...ก่อนกลับกรุงเทพฯ เหมือนทุกๆครั้ง แม่ยายจะทำอาหารพื้นบ้าน เป็นต้นว่า แกงคั่วแห้งปลาช่อนนา แกงเลียงบอนหวาน คั่วขนุน ยำใบมะกอก ทอดข้าวโพดหวาน ทอดปลาเห็ด และอื่นๆตามแต่วัตถุดิบจะมี
...แกจะแบ่งเป็นถุงๆหลายถุงเพื่อฝากให้น้องๆ ลูกๆหลานๆที่ทำมาหากินอยู่ที่กรุงเทพ บางครั้งก็จะเขียนชื่อติดมาด้วยเพื่อเป็นการง่ายต่อการแบ่งเมื่อถึงปลายทาง เพราะมีหลายครั้งที่มาถึงแล้วแบ่งผิดบางคนได้เบิ้ล บางคนไม่ได้เลย
...แกจะมีความสุขมากหากได้อยู่หน้าเตาไฟ ได้หั่นผัก สับหมุ ชิมแกง ทำไปพูดไปไม่หยุดตั้งแต่บ่าย
...สุดท้ายพวกเราก็จากแก กลับกรุงเทพฯ ทิ้งให้แกอยู่กับหลานเล็กสองคน ยกมือไหว้แกยิ้มแย้มให้กัน หลานตัวเล็กร้องให้ตามเหมือนทุกครั้ง
...แม่ยายได้แต่ปลอบ แกมีท่าทีเศร้าๆทุกครั้งที่พวกเราจากมา เพราะคงไม่ได้ทำกับข้าวอย่างมีความสุขอีก จนกว่าเราจะกลับมาใหม่
...จนกว่าพวกเราจะกลับมากันใหม่
...และอีกเมื่อไรหนอ...
...ขอบคุณครับ ครูแป๋ม
...ถึงกรุงเทพฯยังทานได้อีกวันสองวันครับ
ความสุขของคนเป็นแม่ (ยาย)
มีการบริหารจัดการที่ดีมาก
แต่ผมเชื่อว่าแม่ท่านนั้นทำมาจากใจครับ
ดีใจครับที่มีแม่ยายอย่างนี้
สวัสดีค่ะ
...ขอบคุณครับ ครูพลาย
...ขอบคุณครับ ครุคิม
...ยำใบมะกอก ใส่หมูย่างครับ
...อร่อย ครับ
แกงคั่วปลาช่อนนา ของคุณ พ.แจ่มจำรัส กับต้มส้มไก่บ้านใส่ใบมะขามเหมือนกันเลย ทำให้นึกถึงในสมัยเด็กโน้นว่าความรักเมตตาห่วงหา ทำให้มีกำลังใจในการทำงานในวันนี้ ขอบคุณคะที่ปลุกจิตสำนึก
ขอบคุณครับ คุณ ดารุวรรณ์