ทิวทัศน์ หาดเตยงาม นาวิกโยธิน ผาวชิราลงกรณ์

อาทิตย์ยามอัสดง....โรยแสงอ่อน
ตะวันรอนจะลาลับ....จากขอบฟ้า
อีกไม่นานเพียงข้ามคืน....ก็กลับมา
ฉายแสงทองส่องจ้า....คราอรุณ
ถึงกายเราจะหนาวเหน็บ....สักเพียงไหน
ยังพอได้คลายหนาว....กลางแดดอุ่น
แต่ใจหนาวต้องรอไอ....รักละมุน
จากอกเธอเคยคุ้น....มาซบอิง
แต่ยามนี้มองทะเล....ให้ว้าเหว่
กลัวรักเธอหันเห....ไปจากหญิง
อยากจะรู้ความนัย....ของเธอจริง
เธอจะทิ้งฉันไป....จริงหรือเธอ
หรือเธอเพียงแกล้งล้อ....เย้าแหย่เล่น
ให้ฉันเห็นค่ารักที่....เธอเสนอ
ขอโทษทีที่ผ่านมา....มองข้ามเธอ
กลับมาเถอะนะที่รัก....ฉันยังคอย
สวัสดีค่ะพี่จรรย์
ตามท่านกิตติพัฒน์มาส่งพี่จรรย์เข้านอนค่ะ ดึกแล้ว เดี๋ยวจะนอนตื่นสายนะคะ
สวัสดีค่ะคุณจรรย์
แวะมาทักทาย อ่านกลอนเพราะๆของคุณจรรย์ยามเช้าค่ะ
จะคอยเธอตรงนี้ ไม่หนีไปไหน เมื่อเธอเดินจากไป เหมือนขาดอะไรไปนะเรา
รุ่งอรุณ รำไร แสงใสส่อง
มาบอกน้อง คนดี ที่รออยู่
มองให้ไกล ใช้ใจ เราเฝ้าดู
บอกเขารู้ เรารอ อย่าท้อใจ
ถึงกายเราจะหนาวเหน็บ....สักเพียงไหน
ยังพอได้คลายหนาว....กลางแดดอุ่น
แต่ใจหนาวต้องรอไอ....รักละมุน
จากอกเธอเคยคุ้น....มาซบอิง
เมื่อคืนนอนไม่ดึกหรอกค่ะ เพราะวันนี้จะไปตรวจร่างกายประจำปี
คิดว่าผลคงดีเหมือนทุกปีค่ะ
เป็นภาพที่เธอนั่งอยู่คนเดียว เลยได้จินตนาการค่ะ แต่ความจริง
เธอมาพร้อมครอบครัวที่อบอุ่น
เมื่อคืน ไปฟื้นความหลัง ครบรอบชีวิตคู่ 20 ปี ที่ปากน้ำโพ
ว่าจะไปฟังเพลงต่อสักหน่อย ปรากฏว่าฝนตก เลยกลับบ้านดีกว่า
เป็นห่วงเด็กๆ ที่บ้าน
แต่ฝีมือถ่ายภาพไม่มี ภาพนี้เพื่อน Face มาให้ค่ะ
สวัสดีค่ะ
รอใครเอ่ย....มาหาตอนสายๆค่ะมาส่งความคิดถึงด้วยค่ะ...
การรอคอย เป็นเรื่องที่ทรมาน โดยเฉพาะ . . . การรอคอยที่ จะกลับมาพบกัน
หรือรอคอย ใครสักคน ที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ยิ่งรอ . . . ยิ่งเหมือนเข็มนาฬิกา เดินช้าเท่าตัว จากเวลาที่นานอยู่แล้ว ก็ดูเหมือนยิ่งนานกว่าเดิม และการดำเนินชีวิต ระหว่างการรอคอยนั้น ก็มีตัวแปรมากมาย ที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง . . . พอๆ กับความอ่อนไหว
มาแล้วเจ้า พี่จรรย์ ฉันคิดถึง ... ยังระลึก และคำนึง ถึงเสมอ ... มาอ่านกลอน ความหมาย ได้ละเมอ ... ถึงตัวไกล ยังพร่ำเพ้อ และคอยรอ ;)
นั่นซีคะ ทำเผลอๆ เดี๋ยวก็ลืมได้เอง
จะอย่างไรยังคิดถึงกันเสมอ
ห่างไปบ้างหายไปบ้างยังละเมอ
คิดถึงเธออยากให้เธอย้อนกลับมา
หวานจังค่ะ อ่านแล้วอารมณ์ดี