ผมได้รับ อี-เมล์ จาก ผอ. พรทิพย์ กาญจนนิยต แห่ง ฟุลไบรท์ ดังนี้
Dear All, Sor+ gor or has launched its project on 'EdPEx' as a pilot test on 15 universities, using Education Criteria for Performance Excellence ka. This is the same as Malcolm Baldrige Education Criteria and close to 'Thailand Quality Award-TQA' with its full focus on education so no question is asked whether 'business criteria could be used in education' na ka. We do adopt quite a few ideas from business, though!
That's a brief background in case some of you aren't familiar with them na ka.
My note isn't really about the process of this pilot project but it's some little things from participating in this activity as a sub-committee and a speaker in one small session ka.
It's true that sometimes, 'name' doesn't matter but in this case, I emphasize the use of the acronym, 'EdPEx', all the time, simply to ensure that we know we're doing it for education and for the heightened quality of our education, not for 'Award' (and 'Face')
Like (to hear) it or not, the Criteria isn't easy to understand within days and the best is to try it out in our organization ka. I feel some participants felt the pressure but were ready to learn and move forward. It's hard for them to convey to others in their institutions/faculties. I hope they realize that even for us speakers, we find it a challenge to think of the best ways to transmit what needs to be learned ka. We too are learning from listening to other speakers and the audience ka.
Why so difficult?
We're very much used to having things table out readily for us.....check-list has made our lives far too easy for far too long?
We aren't so good in linking things up together as clear division has made us feel free to be in our own little empire of work???
We're in the 'top-down' culture to the extent that we could just wait for our bosses to decide and tell us exactly what they want us to do--in some institutions, 'no questions asked, just do it!' lae ka.
What could be different?
Accept that it's similar to our life, which is ambiguous--we learn while we're going along.
Discuss to appreciate diversity of thoughts and observations.
Create a professional culture of 'No harm to ask' to get things communicated and done for a broader purpose beyond self.
Enjoy working on difficult tasks (ไม่ยากไม่อยากทำ), not only to challenge our own capabilities and to do good for our organizations, but also to have inner happiness 'ปิติ', jing mai ka? Something money can't buy for sure ka!
One more very tiny but significant dimension to share ka-- our youngest staff got an 'office syndrome', working for far too long on her computer and yes, our ergonomics is in question too! This isn't something we can just take it for granted after her visit to a doctor ka.
Following EdPEx, I told them that it reminded me of MK....though it seems to be a gimmick for waiters and waitresses to dance on the hour, it also has some merit when looking at it closely. I start ringing a little bell to alert all to leave their monitors and stretch out. Does it work? Not quite yet ka...but we'll keep trying na ka. We hope to ask our alumnus to help see how to improve our seats too.
I'm on leave today but did send my email to signal our 'stretch time'!
You all la ka? I'm ringing this little bell laew ka! Up and stretch na ka.
Happy weekend ka.
