วันนี้นัดกับน้องอาจารย์ของโรงเรียนวิบูลย์บริหารธุรกิจ รามอินทรา
ที่ฉันเรียกติดปากว่าVBAC อาจเป็นเพราะสั้นและจำง่าย
และเป็นวันที่ฉันเสียมารยาทที่สุด
ที่ปล่อยให้คณะสำรวจแหล่งเรียนรู้ต้องรอนานเป็นชั่วโมง
ด้วยติดภารกิจเกี่ยวกับการจัดหาทุนและดูแลนักเรียนของโรงเรียน
จำนวนหนึ่งที่ได้รับทุนจากเจ้าอาวาสวัดสหกรณ์โฆสิตาราม
ใจนั้นอยากพาน้องๆคณะสำรวจชุดนี้ออกไปนั่งเรือ กินลมชมอ่าวไทย
เพื่อเป็นการขอโทษ แต่น่าเสียดายคลื่นลมแรง หาเรือออกทะเลไม่ได้
คณะครูอาจารย์ที่มาสำรวจแหล่งเรียนรู้ของ VBAC ก็สุดยอดของความอดทนเลยทีเดียว
เป้าหมายการมาสำรวจแหล่งเรียนรู้ของคณะอาจารย์ชุดนี้
ที่นอกจากการสำรวจแหล่งเรียนรู้แล้ว
ยังได้ร่วมวางแผนในการลงพื้นที่กับหัวหน้าสำนัก
และเรายังมีการประชุมหารือกันตามสายกับ
น้องครูปู(ซึ่งเคยพาทีมมาปลูกป่าแล้วครั้งหนึ่ง)และเพื่อให้ทุกอย่างลงตัวแบบมูลค่าเพิ่ม
รวมทั้งการวางแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้กับนักศึกษาของVBAC
จำนวน 500 คนที่จะเดินทางมาเรียนรู้ธรรมชาติเชิงอนุรักษ์ และศึกษาวิถีชีวิตคนริมเล
ฉันจึงพาไปยังสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 3 กรมอุทยานแห่งชาติ
สัตว์ป่าและพันธุ์พืช
ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่ควบคุมดูแลพื่นที่เตรียมการประกาศ
เขตห้ามล่าสัตว์ป่าพันท้ายนรสิงค์
ที่ตั้งอยู่หมู่ 8 ริมทะเล ต.โคกขาม
อ.เมืองสมุทรสาคร
เราสนทนาบนเรือนไม้หลังเล็ก ที่บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยสภาพป่าที่ยังหลงเหลือ
ให้ชมแบบดิบๆ นักอนุรักษ์มาตรงนี้ต้องเอ่ยปากกันทุกคนว่าเยี่ยมเพราะเป็นการรักษาป่า
ชายเลนผืนน้อยที่คงสภาพเดิมๆไว้ให้ชนรุ่นหลังได้เรียนรู้
การสนทนาวางแผนที่สำนักงานนี้เป็นไปอย่างสนุกสนาน
และดูเหมือนว่าน้องอ.อ้อยจะตื่นเต้นกับกิจกรรมงมหอยแครง
ที่หัวหน้าสำนักงานกรุณาจัดให้นอกเหนือจากกิจกรรมเรียนรู้เชิงอนุรักษ์ในครั้งนี้
กิจกรรมที่ทางเราจะจัดให้คือการสำรวจป่า
การเคลียร์พื้นที่ทำความสะอาดป่าและการจัดการกับขยะในป่า
ที่เกิดจากการทิ้งขยะลงแม่น้ำลำคลอง
มันมาติดตามรากแสมบ้างลอยมาตอนน้ำทะเลขึ้น พอน้ำลงก็ติดแหงกไปไหนไม่ได้
ทำให้น้ำเน่า
เรียนรู้ธรรมชาติและการเจริญเติบโตของป่าปลูกโกงกาง
การศึกษาห่วงโซ่อาหาร
เรียนรู้สัตว์ป่าชายเลนและการอนุรักษ์สัตว์ป่า เช่นลิงแสม,เหี้ย
(ขออภัยมันเป็นชื่อสัตว์เลื้อยมีลักษณะคล้ายจระเข้ ไข่ของมันเป็นที่ต้องการสำหรับ
นักบริโภคที่ต้องการความอร่อยพิสดาร ส่วนเนื้อของมันเป็นที่ร่ำลือกันว่าอร่อยกว่าเนื้อไก่
