มรดกที่ประดับกับภาษา

วัฒนธรรมทางคำพูด

 

              มรดกที่ประดับกับภาษา

พัฒนาเอกลักษณ์ประจักษ์สมัย

ประเพณีวัฒนธรรมเอกอำไพ

สืบเมืองไทยเมืองธรรมเอกจำรูญ

                เอกจำรัสพัฒนาภาษาเขียน

เก็จวิเชียรเฉิดฉายไมสิ้นสูญ

วรรณกรรมนำเสริมยิ่งเพิ่มพูน

สืบสมบูรณ์บันทึกผนึกนาน

                ภาษาดีมีวัฒนธรรมทางคำพูด

เมื่อพิสูจน์ทุกหนคนกล่าวขาน

“สวัสดี”ทักทายใช้เนานาน

ยิ้มเบิกบานยินดีที่ได้ยิน

                เอ่ย “ขอโทษ” ถ้อยคำเมื่อทำผิด

รู้พินิจผิดชอบกอปรทั้งสิ้น

“ไม่เป็นไร” อภัยแล้วแผ้วผ่องจินต์

เอ่ยลมลิ้นทุกคราน่านิยม

                กล่าว “ขอบคุณ” แก่ผู้รู้ช่วยเหลือ

“ลาก่อน” เมื่อจากกันนั้นเหมาะสม

“พบกันใหม่” ในครั้งหน้าพาชื่นชม

เพื่อสั่งสมมิตรภาพอาบอิ่มใจ

                คำลงท้าย “ครับ-ค่ะ” สดับเพราะ

ฟังไพเราะอ่อนหวานคำขานไข

กิริยาอ่อนน้อมถนอมใจ

เคารพอยู่ผู้ใหญ่ไทยรุ่งเรือง

 

โสภณ  เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110