วันนี้ไหนๆก็เกิดอาการที่เรียกว่า "คิดถึงแม่จนจับใจ" ขึ้นมา

พลัดนึกถึงหนังสืออยู่เล่มหนึ่ง

เขียนโดย เตือน ใจบัวคลี่  "ปั้นมากับมือ"  เป็นบทกลอนที่ เป็นคำพร่ำสอนของแม่

ตั้งแต่ลูกยังเป็นลมเป็นฝน จนกระทั้งเติบโตจนออกจากเรือน  แม่รักลูกทุกดวงจิต

อ่านแล้วทำให้เห็นภาพความรักของแม่ขึ้นมาเป็นฉากๆ 

แม่ ครูคนแรกของเรา แม่ สอนให้เราเรียนรู้ทุกอย่างในโลกกว้าง อย่างไม่ปิดบัง

มิเคยรังเกลียดรังงอน เหนื่อยสายตัวเทบขาดไม่เคยบ่นให้ลูกไม่ยิน 

แม่ฉันเป็นเพื่อนที่เข้าใจในสิ่งที่ฉันเป็น  ทั้งการคบเพื่อน การวางตัว

อาจจะผ่านพ้นเทศกาลวันแม่มาแล้ว แต่ฉันยังจะรักแม่ทุกวันและตลอดไป^_^

 

ขอบคุณเรื่องราวในหนังสือ ปั้นมากับมือ

ขอบคุณเพลงที่สุดของแม่ คุณสวีทนุช จาก youtube.com

ขอบพระคุณแม่พ่อ