บ่มเพาะ-ความรัก (3-58)


ให้ "ความรัก ความไว้วางใจ" ก่อนความรู้...

เมื่อถึงที่สุดแล้ว....

เราจะเก็บแต่สิ่งที่เรารัก

เราจะรักแต่สิ่งที่เราเข้าใจ

เราจะเข้าใจแต่สิ่งที่เราได้รับการบ่มเพาะและรัก


                      บานา ดิอุม

                                   นักอนุรักษ์ชาวเซเนกัล

                                                         โค้ดข้อความมาจากหนังสือ “จากใจสู่ใจ”

 

 

        ข้อความนี้สะดุดใจตั้งแต่ครั้งแรกที่อ่านเจอ เพราะตรงกับความครุ่นคิดของตัวเองที่ว่า หากเราอยากปลูกฝังสิ่งดี ๆ ให้กับเด็ก ๆ รุ่นหลังของเรา เราต้องทำอย่างไรบ้าง นอกจากความรู้ ความชำนาญ ประสบการณ์ และข้อผิดพลาดต่าง ๆ ที่เราเรียนรู้สั่งสมมา 

       บอกตัวเองว่า...ที่เราคิด เราเชื่อและทำอย่างเป็นบ้าเป็นหลังนี่ อาจผิดก็ได้... แต่จำเป็นต้อง กล้า ๆ หน่อย มัวแต่กลัวการเสียหน้า เสียความมั่นใจ กลัวผิด แล้ว...เราจะได้ประเด็นใหม่ ๆ ที่นำไปสู่ “การพัฒนา” ได้อย่างไร 

       ได้ข้อสรุปตอนนี้ว่าหากอยากส่งต่อสิ่งดี ๆ ที่ได้รับมาให้กับเด็กรุ่นหลังจากเรา นอกจากต้องสั่งสมความรู้ ความชำนาญ ประสบการณ์ที่ผ่านการกลั่นกรองพินิจพิเคราะห์แล้วอย่างรอบคอบ  ยังต้องสร้างสรรค์ความรัก ความเข้าใจ และต้องหัดบ่มเพาะสิ่งดี ๆ ไว้ในใจของกันและกันให้มาก ๆ ด้วย

      เพราะ หากอยู่บนพื้นฐานของความรู้สึกไม่ไว้วางใจ ไม่เข้าใจ ไม่ยอมรับ ขาดความรักและความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน ต่อให้ความรู้ ประสบการณ์เลอเลิศขนาดไหน … ก็คงมีน้อยเท่าน้อยคนที่จะเปิดใจรับ…

เข้าทำนองให้ "ความรัก" ก่อน "ความรู้" นี่เอง

มีความสุขกับการให้ความรู้คู่ความรัก...กันนะคะ

(^___^)


หมายเลขบันทึก: 383039เขียนเมื่อ 9 สิงหาคม 2010 09:56 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 23:21 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (52)

สวัสดีค่ะนานๆมาเยี่ยมอ่านแล้วดีจังค่ะ เราควรให้ความรัก ไว้วางใจต่อกัน สิ่งอื่นๆก็จะตามมา ขอบคุณที่นำมาให้เรียนรู้ค่ะ

สวัสดีค่ะคุณคนไม่มีรากที่คิดถึง

* การอบรมปลูกฝัง บ่มเพาะ ต้องอยู่บนพื้นฐานของความรักและความเข้าใจ เห็นด้วยว่าเป็นความจริงมากจากประสบการณ์ของตัวเองนะคะ  และวิธีการให้ความรักก่อนให้ความรู้ เป็นวิธีการที่ได้ผลค่ะ  เมื่อเรารักและเข้าใจ เด็กจะเกิดความไว้วางใจและยอมมอบใจให้เรา เราจะสั่งสอนอบรมปลูกฝังสิ่งที่ดีให้กับเขาได้ไม่อย่างเลย

* อาการดีขึ้น จากที่ได้รับการตรวจรักษาจากคุณหมอประจำตัว ค่ะ แต่ก็ยังต้องพักผ่อน และระมัดระวังไม่โหมทำงานจนเกินกำลัง และต้องระวังเรื่องอาการและการออกกำลังกายค่ะ  ขอบคุณในความห่วงใยและความคิดถึงที่มีให้

