ความภาคภูมิใจในอาชีพ

        เมื่อคืนไปงานเลี้ยงเกษียณมาครับ   งานนี้ เขาไม่ได้เชิญมา  แต่ผมไปเองเมื่อรู้ข่าว    เพราะผมเคยเป็นผู้บริหารโรงเรียนอยู่กลุ่มนี้ครับ

 

       งานเลี้ยงมีบรรยากาศที่อบอุ่นและประทับใจครับ   เห็นจากป้ายชื่องานก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

 

 

   

 

           ผอ. โรงเรียน   กับ  ครูผู้สอน  ที่เกษียณ   จัดในนามกลุ่มโรงเรียน  กลุ่มห้วยแร้ง

 

 

          นี่ครับ  ผอ.จง (บรรจง)  คุ้นเคยกับผมดีครับ 

 

         สิ่งที่ผมประทับใจในตัวของ ผอ.จง  คือ  ท่านไม่เคยวางมาด วางฟอร์ม  หรือ ใช้อำนาจกับครูในโรงเรียน  

 

        ท่านบริหารงานอย่างเป็นกันเอง  คอย บริการ คอยรับใช้ครูในโรงเรียนทุกเรื่อง  จะทำอะไร  อยากได้อะไรขอให้บอก    นโยบายส่วนตัวไม่มี  บอกว่า พวกเราจะเอายังไงก็เอากัน  เป็นคนทุ่มเทให้กับโรงเรียน โดยไม่ต้องการชื่อเสียง  และ รางวัล

 

       คุณครูในโรงเรียน ประทับใจในตัวท่าน และ  คุณครูในโรงเรียนทำงานอย่างมีความสุขครับ   ผมได้ tacit knowledge เรื่องการบริหารมาจากท่าน จะนำมาเขียนวันหลังครับ

 

 

 

            ครูมิก เป็นคนเชียงใหม่ ร้องเพลงเพราะ อารมณ์ดี

 

            ทุ่มเทเสียสละให้กับเด็กอย่างเต็มที่  ทำงานไม่ต้องการโดดเด่น ไม่ต้องการชื่อเสียง  มีข้อจำกัดเล็กๆ  เป็นคนพูดจาตรงๆ ไม่มีอ้อมค้อม ไม่พอใจอะไร ใครทำอะไรไม่ถูกต้อง ก็พูดออกมาเลย  ไม่สนใจว่าจะเป็นใครหน้าใหน

 

          งานเลี้ยง  ทั้ง ผอ.จง และ ครูมิก   มีใบหน้าที่เปี่ยมสุขครับ  เพื่อนครูทุกท่านก็มางานเลี้ยงด้วยความเต็มใจ  เพราะใช้วิธีลงชื่อมาร่วมงานตามความสมัครใจ

 

        ทั้ง ผอ.จง  และ ครูมิก   เป็นผู้บริหารในดวงใจ และ  ครูดีในดวงใจ ของผมครับ  สมกับคำกล่าวที่ว่า

 

       จากวันวานที่พากเพียร   สู่วันเกษียณที่ภาคภูมิ