สื่งที่เป็นรูปธรรมและมีตัวตนอยู่จริง

สิ่งนั้นย่อมมีค่าแก่ความจดจำ และเห็นภาพพจน์เราสามารถอยู่กับมันได้ตลอดไป

เช่นจดหมายรักที่คนเราคงจะมีแค่ฉบับเดียวในชีวิต ส่งจากต้นทางไปหาปลายทางคือเรา

และข้อความในจดหมายคงจะเขียนว่า ..ฉันรักเธอ.. คงไม่เน่ามากไปใช่ไหมคะ

คือดิชั้นคิดในแง่มุมของภาษาไทยเกี่ยวกับการพรรณนาความรัก บันทึกน่าสนใจมากค่ะ