ในการสัมมนาที่พัทยาครั้งนี้ใบหน้าดิฉันจะหน้าบานนิดหน่อยเพราะจะถูกอาจารย์สมหวังและอาจารย์อนุวัฒน์ชมในการประชุมบ่อยๆ     นอกจากคนที่ทำงานหน้างานจะทำงานได้เรียบร้อย  อบทน  ตื่นแต่เช้า   ไม่บ่นและหน้างอ (ดิฉันแถมเอง)      กลางคืนยังร้องเพลงเพราะเหมือนนักร้องอาชีพ (แถมอีกนิด)       เป็นที่ประทับใจทั้งอาจารย์     น้องๆพยาบาลที่มาประชุม(พูดจริงๆค่ะ)      เผอิญดิฉันไม่ได้ฟังในคืนแรกของงานก็เลยไม่ทราบว่าใครแสดงฝีมือไว้บ้าง     ส่วนดิฉันถูกกำหนดให้ไปร้องคู่กับอาจารย์ทั้งสองท่านโดยที่อาจารย์เลือกเพลงให้และเป็นเพลงที่ไม่ชอบและจำเนื้อไม่ได้ด้วย         ในคืนหลังๆดิฉันไม่ได้อยู่ดึกเพราะรู้สึกไม่ค่อยสนุกกับเกมของเด็กๆ       คงแก่แล้วจริงๆ     งานนี้พี่ศิริวรรณไม่ได้มาทำให้อาจารย์ต้องให้น้องๆศิริราชช่วยดูแล      ถ้าเป็นวงของเราและพี่ศิริวรรณควบคุมการแสดงอาจจะสนุกกว่านี้ (สงสัยวัยใกล้กัน)       ขอถือโอกาสแจ้งให้มิตรรักนักเพลงของชาวบำราศทราบคำชมในBlog นี้ค่ะ     เจ้าของผลงานอย่าลืมมารับด้วยนะคะ