หวายแคระบานแล้วค่ะ

ในที่สุดเราก็ได้วาดดอกกันต่อ

 

เราวาดส่วนต่างๆของดอกหวายแคระไปในบันทึกการวาดคาร์ดสีน้ำในคราวที่แล้วกันไปแล้ว คราวนี้จึงขอบันทึกแต่การวาดดอกนะคะ สำหรับสีที่ใช้มีเหลืองตุ่น ม่วง เทา

เริ่มจากกระเป๋าดอกกันก่อน ปาดสีม่วงที่เจือน้ำมากๆจนเป็นสีม่วงจางๆ ปาดทรงของปากกระเป๋า (1) รีบเกลี่ยสีม่วงที่ค่อนข้างข้นลงไปในบริเวณที่ต้องการให้เป็นเงา (2) สีจะซึมกระจายไปตามความชื้นบนกระดาษเอง ทิ้งให้แห้ง

วาดปากกระเป๋าอีข้างด้วยวิธีเดียวกัน (3) ทิ้งให้แห้ง จึงเติมเกสรด้วยสีเหลืองตุ่น(4) เกลี่ยเงานิดหน่อยด้วยสีม่วง

ทิ้งให้แห้ง แล้วจึงวาดกระเป๋าอีกส่วนค่ะ

      1                      2                    3                         4

 

ปาดสีม่วงจางๆเป็นทรงของกระเป๋า (5) แล้วรีบเกลี่ยสีม่วงข้นลงตาม (6) ยังพอมีสีเหลือติดปลายพู่กัน ใช้สีที่เหลือ ลากเส้นใยภายใน (7) และแต้มเงาตามขอบกระเป๋า (8) ใช้สีที่ยังค้างในพู่กัน เพื่อสีจะได้ไม่เข้มเกินค่ะ

                                          5                         6                      7                       8

 

มาวาดกลีบกันค่ะ ปากสีม่วงจางๆเป็นทรงของกลีบ (9) รีบแต้มสีม่วงที่โคนกลีบ และตามปลายกลีบ (10)เพียงเล็กน้อย  ลากเส้นกลางกลีบ และเติมเงาภายใน (11) ทิ้งให้แห้ง

จึงเติมเงาอีกครั้งด้วยสีเทาผสมม่วงที่ผสมน้ำจนจางมากๆ เพื่อให้กลีบดูมีมิติขึ้น (12)

                   9                           10                        11                               12

 

เสร็จแล้วค่ะหนึ่งกลีบ กลีบอื่นๆก็วาดเหมือนกัน

การวาดโดยไม่ต้องวาดภาพก่อนนี้ จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยากนะคะ ถ้าไม่คิดอะไร ก็ป้ายๆสีลงไป เดี๋ยวก็ได้ภาพออกมา

แต่ถ้าเล็งผลเลิศ คาดหวังกับผลงานอนาคตมากเกินไป ความคิดไม่อยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริงในปัจจุบัน หรือ ปัจจุบันธรรม (เช่น พัฒนาการของตนในปัจจุบัน,ลักษณะของวัสดุอุปกรณ์,สภาพความพร้อมทางอารมณ์ )  จะกลายเป็นงานยากไปทันที

แต่ถ้าจิตอยู่กับขณะปัจจุบัน (เช่น ขณะจรดปลายพู่กัน) ปล่อยวางทุกสิ่ง กลับจะทำงานได้ดีค่ะ

การวาดภาพจึงเป็นการฝึกสมาธิก็เพราะเหตุนี้

ปลูกต้นไม้ในบ้าน รังสรรค์ป่าในเมืองกันนะคะ เพื่อความร่มรื่นของบ้านเมืองเรา และลดความร้อนของโลกค่ะ

"ชนเหล่าใด ปลูกป่าสวยอันน่ารื่นรมย์ ปลูกป่า สร้างสะพาน ขุดสระน้ำ บ่อน้ำ และให้ที่พักอาศัย บุญย่อมเจริญแก่ชนเหล่านั้น ทั้งกลางวันและกลางคืนตลอดกาลทุกเมื่อ"