จดหมายของใครคนหนึ่ง ที่เขียนถึงฉันด้วยความรักและความผูกพัน...

  ฉันเขียนถึงเรื่องโทรศัพท์ได้ ฉันจึงคิดขึ้นได้ว่าคนเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยนิยมเขียนจดหมาย แต่สำหรับฉันแล้ว จดหมายเป็นตัวแทนของคนที่ฉันรัก ถึงแม้นเขาจะจากฉันไปไกลแสนไกลสักเพียงใด ก็ยังมีจดหมายที่เป็นลายมือของเขาเก็บไว้อย่างดี

   บางครั้งเมื่อฉันคิดถึงเขาฉันก็เอาจดหมายมานั่งอ่าน จนลูกสาวแซวว่า แม่คิดถึงพ่ออีกแล้วไช่ไหม มานั่งเรียงเหตุการณ์ตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน เป็นเพียงเพื่อนกัน

   จนกระทั่งกลายมาเป็นแฟนกัน และมาแต่งงานกัน เราสองคนมักเขียนจดหมายหากัน เพราะเมื่อก่อนโทรศัพท์ไม่เจริญก้าวหน้าเหมือนสมัยนี้ จึงใช้วิธีการเขียนจดหมายหากัน เพราะเราอยู่คนละจังหวัดกัน ห่างไกลกัน จดหมายแต่ล่ะฉบับกว่าจะได้รับก็ใช้เวลาเป็นอาทิตย์ ทำให้เรามีเวลาเขียนจดหมายคุยกัน บอกเล่าเรื่องราวต่างๆได้มากมาย เก็บไว้ในความทรงจำได้ดี และสิ่งที่ฉันคิดและฝันเสมอ คือ อยากเอาจดหมายที่เราสองคนเขียนถึงกันมาจัดเป็นรูปเล่มเก็บไว้ให้มันคงอยู่เป็นอนุสรณ์ของเราสองคน

   ถึงแม้นว่าอีกคนจะจากไป หรืออีกคนจะตามไปไม่วันใดก็วันหนึ่ง แต่ยังคงมีจดหมายเป็นตัวแทนของเราสองคน ที่มีไว้ให้ลูกหลานได้เห็นและเก็บไว้อ่าน ฉันเชื่อว่าฉันทำได้ และจะมีให้ได้ ซึ่งมีภาพยนตร์อยู่สองเรื่องที่ฉันหาซื้อและเก็บไว้อย่างดี คือ เรื่อง ข้างหลังภาพและ THE LETTER ซึ่งเมื่อฉันเปิดดูทีใด น้ำตาฉันต้องไหลทุกครั้ง กับสิ่งดีๆ ความประทับใจที่เขาสร้างขึ้นมาให้เห็นถึงความรักของคน สองคน ที่รักกัน แม้นจะต้องจากกันด้วยเหตุผลใดๆก็ตาม แต่ก็มีความทรงจำดีๆไว้ให้กันเสมอ แล้วคุณผู้อ่านล่ะ มีจดหมายรักถึงใครบ้างเอ่ย