Porntip
ผมจึงใช้ keyword EdPEx ค้าโดย กูเกิ้ล ในที่สุดก็ได้เอกสารเกี่ยวกับเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ ของ สกอ. ที่นี่ และมี Facebook ของโครงการที่นี่
EdPEx เป็นเรื่องของการดำเนินการองค์กรเพื่อ performance excellence ขององค์กรด้านการศึกษา เน้นการมองภาพรวมของทั้งองค์กร เน้นทั้งคุณภาพ ประสิทธิผล ประสิทธิภาพ การเรียนรู้ และการพัฒนาองค์กร
วิจารณ์ พานิช
๗ ก.ย. ๕๓
อ่านไม่ออกค่ะ อาจารย์ ใช้กูเกิลแปลก็งงๆ
เครื่องคิดเลขวิทยาศาสตร์
น่าจะเอามาใช้กับประเทศของเรานะค่ะ และจะได้ปรับปรุงให้เด็กของประเทศเราทัดเทียมกับประเทศอื่นๆ การศึกษาเป็นสิ่งสำคัญถ้าการศึกษาก้าวหน้า ประเทศย่อมเจริญค่ะ เด็กๆ ของเราก็เก่ง ย่อมเรียนรู้ได้ แค่รอการปรับแนวทางเท่านั้นเอง ของเล่นเด็ก ของใช้เด็ก ก็ทำให้เกิดการพัฒนาการเรียนรู้ได้เหมือนกันนะค่ะ
การเล่นของเด็กวัยอนุบาล
วัยอนุบาลเป็นวัยที่มีจินตนาการและความคิด (เพ้อ) ฝันมากมาย เด็กวัยนี้จึงอาจจะมีความ คิดฝันมากมาย โดยมีตนเองเป็นศูนย์กลางของเหตุการณ์และความคิดทั้งมวล โดยคิดว่าตนเองเป็น สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ในครอบครัว เช่น ถ้ามีการทะเลาะกับพี่น้อง แล้วพี่น้องคนนั้นเกิด เจ็บป่วย เด็กก็อาจจะคิดว่าตนเองเป็นต้นเหตุทำให้พี่น้องเจ็บป่วยตามความปรารถนาลึกๆ จาก ความโกรธของตนเอง ฉะนั้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครอบครัวในช่วงวัยอนุบาล จึงทำให้เด็กมีความ วิตกกังวลและเครียดได้มาก ตัวอย่าง เช่น การหย่าร้างของพ่อแม่ อาจทำให้เด็กคิดว่าเพราะตัวเรา ไม่ดีพ่อจึงทิ้งเราไป ฯลฯ
ฉะนั้นเมื่อเกิดวิกฤติในครอบครัว พ่อแม่ต้องสนใจและเอาใจใส่เด็กวัยอนุบาลให้มากขึ้น พูดคุยกับเด็กให้มากขึ้น เพื่อลดความเครียดและวิตกกังวลของเด็ก
ในขณะเดียวกัน เด็กวัยอนุบาล มักจะคิดว่าสิ่งที่ไม่มีชีวิตและสิ่งมีชีวิต มีความรู้สึกเช่น เดียวกัน เช่น เชื่อว่าพระอาทิตย์ต้องไปนอน เหมือนที่ตัวเขาเองก็ต้องนอน ความคิดเพ้อฝัน และสิ่ง ที่มีเวทมนตร์เหมือนนิทานต่างๆ จึงเป็นสิ่งที่เด็กวัยนี้ชื่นชอบมาก บางครั้งเด็กก็จะเล่นของเล่นเด็ก สมมติเป็นเพื่อนเล่น (ที่มีชีวิตจริง) รักน้องตุ๊กตา รักสัตว์เลี้ยง เป็นเพื่อน รวมทั้งสมมติเพื่อนเล่น จากสิ่งที่ไม่มีตัวตนในจินตนาการได้เอง แต่ในขณะเดียวกันเด็กวัยนี้ก็จะเริ่มเล่นกับเพื่อนวัยเดียวกัน ได้มากขึ้น เล่นเกมต่างๆ ด้วยกันได้
ในวัย 3-6 ปีนี้ เด็กมักจะมีความผูกพันใกล้ชิดกับพ่อแม่ที่มีเพศตรงกันข้ามกับตนเอง เช่น เด็กผู้หญิงจะรักพ่อมาก และอาจสมมติว่าตนเองเป็นแม่เลียนแบบคุณแม่ตัวจริง เช่น เล่นทำกับข้าว เล่นหม้อข้าวหม้อแกง เลี้ยงน้อง (ตุ๊กตา) เด็กผู้ชายก็จะเล่นเลียนแบบคุณพ่อ ขับรถ เล่นอาวุธ (ของเล่น) ปืน ดาบ มีด ฯลฯ
เด็กในวัยอนุบาลควรมีโอกาสได้เล่นกลางแจ้ง เพื่อออกกำลังกายทุกวัน การเล่นกลางแจ้ง ในช่วงแสงแดดอ่อนๆ จะทำให้เด็กได้รับวิตามินดีจากการที่แสงอาทิตย์เปลี่ยนสารเคมีใต้ผิวหนัง ให้เป็นวิตามินดี ทำให้กระดูกแข็งแรงป้องกันโรคกระดูกอ่อน
เด็กวัยนี้ควรมีโอกาสเล่นกับเพื่อนๆ ในวัยเดียวกันด้วย ฉะนั้นการเริ่มเข้าโรงเรียนอนุบาล จะเป็นการทำให้เด็กๆ มีเพื่อนเล่น และการมีเพื่อนเล่นในโรงเรียนจะทำให้เด็กได้เรียนรู้และพัฒนา การอยู่ร่วมกับคนอื่นนอกบ้าน เรียนรู้ระเบียบและกฎกติกาของห้องเรียน กฎกติกาของการเล่น รวมทั้งเรียนรู้มารยาททางสังคมที่ดี ได้รับประสบการณ์ในการเรียนรู้ผ่านการเล่น เรียนรู้จักการ แบ่งปันของเล่น การรอคอยให้ถึงรอบการเล่นของตน รู้จักการให้อภัย ขอโทษ และเสียสละ