* คิดถึงมากมายเสมอต้นเสมอปลายไม่เปลี่ยนแปลงค่ะ

 

สวัสดี คุณ คนไม่มีราก ครับ

ผมเองเคยครุ่นคิดหลายครั้ง

ว่าการจะปล่อยวาง ไม่ยึดติกับสิ่งที่เรารักนั้นมันช่างยากเหลือเกินนะครับ

เห็นด้วยนะครับ การจะส่งมอบความดีงาม วัฒนธรรม และ อารยธรรม

ต้องมีความรักให้กับคนรุ่นหลัง เข้าใจสภาพการณ์ที่เปลี่ยนแปลง

ถ้าตัวเรายังไม่บ่มเพาะศักยภาพของเราเอง แล้วเราจะเอาประสบการณ์อะไรไปถ่ายทอดได้

คงเป็นแต่สิ่งที่จำๆ คิดๆ ท่องๆ กันมานะครับ

ขอบพระคุณมากครับ

ด้วยความระลึกถึง เรื่องงานและเรียนคงจะยุ่งนะครับ ช่วงนี้...

มหัศจรรย์แห่งรัก จักชนะอุปสรรคทุกสิ่งอย่าง

พี่หญิงปิงจ๋า ชอบจัง อบอวลด้วยรักแวดล้อมนะคะ ;)

สวัสดีครับอาจารย์

แวะมาทักทายด้วยความระลึกถึงครับ...

  • สวัสดีค่ะ
  • แวะมาอ่านบันทึกที่อบอวลไปด้วยอายรัก......

เมื่อถึงที่สุดแล้ว.... เราจะเก็บแต่สิ่งที่เรารัก เราจะรักแต่สิ่งที่เราเข้าใจ เราจะเข้าใจแต่สิ่งที่เราได้รับการบ่มเพาะและรัก

  • ชอบประโยคนี้ค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

                      

คุณครูใจดี คะ

เรื่องการให้ความรัก ความเข้าใจก่อนให้ความรู้นี่...คนไม่มีรากเห็นตัวอย่างที่ชัดเจนจากคุณครูใจดีนี่ล่ะค่ะ

รักษาสุขภาพให้มาก ๆ อย่าประมาทนะคะ

ระลึุกถึงด้วยความห่วงใยค่ะ

(^___^)

สวัสดีค่ะคุณPhornphon

ดีใจที่ได้ทักทายกับกัลยาณมิตรเช่นกันค่ะ

ความรู้นั้นมีมากมายในโลก และมีผู้ที่ทรงความรู้นับไม่ถ้วน แต่กระบวนการที่จะส่งต่อความรู้ ประสบการณ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ อาจต้อง "เปิดใจ" กันด้วยความรักและความวางใจกันก่อน

งานยุ่ง ๆ เพราะคิดไม่ค่อยออก แต่ก็ไปเรื่อย ๆ ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

สวัสดีค่ะน้องpoo

มหัศจรรย์แห่งความรัก....จำเป็นจริง ๆ ค่ะ

แม้สำหรับบางสิ่ง บางคน อาจมีกำแพงขวางกั้น... แต่เราก็ต้องอดทนนะคะ...จริงไหมคะ

คิดถึง ๆ ค่ะ

(^___^)

สวัสดีค่ะคุณหนานเกียรติ

ดีใจได้ทักทายกัน แม้มีเวลาสั้น ๆ

น้องเฌวาน้อยคงโตมากแล้ว...

ด้วยความระลึกถึงค่ะ

(^___^)

ขอบคุณคุณบุษราค่ะ

บันทึกนี้สำหรับ "ความรัก" และ "คนที่เรารัก" ไปพร้อม ๆ กันค่ะ

ส่งความรักไว้ให้คนแห่งความรักนะคะ

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

ขอบคุณคุณบุษราค่ะ

บันทึกนี้สำหรับ "ความรัก" และ "คนที่เรารัก" ไปพร้อม ๆ กันค่ะ

ส่งความรักไว้ให้คนแห่งความรักนะคะ

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

ความรักต้องมาก่อนความรู้แน่นอนค่ะ..ขอบคุณความรักและความรู้ที่มีให้..คิดถึงจัง

มารับความรู้คู่ความรักค่ะ

พร้อมส่งความรักให้กลับไป และส่งกระจายความรักต่อ ๆ ไป ...^__^...