หลายเท่า หนังของมันมีราคา คนเลี้ยงรวยเพราะส่งต่างประเทศ เพื่อเอาไปทำเครื่องหนัง
นี่คือความดีของสัตว์ที่น้อยคนจะรัก แถมเอาชื่อของมันไปไล่ล่าคู่ต่อสู้ให้ขวัญหนีดีฝ่อ
อาหารของมันเป็นพวกปลา รวมทั้งลูกเป็ดลูกไก่ และสัตว์ที่เล็กกว่า
ซึ่งก็เป็นธรรมดาของสัตว์โลก ที่ผู้อ่อนแอย่อมตกเป็นเหยื่อของผู้แข็งแรงกว่า)
นอกจากนี้ก็มีเสือปลา สัตว์หายากที่มีลักษณะคล้ายแมวตัวใหญ่ ,ปลาจ้ำพรวด
ปูก้ามดาบ ปูแสม ปูทะเล เป็นต้น
และหากสภาพดินฟ้าอากาศอำนวย ก็จะเพิ่มการเยี่ยมบ้านหอยแมงภู่
และเยี่ยมชมหลักประหารพันท้านนรสิงห์ที่วัดศาลพันท้าย ต.โคกขามที่
มีลำคลองคดเคี้ยวเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้นายท้ายเรือมือหนึ่งอย่างพันท้ายนรสิงห์
ไม่สามารถบังคับหัวเรือให้ออกห่างจากฝั่งได้ ประกอบกับน้ำไหลเชี่ยว
หัวเรือพระที่นั่งปะทะต้นไม่ใหญ่เป็นเหตุให้หัวเรือพระที่นั่งของพระเจ้าเสือ
หักไม่สามารถเสด็จต่อไปได้ซึ่งยังเป็นที่ถกกันว่าไม้ใหญ่นั้นคือต้นอะไรกันแน่
อาจเป็นลำพูน หรือลำแพน หรือแสมดำ แสมขาว หรือโกงกาง
หรือไม่ก็โพธิ์ทะเล และหรืออื่นๆ ที่ยังชวนให้เสวนากันสนุกๆแต่มีสาระ
เราประชุมหารือกันเรียบร้อยแล้วก็ออกเดินทาง
พาคณะไปชมผลงานเมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา ครั้งนั้นน้องครูปูพาลูกศิษย์มาปลูกป่า
ซึ่งแม้มันสูงขึ้นมีแต่ตั้งแต่75 เซ็นติเมตร ถึง 1 เมตรครึ่ง
และปัจจุบันมันได้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำไปแล้ว
ในวันที่แรงงานพม่า มอญหยุดงาน
คนกลุ่มนี้จะยกพลมาลงจับสัตว์น้ำที่มาอาศัยพื้นที่เติบโต
และหลบภัยอยู่ตามใต้ต้นโกงกางน้อย
แต่โกงกางที่น้องๆจากVBACเคยมาปลูกที่ริมทะเล
ไม่อาจเข้าไปดูได้เพราะสภาพพื้นที่เปลี่ยนแปลงน้ำทะเลท่วมถึง
ชมผลงานกันแล้วก็ไปเที่ยวปากอ่าวที่ๆสายน้ำจากแม่น้ำท่าจีนไหลมาลงทะเล
อาจารย์ขากVBAC ได้ช่วยถ่ายภาพให้ ฉันเลยถ่ายภาพให้น้องอาจารย์บ้าง
ภาพนี้ถ่ายตอนน้องเผลอค่ะ
แนวฝั่งที่เห็นในภาพคือตำบลท่าฉลอม
ซึ่งมีวัดช่องลมที่มีประวัติความเป็นมาน่าสนใจมาก
ที่วัดนี้มีโบสถ์ใหญ่หันหน้ามาทางทิศตะวันออกรับลมทะเล
ภายในโบสถ์จะมีนกนางแอ่นมาทำรังกลายเป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เกิดจากมูลของนก
ทุกๆเช้ามืดจะเห็นนกบินออกไปหากินมองเห็นเป็นสายดำเต็มท้องฟ้า
เส้นทางเดินทางไปชมก็สุดแสนจะง่ายและสะดวก
บ่ายวันนี้โชคดีคณะสำรวจได้ชมเรือส่งสินค้า อาหาร และน้ำมันในทะเลที่แล่นมาจอดพักที่ปากอ่าว ในสมัยโบราณเมืองมหาชัยเป็นเมืองที่มีการติดต่อทางการค้ากับหลายประเทศ เช่น จีน มาเลเซีย แม้แต่ทางยุโรปก็มีปรากฏหลักฐานบันทึกทางประวัติศาสตร์
