"สรุปแล้วหนูป่วยเป็นโรคภาษาอังกฤษเหรอคะคุณหมอ"

 

คิดถึง จึงอยู่ดี และมีสุข

        หลายเดือนที่ผ่านมา หลังจากที่ได้รับการตรวจสุขภาพ หลังจากที่เราปวดกระดูก(ตามข้อทุกข้อ) แพทย์บอกว่าคุณเป็นโรคแพ้ภูมิตัวเองเหมือนกับคุณพุ่มพวง ดวงจันทร์ นักร้องชื่อดัง แต่เป็นคนละชนิดกัน ชนิดนี้ไม่มีชื่อเป็นภาษาไทย มีชื่อภาษาอังกฤษ "สรุปแล้วหนูป่วยเป็นโรคภาษาอังกฤษเหรอคะคุณหมอ" ทันสมัยน่าดูเรา "คุณจะต้องดูแลเรื่องสุขภาพ อย่าเครียด หรือปล่อยให้ร่างกายอ่อนแอ พักผ่อนให้เพียงพอ การรักษาจะเป็นไปตามอาการครับ"  คุณหมอแนะนำ ถ้ามองในแง่ดี ก็ขอต้อนรับเจ้าโรคภาษอังกฤษก็แล้วกัน ดีเหมือนกันมีเพื่อนใหม่มาอยู่ด้วย อยู่เป็นเพื่อนกันไปนะ เหนื่อยหน่อยจะอยู่เฉย ๆ คงไม่ได้ ต้องคอยเตือนเราว่าจะต้องดูแลตัวเองแล้วนะ ถ้าหากเราต้องไปเร็วกว่าควรจะเป็น เจ้าก็ต้องไปกับเราด้วย (คุยกับโรคของตัวเอง) ปัจจุบันสบายดีค่ะ และรู้ว่าจะต้องดูแลตัวเองยังไง

        ช่วงเวลาที่หายไป รู้สึกคิดถึงเพื่อน ๆ ชาวโกทูโนมาก ๆ แต่ต้องตัดใจ ขณะนี้สดใสดีเหมือนเดิมแล้ว แต่ต้องไม่เครียดอย่างที่หมอบอกไว้ บางครั้งก็เผลอเช่นกัน เพราะงานชุมชนอยู่กับมวลชนเป็นงานที่ละเอียดอ่อน แต่ก็หายเหนื่อยเมื่อนึกผลงานที่ได้รับการตอบรับจากชุมชนเป็นอย่างดี และคำชื่นชมจากผู้คนในชุมชนที่ได้รับจึงเป็นแรงเสริมที่สำคัญ

         อยากบอกเพื่อน ๆ พี่ ๆ และน้องสาวว่า คิดถึงมากมาย หมั่นดูแลสุขภาพตัวเองนะคะ อย่ารอให้เหมือนกับจำเนียรวดี ซึ่งถือว่าโชคดีที่พบว่าตัวเองเป็นอะไร ดังนั้น  ครั้งนี้จึงเป็นบันทึกบอกกล่าวกันว่า จำเนียรวดียังอยู่ดีและมีสุข ขอขอบพระคุณทุกคอมเมนท์ที่แวะมาอยู่ตลอด                                                

         อีกไม่นานก็จะเข้ามาบันทึกตามใจอยากทำ ปัจจุบันใช้เจ้าสมุดโน๊ตตัวเล็ก เป็นแหล่งบันทึกไปพลางก่อนค่ะ ขอบพระคุณทุกท่านอีกครั้ง ขอบอกว่าคิดถึง คิดถึงจริง ๆ

                                                                                                                      ...คิดถึงค่ะ...จำเนียรวดี