สำนักสงฆ์โคกขามตั้งอยู่ใกล้สระน้ำเก่าแก่ เกิดเองตามธรรมชาติของหมู่บ้านโคกขาม

ฟังธรรมตามกาล-1

โสภณ เปียสนิท

...........................    


                สำนักสงฆ์โคกขาม ตั้งอยู่ใกล้สระน้ำเก่าแก่ เกิดเองตามธรรมชาติของหมู่บ้านโคกขาม สำนักสงฆ์แห่งนี้มีมานานจนชาวบ้านรุ่นเก่าๆ ที่พอจำความได้เหลืออยู่น้อยคน แต่ก็ยังดำรงฐานะเป็นสำนักสงฆ์อย่างเดิม ทั้งที่มีพระสงฆ์สามเณร ผ้าขาว แม่ชีอยู่อาศัยปฏิบัติธรรมมาอย่างต่อเนื่อง

            แสงเดือน สายศรัทธา เดินตามหลังยายไปสำนักสงฆ์เล็กๆ ใกล้บ้าน ในมือถือกระจาดหมากยายไว้มั่น นอกจากเครื่องบริขารสำหรับการกินหมากของยาย ยังมีดอกบัวอีก 3 มัด มัดละ 3 ดอก มีธูปเทียนมัดไว้อีกสองชุดสำหรับยาย และเธอเพื่อใช้ไหว้พระ คนละชุด เธอรู้สึกสงบและอิ่มเอมใจที่ได้ไปวัดอีกครั้งในวันนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ เมื่อสิบกว่าปีที่ผ่านมา การไปวัดเป็นความเบื่อหน่าย หรือไม่ก็เฉยๆ ทบทวนหาสาเหตุว่า ความรู้สึกต่อวัดของเธอเปลี่ยนไปเพราะเหตุใด อาจเป็นเพราะประสบการณ์ชีวิตสอนให้เธอต้องมีที่พึ่งทางใจ อาจเป็นเพราะการสั่งสมทานศีลภาวนาที่เธอตามยายมาวัดทุกครั้งที่ผ่านมา

                แสงเดือนจำได้ว่าสมัยเด็กเคยถามยายว่า “ไปวัดทำไมยาย” ยายตอบยิ้มๆ อิ่มเอมใจ “เอาภัตตาหารไปถวายพระ” “ถวายทำไมยาย” “เพื่อเอาบุญซิ เดือน” ยายมักเรียกเธอสั้นๆ ว่าเดือน “เอามาทำอะไรเล่า บุญที่ว่าน่ะ” “บุญคือชื่อของความสุข ทำแล้วมีความสุขเอ็งไม่ชอบหรือ”

     ผผผ