ปัจจุบันนี้เมืองมหาชัย(อ.เมืองสมุทรสาคร)ยังดำเนินชีวิต
และประกอบอาชีพการค้าอาหารทะเลและทำการประมง
เหนื่อยนักพักขาก่อนที่คณะสำรวจจะเดินทางสำรวจเส้นทางเมืองชายทะเลต่อไป
อ้าวแล้วนี่ขาใคร! เอิ๊ก เอิ๊ก
ขอบคุณข้อมูลเพิ่มเติมจาก
http://www1.tv5.co.th/service/mod/heritage/nation/misc/learning2.html
http://www.chonglom.com/guide.php
http://www.chonglom.com/historyW-07.php
ขอบคุณทุกท่านที่อ่านค่ะ
สวัสดีค่ะ
ชอบเสียงหัวเราะ เหมือน ครูอ้อยเลยค่ะ เอิ๊กเอิ๊ก
น้องครูอ้อยนอนดึกจังเลย
รักษาสุขภาพนะคะ
เสียงหัวเราะนี้มีความสุข ไร้กังวลค่ะ
ขอบคุณแม่แบบที่แวะมาเยี่ยมค่ะ
ตามมาดูว่าแต่ว่าขาใคร ฮา เลย รอดูภาพกิจกรรมที่โรงเรียนพี่ปูมานะครับ แต่มามากจังตั้ง 500 กว่าคน ถ้านักศึกษาพี่ปูลงมาช่วยพัฒนาโรงเรียนพี่ด้วยน่าจะดีครับ...
อ้าว ฮาเลย ขาใครหนอ อวบๆ ขาพี่ต้อยรึเปล่า ... ;) ... เดี๋ยวขอเพลง รักคนขาอวบ ซะเลยนี่ ๕ ๕ ... ยินดีด้วยนะคะ ได้เจอพี่ครูปู ระวังขำฮาขากรรไกรค้างนะคะ อิ อิ ;)
สวัสดีค่ะ
มาเที่ยวทะเลด้วยคนค่ะ อยากเห็นภาพที่นกบินออกไปหากินตอนเช้ามืดน่ะค่ะ
เรียนน้องอ.ดร.ขจิต
น้องมดส่งตารางให้แล้วใช่ไหมคะ
เปลี่ยนสถานที่จากรพ.เป็นห้องประชุมอบต.นาดี
เปลี่ยนที่พักให้วิทยากรเป็นบาหลี
รอติดต่อจากน้องมดนะคะ
น้องปูเอาเด็กปวช.มา 500
กิจกรรมต้องแบ่งกลุ่มเรียนรู้และสำรวจป่าก่อน
ตอนนี้ที่รร.เขาพัฒนาไปแย้วววว
กำลังรอรับรางวัลโรงเรียนส้วมสะอาดค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ
น้องPooเอ๋ยแค่ได้ยินเสียงหัวเราะส่งมาตามสายนี่พี่ก็กลิ้งแล้ว
คนอะไรมีเสน่ห์(ยาแผด)หรือเปล่าไม่รู้ ฮาเลย
การประชุมวางแผนร่วมกันนั้นน้องอ.อ้อย และน้องอ.ผู้ชายอีกคน (จำชื่อไม่ได้ค่ะ)
ต่างทีสมาธิในการฟังดีมากๆเลย
พี่เลยโม้เพลินเลย หัวหน้าสำนัก จะพาชาวถิ่นแม้ๆมาให้ความรู้
และพานักศึกษาลงทะเลงมหอยแครงหลังจากเสร็จภารกิจการเรียนรู้เชิงปฏิบัติค่ะ
มาปลูกด้วยกันไหมค่ะ
ขอบคุณค่ะ
เอาภาพวัดช่องลมมาให้ชมก่อนนะคะ
ภาพจากอินเทอร์เน็ต
แต่น้องสามารถมาชมของจริงก่อนพระอาทิตย์ขึ้นได้ด้วยตัวเองนะคะ
อีกอย่างที่โบสถ์วัดช่องลมนี้เขาไม่มีการปิดประตูโบสถ์ค่ะ
เพื่อให้นกนางแอ่นบินเข้าออก
เวลามันกลับมาก็ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว
เคล้าเสียงคลื่นกระทบเขื่อนหน้าวัด
ฟังแล้วก็รู้สึกรับรู้ถึงการเอื้อกันของธรรมชาติกับวัตถุโลกค่ะ
และขอบคุณภาพจาก http://www.chonglom.com/historyW-07.php ด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
