กลอนเก้า...ยิ้มละไม..?
เรียบเรียงร้อยถ้อยอักษรเป็นกลอนเก้า
ผองเพื่อนเราทักทายกันพลันสดใส
นวลนางน้องมองโดดเด่นเห็นใกล้ไกล
ยิ้มละไมไทยแท้จริงหญิงสาวงาม
ได้ท่องไพรไปทุกถิ่นดินดงดอน
จากเมืองคอนนอนเหนือใต้ในสยาม
เพียงพบเห็นเย็นชื่นใจได้ทุกยาม
ต้องตาตามงามน้ำใจให้ไมตรี
ด้วยดวงใจให้หลักธรรมนำชีวิต
พุทธนำจิตใจเมตตาพาสุขขี
เมตตาธรรมค้ำจุนโลกโชคทวี
สามัคคีมีศีลธรรมประจำใจ
เราจึงเห็นเย็นรอยยิ้มอิ่มอบอุ่น
เป็นบุญคุณหนุนเนืองแน่นแฟนขานไข
อยู่อย่างเย็นยั่งยืนยงดำรงไป
คนใกล้ไกลใครได้เห็นเย็นใจจัง
โลกของธรรมนำจิตใจใครทั้งโลก
ห่างหายซึมลืมเศร้าโศกสุขสมหวัง
แลรอยยิ้มอิ่มเอมใจให้จังงัง
ยิ่งได้ฟังพาทีถ้อยร้อยเรียบเรียง
ดุจระฆังวังเวงแว่วแก้วประเสริฐ
ไตรรัตน์เลิศเกิดพระธรรมนำส่งเสียง
หลอมรวมใจให้ความคิดจิตพอเพียง
ธรรมหล่อเลี้ยงไม่ลำเอียงเที่ยงทางธรรม
มาบัดนี้สังคมไทยอย่างไรเล่า
เย็นยันเช้ากินกามเกียรติ์เกินขบขำ
ยิ้มเยาะเย้ยเผยตัวตนคนมีกรรม
ทุกข์ขย้ำดำดินหนีผีไล่ตาม
กลับมาเถิดวันวานยังหวานแว่ว
วับวามแววแก้วไตรรัตน์จัดมีสาม
พุทธธรรมนำสู่ตนคนงดงาม
ทุกโมงยาม...ยิ้มละไม...ไทยแลนด์เอย.
นวลนางน้องต้องใจในแรกพบ
ได้ประสบพบกันพลันสุขี
ที่หัวไทรมิเคยห่างร้างคนดี
มีความสุขทุกวี่วันนิรันดร
...
ชอบๆ ประโยค นวลนางน้อง เลยมาต่อได้อีกบทเลยค่ะท่านอ.หล่อใหญ่ สุขสันต์ทำงานวันครู นะคะ ;)
สวัสดีครับ คุณ poo
ยามดึกสวัดได้ฟังเพลงลูกทุ่งสบาย ๆ วันนี้เงียบ ๆ ดี อาจเป็นเพราะฝนตกตอนหัวค่ำ
บรรยากาศเลยสบาย ๆ ครับ...อิ อิ อิ
ช่วงนี้เดินทางบ่อย ๆ ในสองเมืองคือไปนอนที่เมืองหาดใหญ่ และเมืองหัวไทร...
กลายเป็นคนสองเมืองละครับ...
เหมือนได้สองปริญญา...ปริญญาหนึ่งใช้ทำงานหาเงินเลี้ยงชีพ อีกปริญญาหนึ่งนั้นคือปริญญาชีวิตเดินทางสายกลางตามหลักพุทธธรรมครับ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