วงดนตรีไทยของโรงเรียน ศิษย์รักรำอวยพร ร้องเพลงหมู่ เดือนนี้เป็นเดือนที่ผู้เกษียณอายุราชการ รวมทั้งผู้ที่เออร์ลี่ จะได้มีเวลาทำงานในหน้าที่เพียงแค่ถึงสิ้นเดือน แล้วต่อจากนั้นใครจะจัดการกับชีวิตของตัวเองอย่างไร ก็แล้วแต่ใจปรารถนา เพราะชีวิตเรา เราเองเป็นผู้กำหนด ไม่น่าเชื่อว่า krugui เป็นคนว่างงานมาได้ครบสองปีในเดือนนี้ เลยขอย้อนรอยเอาภาพแห่งความทรงจำที่ดีมาลงในบันทึกนี้..... จากใจเด็กนักเรียน เริ่มจากจุดเล็กๆในโรงเรียน ทั้งครูและนักเรียนต่างจัดมุทิตาจิต ให้ krugui อย่างซาบซึ้ง มีทั้งการแสดงและเล่นละคร มีการกล่าวคำอาลัยจากผอ.และประธานนักเรียน krugui กล่าวคำอำลาตอบ พร้อมมอบของที่ระลึก เป็นเครื่องเสียงพร้อมคาราโอเกะชุดใหญ่ให้โรงเรียน มอบหมวกด้านหน้าปักชื่อโรงเรียน ด้านหลังปักชื่อ krugui ให้เด็กนักเรียน ...... จากใจ krugui บรรยากาศเศร้าสุดๆ เด็กนักเรียนตั้งแต่อนุบาลจนถึง ป. 6 รวมถึงศิษย์เก่า ตลอดจนคณะครูและบุคลากรในโรงเรียน ต่างก็น้ำตาท่วมโรงเรียน ใครที่มาเจอสถานการณ์ในวันนั้น แล้วเป็นอดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตา ศิษย์เก่าที่รัก ลูกชายสามหนุ่มแห่งอนุบาล ชีวิตคนเราก็เท่านี้...มีพบแล้วก็มีจาก แต่การจากครั้งนี้ไม่ได้จากเลย สิ่งไหนที่พอจะทำประโยชน์ ให้กับโรงเรียนได้ krugui ยังคงเต็มใจเสมอ เพราะยังมีความ สัมพันธ์ที่ดีกับทางโรงเรียนตลอดมา เพียงแต่ว่าปัจจุบันนี้ มีโอกาสได้ทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อทางราชการและสังคม เท่าๆกันโดยไม่ยึดติดกับสิ่งใด...เท่านั้นเอง
ขอแสดงความยินดี..กับการจัดงานในครั้งนี้ค่ะ แต่ก็น่าใจหายเหมือนกันที่วงการศึกษาไทยต้องขาดผู้ทีมีฝีไม้ลายมือยอดเยี่ยมไปหลายท่านในเดือนตุลาคมนี้
ขออวยพรวอนให้ในชีวิต จงสมคิดมุ่งมาตรปรารถนา
แม้ประสงค์ส่งใดจงได้มา ทุกเวลาหสายมั่นนิรันดร
ขอให้โชคดีมีความสุขนะคะ
ไม่น่าเชื่อนะคะ 2 ปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก... บรรยากาศเศร้ามาก อ่านแล้วแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่ นึกเห็นภาพเด็กๆร้องไห้โฮๆเต็มโรงเรียน ครูก็แอบเช็ดน้ำตาไม่ให้เด็กๆเห็น....เฮ้อ!ทำไมใจเด็ดนักก็ไม่รู้นะ krugui นี่ ทำให้ไม่อยากเออรี่รีไรท์เสียแล้ว...กลัวจะทนเห็นภาพเด็กร้องไห้ไมได้น่ะค่ะ...เฮ้อ...เศร้าจัง...บรรยากาศวันเลี้ยงส่ง krugui
เมื่อเด็กๆได้ร้องเพลงคาราโอเกะและใส่หมวกที่ปักชื่อ krugui ก็คิดถึงผู้มอบนะคะ
น้องขจิต....
มาทันใจดีแท้ ในขณะที่พี่ยังลงรูปไม่เสร็จ เรียกเสือปืนไวได้ไหมเนี่ยะ...
นั่นซิพี่ก็ว่าไวมากเผลอแป็บเดียว
เด็กๆที่โรงเรียนน่ารักมากค่ะ
ขอบคุณรองชุ ( ชื่อเหมือนกันเลย ) มากที่เข้ามาทักทายและอวยพรย้อนหลัง
krugui ย้อนรอยไปสองปีแค่นั้นเองค่ะ
เห็นว่าช่วงนี้กำลังพูดคุยกันถึงแต่เรื่องนี้ ก็เลยบันทึกถึงตัวเองซะหน่อย
จากประสบการณ์ตรงๆ ที่ยังอยู่ในความทรงจำมาตลอด
ยินดีที่ได้รู้จักและหวังว่าคงได้พูดคุยกันอีกนะคะ
ครูดาหลา....
