เมื่อถึงที่สุดแล้ว....
เราจะเก็บแต่สิ่งที่เรารัก
เราจะรักแต่สิ่งที่เราเข้าใจ
เราจะเข้าใจแต่สิ่งที่เราได้รับการบ่มเพาะและรัก
บานา ดิอุม
นักอนุรักษ์ชาวเซเนกัล
โค้ดข้อความมาจากหนังสือ “จากใจสู่ใจ”
ข้อความนี้สะดุดใจตั้งแต่ครั้งแรกที่อ่านเจอ เพราะตรงกับความครุ่นคิดของตัวเองที่ว่า หากเราอยากปลูกฝังสิ่งดี ๆ ให้กับเด็ก ๆ รุ่นหลังของเรา เราต้องทำอย่างไรบ้าง นอกจากความรู้ ความชำนาญ ประสบการณ์ และข้อผิดพลาดต่าง ๆ ที่เราเรียนรู้สั่งสมมา
บอกตัวเองว่า...ที่เราคิด เราเชื่อและทำอย่างเป็นบ้าเป็นหลังนี่ อาจผิดก็ได้... แต่จำเป็นต้อง กล้า ๆ หน่อย มัวแต่กลัวการเสียหน้า เสียความมั่นใจ กลัวผิด แล้ว...เราจะได้ประเด็นใหม่ ๆ ที่นำไปสู่ “การพัฒนา” ได้อย่างไร
ได้ข้อสรุปตอนนี้ว่าหากอยากส่งต่อสิ่งดี ๆ ที่ได้รับมาให้กับเด็กรุ่นหลังจากเรา นอกจากต้องสั่งสมความรู้ ความชำนาญ ประสบการณ์ที่ผ่านการกลั่นกรองพินิจพิเคราะห์แล้วอย่างรอบคอบ ยังต้องสร้างสรรค์ความรัก ความเข้าใจ และต้องหัดบ่มเพาะสิ่งดี ๆ ไว้ในใจของกันและกันให้มาก ๆ ด้วย
เพราะ หากอยู่บนพื้นฐานของความรู้สึกไม่ไว้วางใจ ไม่เข้าใจ ไม่ยอมรับ ขาดความรักและความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน ต่อให้ความรู้ ประสบการณ์เลอเลิศขนาดไหน … ก็คงมีน้อยเท่าน้อยคนที่จะเปิดใจรับ…
เข้าทำนองให้ "ความรัก" ก่อน "ความรู้" นี่เอง
มีความสุขกับการให้ความรู้คู่ความรัก...กันนะคะ
(^___^)

สวัสดีค่ะนานๆมาเยี่ยมอ่านแล้วดีจังค่ะ เราควรให้ความรัก ไว้วางใจต่อกัน สิ่งอื่นๆก็จะตามมา ขอบคุณที่นำมาให้เรียนรู้ค่ะ
ขอบคุณค่ะคุณrinda
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณคนไม่มีรากที่คิดถึง
* การอบรมปลูกฝัง บ่มเพาะ ต้องอยู่บนพื้นฐานของความรักและความเข้าใจ เห็นด้วยว่าเป็นความจริงมากจากประสบการณ์ของตัวเองนะคะ และวิธีการให้ความรักก่อนให้ความรู้ เป็นวิธีการที่ได้ผลค่ะ เมื่อเรารักและเข้าใจ เด็กจะเกิดความไว้วางใจและยอมมอบใจให้เรา เราจะสั่งสอนอบรมปลูกฝังสิ่งที่ดีให้กับเขาได้ไม่อย่างเลย
* อาการดีขึ้น จากที่ได้รับการตรวจรักษาจากคุณหมอประจำตัว ค่ะ แต่ก็ยังต้องพักผ่อน และระมัดระวังไม่โหมทำงานจนเกินกำลัง และต้องระวังเรื่องอาการและการออกกำลังกายค่ะ ขอบคุณในความห่วงใยและความคิดถึงที่มีให้
* คิดถึงมากมายเสมอต้นเสมอปลายไม่เปลี่ยนแปลงค่ะ
สวัสดี คุณ คนไม่มีราก ครับ
ผมเองเคยครุ่นคิดหลายครั้ง
ว่าการจะปล่อยวาง ไม่ยึดติกับสิ่งที่เรารักนั้นมันช่างยากเหลือเกินนะครับ
เห็นด้วยนะครับ การจะส่งมอบความดีงาม วัฒนธรรม และ อารยธรรม
ต้องมีความรักให้กับคนรุ่นหลัง เข้าใจสภาพการณ์ที่เปลี่ยนแปลง
ถ้าตัวเรายังไม่บ่มเพาะศักยภาพของเราเอง แล้วเราจะเอาประสบการณ์อะไรไปถ่ายทอดได้
คงเป็นแต่สิ่งที่จำๆ คิดๆ ท่องๆ กันมานะครับ
ขอบพระคุณมากครับ
ด้วยความระลึกถึง เรื่องงานและเรียนคงจะยุ่งนะครับ ช่วงนี้...
