^_^^_^^_^ยิ้มเข้าไว้ทุกอย่าต้องโอเคนะ^_^^_^

คนเราเมื่อพบเจอคนรู้จักกัน(หรือบางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องรู้จัก )     สิ่งที่ดีที่สุดเมื่อแรกเจอคือรอยยิ้ม....แล้วทุกอย่างที่ดีๆจะตามมา  โดยเฉพาะกับคนที่เรารักหรือเราแอบปิ๊งๆอยู่ในใจ                         เราจะสงวนรอยยิ้มเอาไว้ทำไมในเมื่อยิ้มแล้วไม่ต้องเสียตังค์        และไม่ต้องจ่ายตังค์ด้วย   เผลอๆยิ้มแล้วได้ตังค์อีก!!!                       ..รอยยิ้ม..นอกจากเป็นอารมณ์ที่แสดงออกทางสีหน้าแล้ว            ยังมีอานุภาพตามมาอีกหลายอย่างในตัวของมันเอง...

ยิ้มเปรียบเสมือนภาษาสากล ไม่ว่าคนเราจะเดินทางไปไหน   ณ มุมไหนของโลก หรืออยู่ในสถานที่ที่มีข้อกีดขวางทางวัฒนธรรมและภาษา ยิ้มสามารถใช้เป็นภาษาที่สื่อสารและเข้าใจง่ายมากที่สุด เป็นภาษาที่ไม่ต้องการคำอธิบาย ไม่ต้องอาศัยเวลาเล่าเรียน ฝึกฝน เพราะทุกคนต่างเข้าใจความหมายแง่บวกที่สื่อออกไปแน่นอน

ยิ้มคือแม่เหล็กดูดมิตร  ธรรมดาแม่เหล็กดูดสิ่งของที่มี  ประจุต่างกันและผลักสิ่งที่มีประจุต่างกัน ยิ้มก็เช่นกันเป็นตัวดูด     คนดีให้เข้ามาใกล้ ยามที่เราต้องการจะเริ่มบทสนทนาหรือ        อยากรู้จักเพื่อนใหม่สักคนเพียงส่งยิ้มแห่งมิตรภาพไป                  ไม่ถึงเสี้ยววินาทีคุณก็จะได้รับรอยยิ้มแบบเดียวกันกลับมา   อานุภาพแห่งยิ้มชั่วพริบตานี้อาจนำมาซึ่งมิตรแท้ที่จะอยู่กับคุณ   ไปตลอดชีวิต

    ยิ้มเป็นยาชูกำลัง เมื่อคนเราเกิดความเศร้า ท้อแท้            เป็นอาการป่วยทางจิต ยาปฏิชีวนะขนาดใดๆก็ไม่สามารถ          รักษาเยียวยาได้       ทว่าหากมีใครสักคนเดินเข้ามาด้วย           ความจริงใจพร้อมมอบรอยยิ้มเห็นอกเห็นใจให้แม้ไม่มีคำปลอบประโลมใดแต่ทำให้ใจที่มืดมนเกิดหนทางสว่างขึ้นได้             ประหนึ่งยาชูกำลังจิตใจคนเศร้าหมองให้มีพลัง                            กลับมายืนหยัดสู้กับปัญหาอีกครั้ง 

      ยิ้มยังเป็นยาอายุวัฒนะ ใครก็ตามที่มีอารมณ์ดีเป็นนิสัยมองไปคราใดก็พบใบหน้าเปื้นยิ้มอยู่เป็นนิจ จะเป็นผู้ที่สภาพจิตดีและอายุยืน เขาว่า “ใจเป็นนายกายเป็นบ่าว” เมื่อใจซึ่งเป็นนาย  ของกายดีก็พลอยทำให้บ่าวอย่างกายมีพลานามัยแข็งแรง            ส่งผลให้มีอายุยืนยาวตามไปด้วย   

 

 

ในทางจิตวิทยากล่าวไว้ว่า.......... ไม่มีใครสามารถโกรธได้จริงในขณะที่พูดคำว่า “ยิ้ม”                แบบทดสอบง่ายๆให้ลองทำหน้าให้บึ้งที่สุด      เครียดที่สุด แล้วพูดคำว่า “ยิ้ม” สักสี่ห้าครั้งดู        ไม่มีทางเลยว่าคุณจะไม่เผลอหลุดยิ้มออกมาจริงๆในที่สุด....ลองดูนะคะ

    ท้ายสุด..สุดท้าย  มีข้อแม้ว่าหากคุณเข้ามาเยี่ยมชมบันทึกนี้แล้ว

ข้อ 1  คุณต้องส่งยิ้มให้เจ้าของบันทึกกี่ครั้งก็ได้แต่....อย่างน้อยต้อง  1  ครั้ง  อิ อิ

ข้อ 2  คุณต้องเอาไปใช้ทันทีที่มีโอกาส  ไม่เช่นนั้นคุณจะพลาดโอกาส...เราเตือนคุณแล้ว หุ  หุ

ข้อ  3 คุณต้องทำตามข้อ 1 และข้อ 2 อย่างใด  อย่างหนึ่งหรือทั้งสองก็ได้...ตามใจ  เหอ  เหอ

ขอขอบคุณCredit: www.kalyanamitra.org

และภาพจาก  ไปหน้าแรกกระปุก