บรรยากาศตอนเริ่มต้นก็ไม่มีอะไร ยังเฮฮาและคุยกันดี แต่พอผอ. เริ่มกล่าวและเด็กเริ่มการแสดง บรรยากาศก็ค่อยๆเปลี่ยนไป เริ่มเงียบและซึม ( ตอนนี้แค่แอบๆน้ำตาซึมกัน )
พอตอนมอบของและอวยพรซิ แต่ละคนน้ำตานองอาบสองแก้มชนิดผ้าเช็ดหน้าเจ็ดผืนก็เอาไม่อยู่.. ผอ.และครูผู้ชายหายไปหมด
ไม่อยากเอารูปตอนจบมาลงให้ดูเพราะตาบวมฉึ่งทั้งเด็กทั้งครู..
เหนื่อยเหลือเกินกับชีวิตครูที่วุ่นวายกับการประเมินเหลือเกิน
มาประทับใจกับภาพความอาลัยรักของลูกศิษย์ต่อครูดีๆค่ะ..
..พี่ใหญ่เขียนถึงชีวิตวัยเกษียณไว้เหมือนกันที่ :
http://gotoknow.org/blog/nongnarts/236896
สองปีที่จากวงการศึกษา แต่ผมเชื่อว่าความทรงจำยังทำให้ครูกล้วยประทับใจอยู่ เสน่ห์ของอาชีพครูก็คือศิษย์กล่าวขวัญถึงคุณความดีครับ
สวัสดีครับครู krugui Chutima
อิอิวันนี้ไม่เปลี่ยนชื่อครูแล้ว
มาร่วมรำลึกสองปีที่ผ่านไป กับกาลเวลาที่ผันผ่าน
"เพียงแต่ว่าปัจจุบันนี้
มีโอกาสได้ทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อทางราชการและสังคม
เท่าๆกันโดยไม่ยึดติดกับสิ่งใด...เท่านั้นเอง"
ยังอีกหลายเส้นทางที่ทำทำประโยชน์ให้กับสังคม ชุมชนยังคงขานรับคนมีความรู้ความสามารถมาเป็นที่ปรึกษาหาแนวทางเก็บทำข้อมูลของชุมชน เรายังขาดคนจัดการความรู้ของชุมชนครับครู
ไม่ใช่เห็นเขาเกษียณก็อยาก...เกษียณนะคะ
ต้องถามใจตัวเองก่อนว่าพร้อมหรือยัง และมีการเตรียมการรองรับชีวิตที่เปลี่ยนไปอย่างไร....และอื่นๆอีกหลายด้านค่ะ
อีกไม่กี่วันก็จะได้พักแล้วนะคะ พอได้หยุดหายใจบ้าง...เอาใจช่วยค่ะ
ในภาพพี่กีตู้ร้องทำไมค่ะ
krugui พี่กุ้งบอกว่าพี่กีตู้ชื่อพี่กีต้า แล้วชื่อนี้อ่านว่าครูกุ๋ยเหรอค่ะ อ่านว่าอะไร
ขอบคุณพี่ใหญ่มากค่ะที่แวะมาเยี่ยม
นี่เป็นขั้นตอนแรกของงานเลี้ยงค่ะพี่
เดี๋ยวมีของคณะครู กลุ่มโรงเรียน และเขตตามมาอีกค่ะ
ตอนนี้มาเป็นครูแล้วน่ะค่ะพี่กีตู้
เป็นครูใน gotoknow ไงค่ะ มีกอเป็นลูกศิษฐ์ด้วย
กอละชอบบันทึกพี่กี่ตู้ โดยเฉพาะบันทึกก่อนนี้ โอ้..กว่าจะเฉลย อิอิ
ท่านผอ.พรชัย
ทุกวันนี้ก็ยังมีความสัมพันธ์อันดีกับทางโรงเรียน เวลามีการมีงานก็แวะเวียนเข้าไปช่วย
เด็กนักเรียนบางครั้งก็มาเอิ้นที่หน้าบ้านค่ะ
และไปร่วมเลี้ยงส่งเด็กที่จบป. 6 มาสองปีแล้วค่ะ ปีนี้คงต้องไปอีกเพราะเขาเอารถมารับที่บ้านเลยค่ะ
คุณวอญ่า...
กว่าจะเรียกถูกทำเอามีหลายชื่อดีแท้ในบันทึก GTK สนุกดีค่ะ
ขอบคุณมากกับคำแนะนำเส้นทางอื่นๆที่มีมากมาย เพราะยิ่งเราทำตัวให้มีคุณภาพ คนที่อยู่รอบตัวเราก็จะมองเห็นคุณค่าของเราเอง
ขอบคุณอีกครั้งนะคะ...
น้องกอไก่....
ถามได้หนอว่าร้องทำไม...คงร้องเพราะดีใจมังคะ อิ อิ
ชื่อของพี่มันมาจากคำว่า GUITAR เป็นภาษาฝรั่งเศสรึอะไรนี่แหละ
พอเอามาแค่ตัวเดียว คือ GUI เลยเป็น กีร์แบบเท่ไงจ้ะ เข้าใจ๋???