วันนี้กลับมาจากโรงเรียนทานข้าว อาบน้ำแล้วเข้านอนตั้งแต่ก่อน ๖ โมงเย็น  เพราะฝนตก  ตื่นขึ้นมาประมาณ ๓ ทุ่ม  ถือโอกาสเข้าเน็ตและคิดถึงสถานการณ์ในโรงเรียนที่ผ่านไปของวันนี้  จึงนำมาเล่าเกี่ยวกับความไม่เอาไหนของตนเองบ้างน่าจะดี

       วันอาทิตย์เมื่อวานเพื่อนบ้านมาขอกุญแจห้องกระจกที่บ้าน  ตอนแรกคิดว่าจะมายืมห้องร้องเพลง  ที่ไหนได้เขาบอกว่า "ไม่มีงานอะไรแล้วให้ลงมาฝึกร้องเพลงนะครูคิม"  คุณแก้ว คุณฟ้าและคุณน้อง ขอเรียกทั้ง ๓ คนนี้ว่าครูฝึก ที่ตั้งใจจะมาฝึกให้ฉันร้องเพลงให้ได้

        เนื่องจากฉันร้องเพลงได้ทุกเพลงแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ เพราะเป็นคนชอบฟังเพลง  แต่เอาดีไม่ได้และแบบช่วยกันร้องคู่กันก็พอไหว  หากอยากจะร้องให้เข้าท่าสักเพลงก็ขอร้องให้เพื่อนช่วยฝึกให้    ความจริงจึงเป็นแบบฉบับที่หากฝึกเพลงไหนก็ร้องจบได้เพลงนั้น แต่ไม่ไพเราะเพราะไม่มีพรสวรรค์

       เพลงที่ฉันฝึกมาแล้วนั้นร้องซ้ำ ๆ ซาก ๆ จนเบื่อร้องเบื่อฟังกันแล้ว  คราวนี้มีความสำคัญมากเพราะมีงานเลี้ยงบ่อย  ครูฝึกทั้ง ๓ ท่านมีน้ำใจมาจับให้ฉันฝึกอีกครั้ง  โดยครูฝึกให้ฉันร้องเพลงอะไรก็ได้  ร้องแบบสด ๆ ให้ฟังก่อน

       ถึงคราวจริง ๆ ฉันนึกไม่ออกว่าจะร้องเพลงอะไร  นึกได้ว่าตอนเป็นเด็กเคยได้ยินคุณฝึกแม่ร้องเพลงก่อนออกงานเหมือนกันคือ "เพลงคนจะรักกัน" และ "เพลงขอรักคืน"  ครูฝึกตกลงให้ฉันฝึกเพลง "ขอรักคืน" เวอร์ชั่นอรวี  สัจจานนท์  เพราะเวอร์ชั่นเดิมของคุณรวงทอง  ทองลั่นทมนั้นร้องไปไม่ได้เลย

       วันนี้ไปโรงเรียน  เพื่อนครูที่โรงเรียนก็มาแนะนำว่าให้ฝึกร้องเพลงอีกเช่นกัน  ทุกคนให้กำลังใจและช่วยฝึกช่วยแนะนำด้วยความเต็มใจ ทำให้ฉันตั้งใจอย่างมาก ทุกคนลงความเห็นว่า "พอไปได้"  ถ้าเป็นคะแนนอยู่ในระดับ ๖ และ ๗ ตามลำดับ 

       ที่ชอบและเลือกเพลงนี้  ไม่ได้มีความหมายเกี่ยวกับความรัก ความหลังฝังใจแต่อย่างใด  แต่ที่เลือกเพราะชอบและเคยเห็นคุณแม่ชอบร้องในงานเลี้ยงเท่านั้นเอง

       ทำให้นึกถึงและรู้สึกเห็นใจเด็กนักเรียนมาก  เมื่อถูกคุณครูนำมาฝึกความสามารถต่าง ๆ ก่อนไปลงประกวดหรือแข่งขัน  ขอขอบคุณเพื่อนครูในโรงเรียนและครูฝึกข้างบ้านเป็นอย่างสูงที่ให้ความช่วยเหลือ

ขอรักคืน 

สุดสวาทขาดลมลอย    โอ้รักยังคงคอยคอยด้วยใจร้อนเร่า
ดวงใจดั่งมีไฟแผดเผา    เขาพรากรักเราต้องอับเฉาร้าวทรวง
ยากนักเหลือที่จะหักใจความรักนี่ไฉน    เกิดกับใครก็หวง
จนตายก็ยังรักแนบทรวง    ใจรักใจหวงห่วงอาลัยให้รักคืน
ห่วงสวาทขาดจากใจ    ถูกเขาเอาคืนไปหมองหม่นใจไร้ชื่น
ทำ ไมให้มาแล้วเรียกคืน   มิยั่งมิยืนสุดกล้ำกลืนฝืนตรม
พรากรักควักใจไปจากทรวง    พรากรักที่หวงเจ็บในทรวงขื่นขม
ทรมานด้วยคิดถึงคู่ชม    บุญน้อยไม่สมต้องตรอมตรมในหัวใจ
ห่วงสวาทขาดคลายคลอน    ปวดร้าวใจรอนรอนฉันต้องนอนร้องไห้
เธอเป็นสุดที่รักจากใจ    แม้ผิดพลั้งไปให้อภัยเสมอมา
โอ้ รักใครทำให้พรากกัน    จงรู้ว่าฉันเฝ้าโศกศัลย์ครวญหา
ใจเดียวซื่อตรงและบูชา    ยังรักหนักหนากรุณาขอรักคืน

 

■