ตั้งแต่ผมพเนจรมาอยู่ใน G2K ได้ก่อให้เกิดมิตรภาพมากมาย เป็นจำนวนมากที่ไม่ได้พบกันเป็นส่วนตัว มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ได้มีโอกาสได้พบกัน อย่างเช่นวันนี้ผมได้มีโอกาสเร่ร่อนพเนจรแบบบุรุษทะเลทรายอีกครั้งหนึ่ง จริงๆแล้วก็ผ่านตรงนี้มาหลายครั้ง

          ครั้งนี้นึกถึงบุคคลผู้นี้จับใจ ด้วยเหตุว่าต้องผ่านเส้นทางนี้อีกแล้ว จึงอีเมล์ไปบอกพร้อมทั้งฝากเบอร์ไว้ด้วย....ไม่นานก็มีเสียงหวานแว่วผ่านอากาศเข้าสู่โทรศัพท์ของผม ลองฟังการสนทนาของผมกับสาวน้อยนะครับ...อิอิ

          สุ...ฮัลโหล..ป๊ะเบฯนี่สุนะ

          ป๊ะเบฯ...อ้าว..สุสบายดีนะ พรุ่งนี้ผมจะผ่านบ้านสุ คงแวะไม่นาน ผมต้องไปธุระต่อ บ้านสุอยู่ตรงไหน?

          สุ...ถึงแยกไฟแดงกระนวนเลี้ยวขาว(ผมมาจากทางห้วยเม็ก)บ้านสุอยู่ตรงข้ามสถานีตำรวจพอดี

          ผมเลี้ยวขวาปั๊บ ไม่นานก็เห็นสถานีตำรวจ หันไปฝั่งตรงกันข้าม เห็นไกลๆสาวน้อย ประมาณด้วยสายตาแบบคนแก่ๆอย่างป๊ะเบฯนี่น่าอายุไม่น่าเกิน 30 ปีแน่ๆ อิอิ...ใช่แล้วสาวน้อยคนนั้นโบกมือให้รถจอด ผมแง้มกระจกเล็กน้อย เสียงทักแบบคนมีน้ำใจดังออกมา "ป๊ะ" ฮ่าฮา..ใช่แน่แล้ว สาวน้อยที่ว่าสุนั้นเอง ตัวจริงเสียงจริง ตัวเป็นๆ โอ่..และแล้วผมก็ได้พบกับคุณสุกัลยาณมิตรจาก G2K แล้ว ยังหยิกตัวเองว่าเราไม่ได้ฝันไปนะ แต่..คนใน G2K นี่เวลาพบกันเขาต้องกอดกันเพราะว่าจะได้สนิทสนมกัน จากการได้คุยกันในบล็อกจนเป็นดั่งญาติพี่น้อง...ป๊ะเบฯก็เช่นกัน ดีใจจนอยากจะกระโดดกอดเช่นกัน แต่ก็เกรงใจ อิอิ จากนั้นก็ คุย คุยกับคุยและคุย

          มิตรภาพที่แท้จริงอธิบายเป็นตัวอักษรยากมาก เพราะมันเป็นนามธรรมที่มาจากความรู้สึก จากใจ

 

สวัสดีคะป๊ะ

ฝีมือชงกาแฟของสุ ร้านกาแฟชิดซ้ายเลยค่ะ

G2K ของแท้ต้องถ่ายรูป

คุย

หลักฐานว่าได้พบกันจริง อิอิ

ป๊ะกับลูกสาวนะ เจอะตัวจริงป๊ะเบฯแก่ไปถนัดเลย

ปู่ขออุ้มเหลนหน่อยนะ

 

คุยจนเหงือออกต้องใช้พัดลมช่วย

ป๊ะเบฯคุยถูกคอจริงๆ

สุนี่ต้องเลี้ยงหลานทุกวัน

แต่เรื่องแต่งตัวนี่สุไม่ยอมเด็ดขาด

หน้าร้านสุคะ

 

โตไปหนูนี่แหละนางเอก

เจอะแบบนี้ตรงข้ามหน้าสถานีตำรวจกระนวนใช่แน่เลย

และรถคันนี้

และกล่องนมแบบนี้

นี่คือหลักฐานแห่งมิตรภาพ