สวัสดีค่ะ

ขอบคุณเสมอ

สำหรับสิ่งดีๆที่นำมาแบ่งปันกันค่ะ

สวัสดีค่ะ 

พี่ nussa-udon

คุณใบไม้ย้อนแสงที่รัก

คุณณัฐรดา

ขอบคุณทุกท่านที่มาอ่านและมาทักทายค่ะ

ด้วยความระลึกถึงค่ะ

(^___^)

สวัสดี ครับ คุณคนไม่มีราก

การบ่มเพาะความรัก ...ต้องใช้องค์ประกอบหาย ๆ อย่าง เพื่อให้เกิดสมดุลในชีวิต

ความรักจึงเป็นสากล

อยู่ในทุก ๆ มุมของโลกใบนี้ 

จึงเข้าใจได้ง่าย แต่ต้องมีเหตุและผลด้วย นะครับ

ความรักจึงถูกบ่มได้อย่างลงตัว

...

 

  • สวัสดีค่ะ
  • บุษราแวะนำอาหารเที่ยงมาฝากกันค่ะ

                

เจริญธรรมสำนึกดีครับอาจารย์.....

สวัสดีค่ะ

วันนี้ไปหาคุณหมอตอนบ่าย พึ่งกลับมา (ตลอดบ่ายมีพิธีซ้อมกิจกรรมวันแม่พรุ่งนี้)

เห็นคุณคนไม่มีรากไปเยี่ยม อีกครั้งดีใจมากค่ะ เพราะเราไม่ได้เจอกันนานมากเลย

ส่งความคิดถึงและความรู้สึกดีดีไว้ให้ เหมือนการบ่มความรักความผูกพันต่อกันค่ะ

คิดถึงไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

 

ฝากสายฝนกับดอกไม้สีม่วงสวยๆ ไว้เป็นที่ระลึกค่ะ

 

 

นกแห่งอรุณรุ่ง

ดีใจได้อ่านบันทึกใหม่ ๆ ยังความคิดอันละเมียดละไม งานคงไปได้มากแล้ว

พี่ส่งใจมาช่วยนะครับ

  • สวัสดีค่ะ
  • วันแม่ที่ใกล้จะถึงนี้ ขอส่งความรักและความระลึกถึงด้วยบทกลอนเพราะ ๆ จาก internet มาฝากกันค่ะ
    สตรีใด…….ไหนเล่า………..เท่าเธอนี้
    เป็นผู้ที่ …………..ลูกทุกคน………บ่นรู้จัก
    เป็นผู้ที่ ……………มีพระคุณ………การุณนัก
    เป็นผู้ที่ …………..สร้างความรัก…..สอนความดี
    เป็นผู้ที่……………คอยสั่งสอน…….เอาใจใส่
    คอยห่วงใย….……เราทุกคน………จนวันนี้
    เปรียบแสงทอง……สว่างล้ำ……….นำชีวี
    เธอคนนี้…………..คือ ” แม่ ”……..ของเราเอง

                                  

  • สวัสดีครับพี่หญิง
  • คิดถึงครับ
  • "การทำให้คนอื่นรักไม่ยากเลย  เพียงแค่รู้จักเรารักเขาก่อน"
  • ขอบพระคุณบันทึกดี ๆ ที่น่าคิดค่ะ
  • แวะมาทักทายในวันแม่  ขอใ้ห้มีความสุขมาก ๆ นะคะ

