ขณะนี้เวลา 6.03 น. วันนี้เป็นวันเสาร์ที่ 25 กันยายน 2553 เช้าวันนี้อากาศเย็นสบายมองออกไปทางทิศตะวันออกเห็นแสงของดวงอาทิตย์ส่องแสงสวยงาม มองขึ้นดูท้องฟ้าเห็นก้อนเมฆเรียงรายกันเป็นรูปต่างๆ วันนี้เราจะไปไหนนะ ผมถามตัวเอง อ๋อเราต้องไปเรียนไง ต้องออกPresentหน้าชั้นเรียนด้วยซิ แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว วันนี้เราจะนำเสนอได้ดีไหมหนอ ท่านอาจารย์จะเสนอแนะอะไร เพื่อนร่วมชั้นจะถามปัญหาอะไรบ้างขนาดเราปฏิบัติงานด้านนี้มาจนชินแล้วยังกลัวอีกหรือ ผมถามตัวเอง ยังไงก็ต้องสู้ สู้แล้วจะชนะ ชีวิตต้องสู้ เกิดมาเป็นครูต้องศึกษาหาความรู้อยู่เสมอ ผมเคยคิดทบทวนดูหลายครั้งว่า ทำไมนะเราถึงไม่ได้ออกจากโรงเรียนสักที เรียนมาตั้งแต่เป็นเด็กตัวเล็กๆจนถึงทุกวันนี้ วันจันทร์ถึงวันศุกร์ต้องไปเรียนหนังสือกับเด็กๆ ทั้งๆที่เพื่อนๆรุ่นเดียวกันต่างแยกย้ายกันไปประกอบอาชีพอื่น เป็นหมอ เป็นตำรวจ เป็นชาวไร่ เป็นชาวนา เป็นศิลปิน ฯลฯ ก็ดีเหมือนกันนะครับจะได้ฉลาดขึ้น แต่ก็ภูมิใจนะครับที่ได้ประกอบอาชีพนี้ ได้ช่วยเหลือเด็กและสร้างสรรค์ชุมชน ครูคือผู้สร้างคน คนคือผู้สร้างชาติให้เจริญ
เรียนไว้ ได้ประโยชน์
เรียนไว้ ไม่เสียหาย
มีเวลา มีโอกาส เรียนต่อไป
ยังมีใคร อีกหลายคน ไม่ได้เรียน
*ก้าวเท้าออกจากบ้าน ก็เริ่มเรียน อย่าถามใจอีกเลย..*