ตั้งแต่เดินทางชีวิตเข้าสู่หลักกิโลที่ 50 มาสามปีแล้ว ทำให้ส่วนต่างๆของร่างกาย ทรุดโทรมไปมากๆ ดังที่เห็นชัดเจนก็คือ สายตาและ ความชรา
หลายๆคนวิตกกังวลกับเรื่องชรา แต่อยากสวยจึงไม่สวมแว่นตา เกรงว่า ใครจะมาว่าแก่ จึงทำให้สายตา ล่วงเลยไป อ่านหนังสือไม่ชัดเจน ปวดศีรษะขึ้นมาบัดดล
ครูอ้อยกับพ่อบ้านคำนึงถึงเรื่องสายตาเป็นสำคัญ ทั้งครูอ้อยมีแว่นตาในหลายๆอิริยาบถ ไม่ว่า จะเป็นแว่นในขณะขับรถ แว่นตาใช้กับคอมพิวเตอร์ และแว่นตาอ่านหนังสือ ครูอ้อยจึงไม่มีอารมณ์เครียดที่เกิดจากสายตา มองอะไรไม่ชัด ดังนั้น สายตา ทำให้เครียดได้ นะคะ
*****
ใส่ใจกับเรื่องเหล่านี้เถิดค่ะ ความเครียดเกิดจากอะไร คนนั้นต้องรู้จักวิเคราะห์กันให้ชัดเจนลงไปว่า.....สาเหตุอะไร
ครูอ้อยสังเกตเห็นเพื่อนครู ที่เคยแต่งตัวสวยในวันงานเลี้ยง แต่ในคืนนั้น เธอไม่ได้แต่งตัวสวย ทำให้เธอ ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง เนื่องจาก ไม่มีใครทักว่า......เธอสวย
เพียงแค่นี้ ก็ทำให้เธอเครียดไปได้ และกังวลกับการที่จะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่สวยเริด.....
จากการที่ชอบสังเกตเพื่อน ทำให้มาคิดถึงตนเองว่า.....
เอ....ไม่มีเสื้อผ้าสวยๆ จะเครียดกับเขาไหม เวลาไปงานเลี้ยง ที่ต้องพึ่งพาเสื้อผ้าสวยๆนอกจากตัวเอง แล้ว ก็ต้องมองเลยไปถึงพ่อบ้าน......เราจะเครียดกันไหม เรื่องเล็กๆๆน้อยๆๆ
แต่หลายๆๆคน ก็เครียดกันเหลือเกิน
แวะมาอ่านบันทึกของครู...ด้วยความระลึกถึง ครับ
...
รักษาสุขภาพด้วย นะครับครู
สวัสดีค่ะ
คิดถึงเหมือนกันค่ะ น้องชาย
แสงแห่งความดี
ขอบคุณมากมาย นะคะ
ขอบคุณมากค่ะ พี่ครูคิม ที่ปลอบใจ
ยายคิม
ดีนะคะ ที่ครูอ้อย ออกกำลังสม่ำเสมอ การไปเดินขึ้นเขา เมื่อ สองวัยที่ผ่านมา จึงเดินได้อย่างสบาย พ่อบ้าน ยังชมว่า เดินเก่งมากค่ะ
คิดถึงเหมือนกันค่ะ น้องชาย
กิตติพัฒน์
ขอบคุณมากมายนะคะ รักษาสุขภาพนะคะ