การให้เด็กได้เล่นของเล่นตามธรรมชาติ เช่น ดิน ทราย ดินเหนียว การปั้น การวาดรูป การระบายสี จะช่วยฝึกมือและกล้ามเนื้อเล็กๆ ของมือให้มีความแข็งแรง และทำให้เด็กได้ฝึกหัด ควบคุมการทำงานของนิ้วมือเพื่อจะช่วยให้การหัดเขียนหนังสือได้ง่ายขึ้น
การให้เด็กได้เรียนรู้และฝึกหัดมีประสบการณ์ในงานศิลปะ นอกจากจะช่วยส่งเสริมจินตนา- การและความคิด (เพ้อ)ฝันของเด็กวัยอนุบาลแล้ว ยังมีส่วนส่งเสริมพัฒนาการของการใช้มือและ ความสัมพันธ์ระหว่างตา มือ และความคิด (สมอง) อีกด้วย
Building a Woodfire Oven
You might be asking what’s so special about a woodfire oven. sears scratch and dent, sitting round a wood fire on a cool night enjoying the breeze and sound of children at play, gazing at the stars and marveling at the wonderful smells emanating from the wood fire oven sitting right in the middle of the garden. Wood fire ovens are becoming very popular for their aesthetic appeal as well as for the wonderful aroma of smoke flavored food that can be prepared only in a traditional oven.
If you like to entertain outside, a woodfire oven is just your thing. It could be a family get together or a small gathering of friends, to a large party, all enjoying themselves while dinner is being cooked on a wood fire. Being more versatile than traditional ovens, most anything can be done on a wood fire from frying to grilling and from baking to smoking.
Wood fire ovens come in a variety of materials such as steel, copper, brick, stone and stucco. While steel and copper ovens are the least expensive, brick, stucco or stone tend to cost you more, especially if you are hoping to install one by getting the services of a professional. If you are a DIY enthusiast, you can certainly try to get a wood fire oven in dismantled form and have it set up at a much lesser cost. Although the steel and copper ovens do not have the same appeal as the more traditional stone or brick ones, they do look attractive and if price is an issue, these ovens would be best option for you.
To help you learn how to use a wood fire oven, here are a few tips:
1.Before you start to use your wood fire oven you have to learn how to cure it. You do this by lighting fires that gets increasingly longer and hotter. This has to be repeated about 6-7 times.
2.Once your oven is cured and ready, use about 6-8 pieces of wood and other kindling to build a fire in the center of the oven.
3.When the fire starts going, add another 2 or 3 pieces of wood. The wood should be dry so as not to smoke before catching fire and should also burn easily. Continue to add wood for about 20 minutes.
4.Within that time, the central point in the fire will start turning white and expand outwards which means it has reached the desired temperature for cooking. The heat at this point reaches around 700 degrees F.
5.Once the oven is ready, you can start baking or let the temperature cool down a little to roast or grill. The oven purchased by you will come with the necessary temperature charts for the various types of cooking.
Once dinner is finished and cleared up, the fire would keep you going while you have a sing song or even simply relax watching the fire as it glows and dances in a myriad of colors.