วัยรุ่นเป็นวัยที่ชอบเรียนรู้ในเรื่องต่าง ๆ กล้าเสี่ยง  กล้าทดลอง   บ่อยครั้งที่ชีวิตต้องเพลี่ยงพล้ำเพราะขาดสติ   จนกลายเป็นบาดแผลทางใจที่ยาวนาน   ซ้ำร้ายกว่านั้นเด็กบางคนอาจกลายเป็นทาสสิ่งเสพติดเพราะความคึกคะนองของตนเองจนยากจะแก้ไขก็มีไม่น้อย   

           การแก้ไขเปลี่ยนแปลงตัวเองโดยก้าวข้ามสิ่งเสพติดบางอย่างที่ตนเคยชินไม่ใช่เรื่องง่าย    การที่คน ๆ หนึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงวิธีคิด  และวิธีปฏิบัติอย่างปัจจุบันทันด่วนล้วนเกิดจากแรงบันดาลใจ  จึงก่อให้เกิดจุดเปลี่ยนบางอย่างได้สำเร็จ

          วันนี้ผู้เขียนมีกรณีศึกษาเกี่ยวกับวัยรุ่นคนหนึ่ง      ซึ่งเธอบอกเล่าเรื่องราวความเปลี่ยนแปลงในชีวิตอันเกิดจากเหตุการณ์ที่สะเทือนความรู้สึกอย่างรุนแรง   โดยถ่ายทอดเรื่องราวผ่านงานเขียนในหัวข้อ ... แด่แม่ด้วยดวงใจ... 

          เธอเล่าว่าเมื่อก่อนเธอเคยคิดน้อยใจว่าแม่ไม่รัก  รักแต่พี่ ๆ  จึงประชดชีวิตด้วยการเที่ยวกลางคืน ดื่มเหล้า สูบบุหรี่จนติด ต้องสูบบุหรี่วันละ ๑ ซอง  เป็นเวลานานถึงปีเศษ ๆ   และกลายเป็นเด็กเกเรในสายตาของเพื่อน ๆ และคุณครู

           จนวันหนึ่งเธอไม่สบายหนักต้องเข้าโรงพยาบาล   หมอเอกซเรย์ปอดพบจุด   และแจ้งให้ผู้ปกครองทราบ  และจุดนี้จะมีแนวโน้มว่าจะเป็นโรคมะเร็งในอนาคตหากไม่เลิกสูบบุหรี่

           ทันทีที่แม่ทราบ   แม่ร้องไห้ฟูมฟายด้วยความเสียใจท่ามกลางญาติคนไข้  และคนไข้จำนวนมากที่นอนรักษาตัวอยู่ในห้องคนไข้รวม   แม่โวยวายเสียงดังร้องไห้จนตัวโยน  เฝ้าถามลูกว่า 

               "...ทำไม ๆ  แม่ส่งให้เรียนหนังสือไม่ตั้งใจเรียน ทำไมทำตัวอย่างนี้  ไปสูบบุหรี่ใช่ไหม ทำไมไม่รักดี ทำไมทำกับแม่อย่างนี้..."

             เธอปฏิเสธในครั้งแรก  แม่ยิ่งโกรธและอ้างถึงผลเอกซเรย์ทำให้เธอต้องยอมรับยิ่งทำให้แม่ยิ่งเสียใจ  ร้องไห้เสียงดังมากขึ้น ๆ ๆ จนเธอรู้สึกทั้งอายและทั้งเสียใจไม่น้อย   ตั้งแต่เธอเกิดมาเธอไม่เคยเห็นแม่ร้องไห้เสียใจขนาดหนักเช่นนี้มาก่อน

             จากวันนั้นเป็นต้นมา  เธอบอกกับตัวเองว่าจะเลิกทุกอย่าง  และเธอก็ทำได้เพื่อแม่  เธอเลิกสิ่งเสพติดเลิกเที่ยวกลายเป็นคนใหม่ที่พ่อแม่ภูมิใจ

             ผู้เขียนรู้สึกทึ่งและชื่นชมเธอไม่น้อยที่เธอเข้มแข็ง   และเด็ดเดี่ยวจนเอาชนะใจตนเองได้สำเร็จ  อีกทั้งยังเป็นแบบอย่างให้เพื่อนผู้ชายที่ติดบุหรี่หลายคนได้คิด... เพราะน้ำตาแม่ใช่ไหมที่เป็นจุดเปลี่ยนของลูก...