น้องครูดาวเรือง พี่ยินดีค่ะ
หากไม่ติดทางนี้พี่กระโดดขึ้นรถไฟไปร่วมกิจกรรมกับน้องแล้วค่ะ
โอ้โหจากลานสกา ถึงปากพนังนี่ไม่ธรรมดานะคะ
จากต้นน้ำถึงปลายน้ำลงสู่ทะเล
แล้วกลางน้ำอะไรจะเกิดขึ้นระหว่างระหว่างเดินทาง
หากเด็กได้ทำกิจกรรมเกมบนรถก่อนถึงที่หมายด้วย
พวกเด็กๆจะจดจำวันแห่งการเดินทาง
ที่ประทับใจนี้ตลอดไปค่ะน่าสนุกมากๆเลยค่ะ
ที่ปากพนังยังพอมีปูนักเลงหลงเหลืออยู่บ้างไหม
ที่มหาชัยเรายังมีปูก้ามดาบ พี่เรียกปูนักเลงเพราะมันชอบอวดก้ามใหญ่
สีของมันสวยมาก เป็นสีฟ้าทะเลสดใส บางตัวแต้มสีแดง ชมพู บ้างก็แต้มสีเหลืองอ่อนๆ
อันสวยจนเราต้องตามติดเก็บภาพ ที่ติดใจนักผจญภัยมากๆก็คือ
เขาเอามันมาชุบแป้งทอดกรอบรับประทานทั้งเปลือกได้แคลเซี่ยม
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ
กิจกรรมซึมซับนั้นดีมากๆค่ะ
แต่ก็เกิดจากสัมผัสที่ผู้สัมผัสต้องพร้อมที่จะสัมผัสทั้งกาย และใจ
หากผู้ปลูกป่ายังไม่พร้อมบางทีอาจต้องทำกิจกรรมรู้เขารู้เราก่อน
พี่เองก็สารภาพเลยว่านักศึกษามากถึง 500 นี่ต้องวางแผนการทำงาน
เพราะที่ผ่านมานั้นคนไม่เกิน 500 แต่เป็นผู้ใหญ่
ก็ดีใจมากนะคะที่VBAC เขามีกิจกรรมให้นักศึกษาได้ออกข้างนอก
เพราะการสัมผัสของจริงนั้นสามารถช่วยให้เกิดการเรียนรู้อย่างเป็นธรรมชาติ
และคงทนกว่าการเรียนในชั้นเรียน
เด็กวัยรุ่นหากโรงเรียนมีกิจกรรมสร้างสรรค์สังคม
ให้เขาได้เป็นส่วนร่วมในสังคม ได้มีโอกาสเป็นผู้ให้
จะก่อเกิดเป็นความภาคภูมิใจในคุณค่าของตนเอง
เขาจะมองเห็นแนวทางการดำรงชีวิตในสังคมให้เป็นสุขได้
ขอบคุณค่ะ
เป็นอารมณ์ของพี่เองค่ะ
ชอบทำอะไรสนุกๆแบบนี้
พี่ไปอ่านเรื่องมะเขือหลายรักแล้ว
ชอบมากจะลองทำตามน้องดูแต่ต้องรอให้มะเขือพวงมันโตก่อน ขึ้นยากจริงๆ
ทำให้นึกถึงแม่ แม่ชอบปลุกมะเขือบอกว่าปลูกง่ายโตเร็ว มีประโยชน์
หรืออาจเป็นเพราะดินที่มหาชัยมันเค็ม แลกอะไรไม่งามเท่าที่ควร
การปลูกมะเขือแบบนี้ทำให้นึกถึงการปลูกไม้ดอกเฟื่องฟ้าที่ต้นเดียวมีหลากสี
แต่ก็คงง่ายกว่าปลูกมะเขือหลายพันธุ์บนต้นมะเขือพวง
ขออนุญาตlink ของดีที่เกิดขึ้นในบันทึกนี้ค่ะ
และกำลังนึกว่าสารอาหารในมะเขือแต่ละชนิด
จะเป็นสารอาหารที่มะเขือพวงมีอยู่ด้วย
แบบนี้เรียก3 in 1ต้นทุนผลิตไม่สูง
แต่เพิ่มมูลค่าด้านสารอาหาร
สุดยอดไปเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
แวะมาทักทายนักจัดกิจกรรมขั้นเทพแล้วล่ะค่ะพี่ครูต้อยติ่ง
เป็นความโชคดีของเด็กๆที่มีผู้ให้ความสนใจที่จะจัดสิ่งดีมีประโยชน์ให้กับพวกเขา ยิ่งบล็อกเกอร์ GTK ร่วมมือร่วมใจกันด้วยล่ะก็....ไปโลด
จอรออ่านบันทึกต่อไปนะคะ..