  • สวัสดีค่ะน้องโก๊ะคนไม่มีรากอารมณ์สุนทรีย์
  •  ขอให้มีความสุขในเทศกาลวันแม่ค่ะ

แวะมาทักทาย กลัวว่าจะลืมซะก่อนนะคะ

สวัสดีวันหยุดยาวทุกท่านค่ะ

คุณแสงแห่งความดี

ความรักเป็น ภาษาสากลของโลก ... ขอบคุณภาพสวย ๆ ฝีมือน้องดวงใจค่ะ

คุณ บุษรา

อาหารน่าทานจริง ๆ อิ่มจัง กลอนก็ไพเราะ ขอบคุณค่ะ

คุณ หนุ่ม กร~natadee

ขอบคุณที่มาทักทายค่ะ

คุณ ครูใจดี

ขอบคุณสำหรับดอกไม้สีม่วงแสนสวย สีโปรด พร้อมสายฝนที่แสนฉ่ำเย็น...ถูกใจจริง

พี่คนตัดไม้ ... คิดถึง ๆ ค่ะ

คุณ กิตติพัฒน์

ดอกมะลิสวยมาก ขอบคุณค่ะ

อ.ธรรมทิพย์

ขอบคุณสำหรับภาพที่ให้ข้อคิดค่ะ  ขอบคุณค่ะ

พี่เอื้องแซะ

มีความสุขและรักษาสุขภาพมาก ๆ ค่ะ

คุณวิไล บุรีรัตน์

ขอบคุณภาพสดใส หลังฝนค่ะ

(^___^)

ความรัก จุดเริ่มต้นของทุกอย่าง

รักตน ใฝ่เรียนเพื่อจะ รู้

รักครอบครัว เตือนตนและปรึกษาหารือกันเสมอ ๆ

รักคนอื่น เพื่อถ่ายทอดความรู้ แก่ลูกและลูกศิษย์

 

มาอ่านและชอบ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะพี่ภูสุภา

ดีใจที่พี่ชอบค่ะ

(^___^)

  • สร้างสรรค์ความรัก ความเข้าใจ และต้องหัดบ่มเพาะสิ่งดี ๆ ไว้ในใจของกันและกัน
  • ต้องนำข้อสรุปนี้ ไปคิดและปฏิบัติ ต่อไป ค่ะ

สวัสดีค่ะ

จากที่ได้บ่มรักมานับ.... จึงต้องเข้ามาสารภาพรัก ว่า "ฉันรักเธอ"  ขอบคุณกำลังใจที่มีให้กัน  เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่เราได้พบกันบนโลกไซเบอร์ เกิดความผูกพันจนต้องรักเธอ....

โอ๊ย!  เขียนไปได้งัยเนี่ย.... 

ไม่เคยเขียนอย่างนี้ซักที คงเพราะความคิดถึง คิดถึงเธอ...

งานเบาบ้างหรือยังคะ... จะได้มีเวลาคุยกันบ่อยๆ คิดถึงค่ะ

วันหยุดยาวไปเที่ยวที่ไหนบ้างคะอย่าลืมเล่านะคะ...

วันหยุดของครูใจดี คือการบริการคนที่รักทุกคนในครอบครัวค่ะ..

แต่ไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหน?  พอดีว่าครูใจดีโดนแมลงพิษ ที่แก้มและแขน

เหมือนไฟไหม้ อักเสบจนเป็นไข้ เฮ่อ... แผลกำลังเริ่มตกสะเก็ด  สงสัยเป็นแผลเป็น  คงน่าเกลียดพิลึกค่ะ

ไม่ค่อยได้เจอกัน เอารูปมาฝาก กิจกรรมค่ายวิทยาศาสตร์ เมื่อ 4-6 สค.53 ที่ผ่านมาค่ะ  กลัวคนไม่มีรากลืมครูใจดี....

คิดถึงเสมอค่ะ

 

เรื่องบ่มเพาะความรักเป็นเรื่องที่จะต้องใช้เวลามาก  หากจะต้องใช้กับเด็กนักเรียน หรือเด็กรุ่นหลังของเราแล้ว มาคิดได้เหมือนกันว่า เราคงจะสั่งสอนหรือเปลี่ยนแปลงเขาทั้งหลาย ด้วยการให้ความรู้และประสบการณ์โดยขาดความเมตตากรุณา เพราะทำตามหน้าที่รับผิดชอบของตนเอง ที่มีหน้าที่แต่นำความรู้มาให้ โดยไม่ใส่ใจ ใส่รัก หรือความเมตตาปรานี ความกรุณาผสมลงไปด้วย เพื่อให้เขาได้มีใจ หรือได้ใจ จนขาดสิ่งเหล่านี้ไป ต่อจะให้ครู อาจารย์  ปรมาจารย์ที่ไหนมาสอนก็หาได้เกิดประโยชน์ไม่ ตีกันได้ ตีกันจนตาย

