ทำได้แต่ทำไม่ได้ เป็นความรู้สึกของเพื่อนผู้ป่วยเบาหวานรายหนึ่ง

ที่ทุกครั้งที่เจอกัน คำถามแรกคือน้ำตาลเท่าไหร่แล้ว ....

เป็นคำถามที่ฟังดูแล้วเหมือนมีความสุข

เหมือนตอนนี้ได้ปันผลหุ้นเท่าไร่แล้ว

หรือตอนนี้ได้เงินเดือนขึ้นเท่าไหร่แล้ว  ทำนองนี้

 เป็นคำถามที่ผู้ถูกถามไม่รู้ตระหนกตกใจอะไร

 กลับหัวเราะชอบใจก่อนจะตอบว่า "ทำไม่ได้ค่ะ"

แล้วเสียงหัวเราะของคู่สนทนาก็ดังขึ้น

เป็นเสียงหัวเราะที่แสดงอารมณ์ขบขันตนเอง

แล้วเจ้าของเสียงหัวเราะนั้นก็เอ่ยต่อไปว่าหนูว่าหนูทำได้นะพี่

...แต่พอถึงเวลาไม่ว่าจะกิน จะออกกำลังกาย หนูกลับทำไม่ได้

คนฟังร้องอ้าว! แล้วนึกในใจเป็นเสียงเพลงว่า "ใจไม่มั่นคงๆ"

ก่อนจะอึมอัมออกมาเป็นเพลงเมื่อเห็นสีหน้าคู่สนทนามิได้อาทรใดๆ

กับเสียงเพลง"ใจไม่มั่นคง ๆ" แต่กลับหัวเราะดังกว่าเก่า

แล้วร้องขึ้นมาดังๆว่า "จริงด้วยพี่ครู......  ก๊ากๆๆๆ

ตอนที่หนูกินข้าวแล้ว หนูหันไปเห็นขนมจีนน้ำยาป่านะ

หนูรู้สึกเลยว่าน้ำลายของหนูมันมาอออยู่เต็มปาก ..

 ทีนี้พอหนูกินน้ำยาป่าหมดจาน ...อิอิ หมดจานเลยพี่...แป่วววว!

ก็มันเคยไงพี่..เรามันคนบ้านนอกนะ

กินคาวแล้วก็ต้องกินหวานตาม...ล้างปากสักหน่อย"

คู่สนทนาเอ่ยตัดบท"ล้างไปเท่าไหร่แล้วหละ" เสียงก๊ากๆๆๆๆตามมา

 พลอยทำให้คู่สนทนาหัวเราะและขำ

เรื่องกินของเพื่อนผู้ป่วย แล้วก็อดเตือนสติกันไม่ได้

จนเพื่อนผู้ป่วยเปลี่ยนสีหน้าแล้วก็พูดออกมาว่า

"หนูฟังพี่พูดวันนั้นแล้ว หนูประทับใจนะพี่

 และคิดว่าหนูก็คงทำได้ไม่ยากเลย ...

แค่กินพอดีๆตามความจำเป็นที่ร่างกายควรได้รับ

 หนูยังจำคำมั่นสัญญาได้นะพี่...ว่า

"จะกินข้าวมื้อละ 2 ทัพพีปาดต่อมื้อ แล้วกินผักต้มวันละ 1 ถ้อย

ผักสดอีกส่วนหนึ่ง เนื้อปลาอีกส่วนหนึ่ง น้ำอัดลมงด

แล้วก็ออกกำลังกายให้ได้ทุกวันจะยิ่งดี

ถ้าไม่ได้ทุกวันก็อาทิตย์ละ 3 ครั้งๆละ 30 นาที

แล้วต้องไม่ลืมฝึกทำสมาธิ...นี่นะพี่...หนูจำได้หมดเลย

ก็กะว่ากลับไปบ้านนี่หนูจะทำให้ได้

หนูมั่นใจว่าหนูทำได้นะ แต่ทำไม่ได้"

นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เรามีวันนี้ 

เพื่อเสริมใยและเติมพลังให้ผู้ป่วยสามารถทำได้ด้วยตัวเองค่ะ

อ่านเพิ่มเติมที่บันทึก

โปรแกรมเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติเพื่อเสริมศักยภาพจิตอาสา(1)

และ

โปรแกรมเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติเพื่อเสริมศักยภาพจิตอาสา(2) 

 จากบันทึกของ อ.ขจิต  ฝอยทอง

และจากบันทึกของน้องมด

เภสัชกรหญิงปราณี ลัคนาจันทโชติ

ผู้มีความมุ่งมั่นให้เกิดงานนี้ขึ้นมาค่ะ

ขอบคุณค่ะที่มอบความรู้ และความสุขให้ผู้ป่วยชาวสมุทรสาคร

ขอให้มีความสุข กายสบายใจ สุขภาพแข็งแรง

มีความสุขสวัสดีทุกประการค่ะ