อิอิ ก็ไม่รู้เป็นไงนะน้อง
เรื่องราวของการผสมพันธุ์มะเขือหลายชนิดบนต้นมะเขือพวง
จากบันทึกมะเขือไตรลักษณ์ มันทำให้นึกสนุกไปได้
อ่านแล้วก็มีความสุข ยิ่งตอนที่น้องกล่าวถึงต้องทำความสะอาดเครื่องมือ
มีดคัตเตอร์ พี่นึกถึงแอลกอฮอล์...ฮาเลยไหมคะ
ใจคิดว่าถ้าเราทำบ้างจะต้องเอาแอลกอฮอล์
มาเช็ดทำความสะอาดก่อนจะได้ไม่ติดเชื้อ
บริเวณที่ทาบกิ่งจะได้ไม่เน่า....คิดอย่างนี้จริงๆนะ
บันทึกน้องสามสักนอกจากจะอ่านแล้วได้ความรู้ ยังครื้นเครง
สนุกดีค่ะ ทำให้นึกถึงเด็กน้อยว่าหากพี่สามารถทำบทเรียนให้นักเรียนคิดนอกประเด็นได้
หลังจากที่เข้าใจประเด็นแล้ว มันคงสนุกดี แน่ๆเลย พี่ชอบให้เด็กคิดนะ
แต่เด็กก็ไม่ค่อยจะคิดให้ออกเลย บางครั้งก็ต้องขำตัวเอง
เอ๊ะเราเพี้ยนไปหรือเปล่าอะไรทำนองนี้ แล้วก็ขำเด็กน้อยที่คิดอะไรให้เราขำได้
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ครูต้อย
พี่ต้อยสบายดีน่ะค่ะ คิดถึงค่ะ
เพราะโลกนี้มีความรัก
อันที่จริงมนุษย์เกิดมาพร้อมกับความรัก..พี่คิดอย่างนี้
ก๊ากเลยมีคนตอบว่ารักตัวเองนะซิ .......เกิดปุ๊บก็ร้องปั๊บ
ก็จริงนะ คนเราต้องรักตัวเองไม่งั้นฟ้าดินจะลงโทษคนโบราณเขาว่าอย่างงั้น
ว่าไปแล้วกิจกรรมที่เกิดขึ้นก็มาจากสมาชิก g2k ที่ทำหน้าที่หลากหลาย
โดยมีความรักนำทาง เกิดเป็นกิจกรรมทางสังคม
พี่คิดอีกอย่างหนึ่ง g2k น่าจะมีถ้อยรางวัล
สำหรับสมาชิกที่ขยันเยี่ยมบล็อกเพื่อนๆน้องว่าดีไหม
คงสนุกดีนะคะ ขอบคุณนะคะที่แวะมาเยี่ยม
พักผ่อนมากๆนะ
เสร็จงานปลูกป่าวันที่17 นี้แล้ว
แล้วตั้งใจว่าจะเอารูปที่น้ำทรัพย์มาขึ้น
เดือนนี้เป็นเดือนแห่งการงาน อิอิ
หมุนไปมาจนเอวเพิ่มขนาดแล้ว
ก็กินไปคิดไป ต้องเอาอย่างน้องเดียวบ้าง
หุ่นเพรียวสวยปิ๊งเลย
ฝนตกหนักไหม
น้ำที่แก่งเพิ่มมากขึ้นหรือยัง
ตามไปอ่านน้องอ.ขจิตถอดบทเรียนแล้ว
สนุกดีจังเลย ต่อไปน้ำทรัพย์เนื้อหอมขึ้นมาน้องเดียวจะเหนื่อย
จัดแผนการเรียนรู้เชิงอนุรักษ์รองรับเลยดีไหม... ฮา
คิดถึงทุกคนที่น้ำทรัพย์ คิดถึงน้องครูเสงี่ยม
ปิดเทอมคงได้แวะไป
หนังสือที่พี่มอบให้เด็กน้อยชอบไหม
คงต้องอาศัยครูช่วยด้วยค่ะ
แลกจะเก็บรวบรวมส่งไปอีก
รักษาสุขภาพด้วยเป็นห่วงนะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับพี่อยากไปเห็นจ้าน งานปลูกป่าสร้างป่า คนทำทาง ต้องทำต่อครับพี่