-ถ้าจะพูดถึงเด็กนักเรียนช่างกลตีกัน ฆ่ากันตาย นี่แหละ จะได้ครูเก่งขนาดไหน ก็หาได้มีประโยชน์ไม่ เพราะครูที่สอน ไม่ได้สอนด้วยใจ ทำหน้าที่เฉยๆๆ(ตายหละไปแขวะครูช่างกล เดี๋ยวโดน) พี่สุว่ามันตรงกับบทความนี้แหละคะ ต้องยกตัวอย่าง เดี๋ยวจะไม่เข้าใจกันคะ คนละเรื่องเดียวกันคะ

-วันนี้พี่สุอ่านบทความเกี่ยวกับความรัก มาจากน้องครูใจดี แล้วก็มาหาคุณคนไม่มีราก วันนี้ ความรักล้นจอคอมพิวเตอร์แล้วคะ

-ความเข้าใจ ในบทความนี้ พี่สุคิดว่าต่อยอดของคุณคนไม่มีรากนะคะ ไปทางเดียวกันได้คะ ขอบคุณสำหรับบทความดีดี และได้ตระหนักคะ

-เปลี่ยนสีดอกไม้ จากสีขาว มาเป็นสีชมพู แห่งความรักเชียวนะคะ และไม่ได้พบคุยกันเสียนานเลย พี่สุก็ยุ่งแต่เลี้ยงหลานบรีมคะ ตั้งแต่แรกเกิด จน 9 เดือนแล้วคะ จิตอาสาที่ยิ่งใหญ่ ตอนแก่คะ บทความพี่สุก็พลอยน้อยลงไปด้วยคะ

        

ให้ความรักก่อนความรู้ ถูกใจ Krudala มากๆค่ะ

ให้ความรักเด็ก เด็กก็จะรักครู มีความไว้ใจ สนิมสนม

เรียกว่า มีเจตคติที่ดีต่อครู

ที่นี้ละ ฮืมม์ .... ระวัง! ครูจะสอนอะไร ให้คิดทำสิ่งใดก็ง่ายไปหมด

แล้วอย่างนี้ จะเหลืออะไร ให้เป็นปัญหาอีกล่ะคะ

เด็กก็จะฉลาด

และ ชาติก็จะเจริญๆๆๆๆ เท่านั้นเอง

ง่ายแค่เนี้ย....ลองดูกันไหมคะ

พี่หญิงปิงจ๋า คิดถึงจังเลย มาเมืองกรุงแบบกะทันหัน พรุ่งนี้สอบเสร็จเที่ยงค่ะพี่

 สวัสดีค่ะ

 

 พอเห็นก็รีบตามมาเลย  ด้วยความคิดถึงเป็นอย่างยิ่งค่ะ

 สบายดีหรือเปล่าคะ... ฝนตกทุกวัน รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

 คิดถึงทุกวันไม่เว้นวันหยุดราชการค่ะ

 

 

ตามคุณครูใจดีเข้ามาทักทายครับ...

  • มาส่งของว่างยามบ่ายครับพี่หญิง
  • ขอบคุณมาก ๆ ที่ยังไม่ลืมน้องชายนายก้ามกุ้งครับ
  • คิดฮอดอยู่คือเก่าครับพี่
  • สวัสดีค่ะ คุณคนไม่มีรากIco32
  • แวะมาอ่านการบ่มเพาะความรักอย่างผู้มีปัญญา
  • สรุปได้ชัดเจนดีค่ะ  ...เมื่อขาดการไว้วางใจ  ขาดการเปิดใจ
    คงไม่ต่างอะไรกับการ "ยื่นแก้วให้วานร"  แล้วจะมีประโยชน์อันใดในการหยิบยื่น
  • ขอบพระคุณค่ะ

