด้วยตนเอง

                               หันกลับมองสถาบันการศึกษาศิลปะในหมู่ตึกกลางใจเมืองฟลอเร้นส์ด้วยความอาลัย “การพบเป็นสัญญาณของการจาก การพลัดพรากเป็นสัญญาณการคืนหา” สักวันข้างหน้าอาจมีโชคได้ย้อนกลับคืนมาเยือนอีกครั้งดังมโนปณิธานที่ตั้งไว้ มัคคุเทศก์ชักชวนกันเดินอย่างเร็วเพื่อเข้าเยี่ยมชมโบสถ์ซานตาโกเซ่ แต่กว่าจะรวมพลกันได้เรียบร้อยต้องใช้เวลานาน เมื่อรวมตัวได้แล้วจึงรีบเร่ง แต่ดูเวลาแล้วจวนเจียนคงไม่ทัน และเป็นจริงดังคาดเราไปไม่ทัน ประตูสวรรค์ปิด จึงได้เพียงแต่เยี่ยมชมรอบบริเวณภายนอก

                              มัคคุเทศก์จึงแนะนำให้ทุกคนเดินชมบ้านเมืองตามอิสระ และนัดพบกันที่ลานกว้างใหญ่ด้านหน้าโบสถ์ซานตาโกเซ่ อันเป็นสถานที่เก็บร่างของไมเคิลแองเจลโล่ ส่วนดาวินชีนั้นมีเพียงโลงว่างเปล่า เพราะร่างจริงของเขาฝังอยู่ที่ฝรั่งเศส

                             เดินชมบ้านเมืองมองเห็นความรุ่งเรืองอันเก่าแก่ด้วยความอัศจรรย์ใจ รู้สึกถึงความภาคภูมิใจแทนบรรพบุรุษของชาวอิตาลีที่ได้สร้างสิ่งเหล่านี้ไว้ให้แก่ลูกหลานรุ่นต่อมา เบื้องล่างพื้นหินเก่าแก่เรียงรายมันวับทุกตรอกซอกซอย กว่าหินแข็งขรุขระเหล่านี้ถูกเท้า รองเท้านานาเหยียบย่ำจนผิวมันเรียบวาววับจักใช้เวลายาวนานเท่าใด แหงนมองเบื้องบน อาคารสูงใหญ่ อายุการใช้งานยาวนานตั้งตระหง่านบดบังแผ่นฟ้าหนาแน่น