มหัศจรรย์แห่งรัก จักชนะอุปสรรคทุกสิ่งอย่าง
พี่หญิงปิงจ๋า ชอบจัง อบอวลด้วยรักแวดล้อมนะคะ ;)
สวัสดีครับอาจารย์
แวะมาทักทายด้วยความระลึกถึงครับ...
คุณครูใจดี คะ
เรื่องการให้ความรัก ความเข้าใจก่อนให้ความรู้นี่...คนไม่มีรากเห็นตัวอย่างที่ชัดเจนจากคุณครูใจดีนี่ล่ะค่ะ
รักษาสุขภาพให้มาก ๆ อย่าประมาทนะคะ
ระลึุกถึงด้วยความห่วงใยค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณPhornphon
ดีใจที่ได้ทักทายกับกัลยาณมิตรเช่นกันค่ะ
ความรู้นั้นมีมากมายในโลก และมีผู้ที่ทรงความรู้นับไม่ถ้วน แต่กระบวนการที่จะส่งต่อความรู้ ประสบการณ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ อาจต้อง "เปิดใจ" กันด้วยความรักและความวางใจกันก่อน
งานยุ่ง ๆ เพราะคิดไม่ค่อยออก แต่ก็ไปเรื่อย ๆ ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะน้องpoo
มหัศจรรย์แห่งความรัก....จำเป็นจริง ๆ ค่ะ
แม้สำหรับบางสิ่ง บางคน อาจมีกำแพงขวางกั้น... แต่เราก็ต้องอดทนนะคะ...จริงไหมคะ
คิดถึง ๆ ค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณหนานเกียรติ
ดีใจได้ทักทายกัน แม้มีเวลาสั้น ๆ
น้องเฌวาน้อยคงโตมากแล้ว...
ด้วยความระลึกถึงค่ะ
(^___^)
ขอบคุณคุณบุษราค่ะ
บันทึกนี้สำหรับ "ความรัก" และ "คนที่เรารัก" ไปพร้อม ๆ กันค่ะ
ส่งความรักไว้ให้คนแห่งความรักนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
ขอบคุณคุณบุษราค่ะ
บันทึกนี้สำหรับ "ความรัก" และ "คนที่เรารัก" ไปพร้อม ๆ กันค่ะ
ส่งความรักไว้ให้คนแห่งความรักนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
ความรักต้องมาก่อนความรู้แน่นอนค่ะ..ขอบคุณความรักและความรู้ที่มีให้..คิดถึงจัง
มารับความรู้คู่ความรักค่ะ
พร้อมส่งความรักให้กลับไป และส่งกระจายความรักต่อ ๆ ไป ...^__^...
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณเสมอ
สำหรับสิ่งดีๆที่นำมาแบ่งปันกันค่ะ
สวัสดีค่ะ
พี่ nussa-udon
คุณใบไม้ย้อนแสงที่รัก
คุณณัฐรดา
ขอบคุณทุกท่านที่มาอ่านและมาทักทายค่ะ
ด้วยความระลึกถึงค่ะ
(^___^)
สวัสดี ครับ คุณคนไม่มีราก
การบ่มเพาะความรัก ...ต้องใช้องค์ประกอบหาย ๆ อย่าง เพื่อให้เกิดสมดุลในชีวิต
ความรักจึงเป็นสากล
อยู่ในทุก ๆ มุมของโลกใบนี้
จึงเข้าใจได้ง่าย แต่ต้องมีเหตุและผลด้วย นะครับ
ความรักจึงถูกบ่มได้อย่างลงตัว
...
เจริญธรรมสำนึกดีครับอาจารย์.....