ดีใจมากที่สามารถทำงานในพื้นที่ได้อย่างมีความสุข ทุกคนในชุมชนยอมรับ

         เอ๊ก อี เอ๊ก ๆ  เสียงนาฬิกาปลุกชนบทดังขึ้นพร้อมกันทุกบ้าน นั่นหมายถึง ชีวิตวันใหม่ที่ต้องเผชิญกับบทบาทในแต่ละหน้าที่ของแต่ชีวิตที่ต่างกันออกไป ในกาลนี้ขอเล่าถึงการใช้ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าที่เติบโตมาท่ามกลางชนบทที่อยู่แบบเครือญาติ ซึ่งแทบจะเป็นต้นกำเนิดของคนอำเภอพะโต๊ะ จังหวัดชุมพร ชีวิตในวัยเด็กนั้นซุกซน เกเรตามประสาเด็ก ๆ เป็นที่รู้จักกันนามที่เรียกขานกันว่า “แหม่ม”.....

         บัดนี้ชีวิตของแหม่มได้เปลี่ยนไปพร้อมกับกาลเวลาที่ผ่านมา จากวัยเด็ก วัยรุ่น กลับกลายเป็น วัยทำงานที่บทบาทชีวิตเปลี่ยนไป เหมือนประกายไฟที่กำลังลุกโชน ทุกเปลวไฟนั้นย่อมมีค่าต่อสิ่งแวดล้อมทั้งสิ้น หนึ่งเปลวไฟก็สามารถช่วยให้ไฟกองนั้นมีมวลความร้อนที่มากขึ้น จุดมุ่งหมายเดียวในชีวิต คือ พัฒนาบ้านเกิดให้ดีที่สุด จนชีวิตเดินทางมาถึงขั้นนี้ จุดมุ่งหมายสูงสุดของผู้ที่เป็นพ่อ แม่ คือ ลูกมีงานทำสามารถหาเลี้ยงตัวเองได้ แหม่ม วัย 20 ปี  “ในตอนนั้น” คือ บุคคลแรกที่รับราชการในหมู่บ้าน อาชีพนี้คงเป็นอาชีพสูงสุดที่    พ่อ แม่ทุกคนชีวิตการทำงานกับชุมชนมองจากภาพรวมแล้วคงสบาย ๆ แต่ กลับกลายเป็นการสวนทางกัน ยอมรับว่าระยะแรกปรับตัวเองยากมาก ๆ ในขณะที่กำลังนั่งทำงาน รอให้บริการแก่ผู้ป่วย ด้วยความตั้งใจ ภายใต้จรรยาบรรณวิชาชีพแต่การทำงานในระยะแรกสังคมไม่ยอมรับ ความรู้สึกตอนนั้น “แหม่ม” ผิดอะไรหรือ ไม่ดีตรงไหน?

        กี่ครั้งกี่หนที่คนไข้ปฏิเสธเลือกที่จะให้บริการ ความรู้สึกตอนนั้นคงจะเข้าใจดีว่าน้อยใจตัวเองขนาดไหน “แต่คิดทางที่ดี ปลอบใจตัวเอง” ตรวจ Pap Smear หรือการคัดกรองมะเร็งปากมดลูกเบื้องต้น ก็เข้าใจว่าทุกคนคงจะอาย แต่ไม่เป็นไร คงมีสักวันที่ทุกคนจะยอมรับ นั่นสินะ สิ่งที่ไม่คาดคิดในชีวิตก็เกิดขึ้นแล้วสิ  ในวันหนึ่งขณะนั่งรอให้บริการผู้ป่วย ก็มีผู้หญิงร่างใหญ่ ผมสั้น เดินมา สวัสดีค่ะ คุณครู แหม่มยกมือไหว้ทักทายด้วยความเคารพ เพราะบุคคลผู้นั้นคือ คนที่สอน ก.ไก่ ของเรา เป็นคุณครูที่สั่งสอนมาตั้งแต่ชั้น ป.1 เพราะในสมัยนั้นไม่มีขึ้นอนุบาลเหมือนตอนนี้

      : คุณครูมาเยี่ยมใครหรือค่ะ  ลูกศิษย์ถาม

     : ครูจะมาตรวจมะเร็งปากมดลูก พอดี ครบรอบตรวจ 1 ปี แล้วค่ะ วันนี้ครูเตรียมตัวมาพร้อมแล้ว

     : ความรู้สึกในตอนนั้น เคารพและให้เกียรติมาก ถามว่าวันนี้งานให้บริการมีเพียงแหม่มคนเดียว คุณครูสะดวกมั๊ยค่ะ ที่จะให้หนูตรวจ คำพูดคุณครูตอบทันทีว่า

      : ไม่เป็นไรหรอก คุณครูไม่เครียดอยู่แล้ว ตามสบาย

       วันนี้ความรู้สึกได้กลับกลาย (โอ....พระเจ้า) ขนาดคุณครูยังไว้วางใจ เชื่อใจกันขนาดนี้ แล้วทำไมถึงทำให้คนอื่นเชื่อใจไม่ได้ จากวันนั้นเป็นต้นมา กลายเป็นกำลังใจสุดยอด บอกกับตัวเองตลอดเวลา ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จก็จะอยู่ที่นั่น จากการตรวจ Sap Smear เสร็จด้วยดี แต่คำพูด ความรู้สึกดี ๆ ยังคงมีติดใจอยู่ตลอดเวลา

       จนทุกวันนี้แหม่มได้รับคำปฏิเสธจากคนไข้ลดลง ดีใจมากที่สามารถทำงานในพื้นที่ได้อย่างมีความสุข ทุกคนในชุมชนยอมรับ “แหม่ม” ได้ บอกกับตัวเองเสมอ ทำทุกอย่างให้ดีที่สุด สัญญากับตัวเองไว้ว่าจะพัฒนาบ้านเกิดของตัวเอง รับใช้แผ่นดินให้ทุกคนมีสุขภาพดีให้ได้

 

                                                               นางสาวนฤมล  ปิ่นสังข์

                                                              เจ้าพนักงานสาธารณสุข