เพราะ หากอยู่บนพื้นฐานของความรู้สึกไม่ไว้วางใจ ไม่เข้าใจ ไม่ยอมรับ ขาดความรักและความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน ต่อให้ความรู้ ประสบการณ์เลอเลิศขนาดไหน … ก็คงมีน้อยเท่าน้อยคนที่จะเปิดใจรับ…

ชอบจังเลย..ตรงนี้  ตรงใจที่สุดค่ะ

แวะมาทักทายบันทึกแห่งรักครับผม

  • สวัสดีค่ะน้องโก๊ะ ขอให้ความรัก อบอ่น  อบอวล
  • เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งมิตรภาพค่ะ

สวัสดี ค่ะ คุณ คนไม่มีราก

เห็นชื่อนี้ ในcomment คุณ ก้ามกุ้ง กับครูใจดี ก็เลยคิดถึงกันค่ะ

แปลกนะคะ คนเราไม่รู้จักกัน ไม่เคยเห็นหน้ากัน แต่เรายังมีความรู้สึกที่ดีๆ ให้กันได้

แต่กับบางครั้ง บางคน รู้จัก เห็นหน้ากัน แต่...มันเหมือนใส่หน้ากาก เข้าหากัน

ก็ไม่ทุกคนหรอกนะคะ ที่เรารู้สึกแบบนั้นด้วย มันขึ้นกับความจริงใจที่เราสัมผัสมันได้ ด้วยนะคะ   ไม่ชอบความรู้สึกนี้เลยค่ะ .. เราจริงใจกับคนอื่น... แต่เขากลับไม่เห็นมัน หรือสังคมมันเป็นแบบนี้คะ ความเห็นแก่ตัวมันมากกว่าอะไรทั้งนั้น ...

ขอโทษนะคะ มาบ่นอะไรไม่รู้ เอาเป็นว่า เราจริงใจกับทุกคนที่เขา จริงใจกับเรา เราแคร์ คนที่เขาแคร์เรา แต่เราจะรักทุกคนนะคะ  เพื่อความสุขของเราเอง

ขอบคุณ ความรักที่มาพร้อมกับการให้นะคะ คุณคนไม่มีราก

ดูแลสุขภาพนะคะ

 

  • สวัสดีค่ะคุณไม่มีราก
  • เมื่อถึงที่สุดแล้ว.... เราจะเก็บแต่สิ่งที่เรารัก เราจะรักแต่สิ่งที่เราเข้าใจ เราจะเข้าใจแต่สิ่งที่เราได้รับการบ่มเพาะและรัก
  • เปิดใจยอมรับ เพื่อการพัฒนา สร้างสรรค์ และยั่งยืน
  • ขอบคุณค่ะ
  • สวัสดีค่ะ
  • แวะมาบอกเจ้าของบันทึกว่ายังระลึกถึงเสมอค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

                                        

มีความสุขมากๆนะครับในเดือนรอมฎอนอันเป็นมงคล

แวะมา...เยี่ยมเจ้าของบล็อก

คงยุ่ง ๆ กับงาน

รักษาสุขภาพมาก ๆ นะครับ

ขอบคุณทุกท่านที่มาทักทายค่ะ

น้อมรับทุกคอมเม้นท์และความเห็นค่ะ

ด้วยความระลึกถึง

(ู^___^)

ดีใจค่ะพี่หญิงปิง การงานคงผ่อนบางเบาไหมคะ .. ตอนนี้ปูกำลังหนุกหนานกับการบ่มเพาะรัก กับดอกไม้นานาพรรณ เวลาเห็นเธอออกดอก แทงยอด ได้อมยิ้ม เมื่อเช้ามะลิ เพิ่งแย้มมา ๓ ดอกจิ๋วค่ะ ... ฝนตกไหมคะทางบางกอก คิดถึงและหวังเหวิด ค่ะ ;)

  • เรื่องของความรัก  เป็นเรื่องของจิตใจเนาะ
  • อธิบายอย่างไรก็คงไม่ตรงกับความรู้สึกหรอกครับ
  • แวะมาทักทายยามสาย ๆ ของวันที่ครึ้มฟ้าครึ้มฝนครับพี่หญิง
  • พี่คงสบายดีนะครับ
฿99.00 -47.47%
฿287.00 -30.66%
฿229.00 -28.82%
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี