เวลาแห่งความสุขแสนสั้น ดั่งคำเขาว่า ชั่วแวบเดียวสาวเจ้ารีบเดินหายไปกับฝูงชน

 เมืองฟลอร์เร้นส์-2

โสภณ เปียสนิท

.........................................

 

                เวลาแห่งความสุขแสนสั้น ดั่งคำเขาว่า ชั่วแวบเดียวสาวเจ้ารีบเดินหายไปกับฝูงชน พี่มงคลยังยืนงง ไม่เข้าใจว่า “หล่อแบบเราไม่น่าจะถูกใจสาวอิตาเลียนขนาดนี้” เพื่อนพ้องที่หันมาเห็นเหตุการณ์ต่างเข้ามารุมล้อมซักถาม “เฮ้ย ยืนให้กอดอยู่ได้อย่างไร นั่นมันนักล้วง” “อ้าว...หรือ” “สำรวจซิ มันล้วงเอาอะไรไปบ้างหรือเปล่า?” “เปล่า...ล้วงนะล้วงเหมือนกัน แต่คงเอาไปไม่ได้” “ทำไมเล่า?” “ก็มันล้วงแถว ๆ หน้าขา บังเอิญว่า ผมย้ายกระเป๋าเงินมาใส่ไว้ที่กระเป๋าหน้าอกแล้ว” “เฮ้อ......” เพื่อน ๆ ถอนหายใจโล่งอกมาพร้อมกัน “แล้วทำไมไม่ผลักออกไป ให้มันล้วงอยู่ได้อย่างไร” พี่มงคลตอบแบบเขิน ๆ “ก็ผมไม่รู้ว่ามันล้วงอะไรแน่ เลยทดสอบดู”

 

                ผู้สันทัดกรณีเล่าว่า นิสัยคนอิตาเลี่ยนมักเป็นห่วงเรื่องเวลา เริ่มกี่โมง จบกี่โมง ฉลาด และติดเพื่อน พ่อแม่และหมู่ญาติ แต่ไม่ค่อยเป็นระเบียบ เหมือนคนขับรถของเรา มือขวาถือโทรศัพท์พูดคุยไปเรื่อย มือซ้ายถือบุหรี่สูบแบบไม่เกรงใจผู้โดยสาร ส่วนข้อศอกวางบนพวงมาลัยรถแทนมือจับ  ต่างจากคนเยอรมันยึดระเบียบเป็นหลัก

 

            เดินทางถึงที่พัก โรงแรมโนโวเทล อาคารขนาดสามชั้น จัดว่าไม่สูง แต่ค่อนข้างกว้างใช่พื้นที่มากในแนวราบ สำหรับโรงแรมในอิตาลีเกือบทุกแห่ง เท่าที่เห็น มีคนขนกระเป๋าไม่มากนัก การขนกระเป๋าเข้าหรือออกจากโรงแรม สำหรับผู้เดินทางเป็นคณะจึงค่อนข้างช้า ทุกครั้งมัคคุเทศก์ต้องช่วยขนสัมภาระของเราด้วยเสมอ ไม่เหมือนเมืองไทยที่คนขนกระเป๋าค่อนข้างมาก ดูเหมือนว่าจะมากเกิน

 

                มีข้อสังเกตที่ค่อนข้างเซ็กซี่ควรบันทึกย้อนหลังไว้หน่อย ที่โรงแรมฮิลทัน ประเทสออสเตรีย มีหนังสำหรับผู้ใหญ่ชนิดจ่ายแล้วดู (Pay per view) ไว้บริการสำหรับผู้สนใจ หากใครเผลอตอบตกลงดูเล่นเพลินไปเรื่อย ก่อนออกจากโรงแรมต้องจ่ายค่าดู พร้อมค่าห้องพักด้วย ยามดึกมีหนังโฆษณาค่อนข้างโป๊ไว้ให้ชม นัยว่ามีไว้สำหรับชมรม “คนนอนดึก”