6 สิงหาคม 2553 ที่บ้านสวนถ้ำทะลุ

วันนี้อากาศดีเช่นเดิม เมื่อคืนก็มีฝนตกเล็กน้อยพอให้พื้นดินและต้นไม้ใบหญ้าได้ชุ่มฉ่ำ ทุเรียนพันธุ์พื้นบ้าน หรือที่ปักษ์ใต้บ้านเราเรียกกันว่า "เรียนบ้าน"  ก็เริ่มหล่นให้ได้เก็บกัน ก็เลยมาเชิญชวนไปเก็บทุเรียนกันน่ะ

6: 30 น.เวลานี้ทำซาลาเปาเสร็จแล้ว...ให้เด็กๆ กระต่ายและตั๊กแตน สองสาวพี่น้อง ออกไปขาย กัน 2 คน

หลังจากนั้นก็มีภาระกิจสำรวจผลไม้กันก่อน...หากว่ามีทุเรียนบ้านหล่น ก็จะเก็บมากองไว้หน้าบ้าน  ช่วงสายๆจะมีรถมีรับซื้อไปขายต่อในตัวเมือง...ทุเรียนที่หล่นจะมีไม่มาก เราจึงไม่นำไปขายเอง เพราะไม่คุ้มค่าเดินทาง...

ไปกันค่ะเข้าสวน...เก็บทุเรียนดีกว่า

  

  •ทางเข้าบ้านค่ะ (ตรงน้องหมายืน อิอิ..)

เดินออกจากบ้าน ...มองซ้าย >>ลงควน... (ลงเนิน)

  

•มองขวา>>ขึ้นควน ...(ขึ้นเนิน)

วันนี้มีหมอกลง ที่ภูเขาด้านหน้าโน้นนนน...

ตอนเด็กโดนหลอกว่า "นั่นน่ะชาวป่าหุงข้าว " ...ควันขโมงเชียวค่ะ

แต่ไม่ต้องเลี้ยวซ้ายหรือเลี้ยวขวาหรอกน่ะค่ะ ... ข้ามถนนตรงไปข้างหน้า

•เจอแล้ว 1 ลูก...ทุเรียนบ้าน

 

•นี่! หมอนทองค่ะ

 ลูกนี้ผ่านการตรวจสอบรสชาติแล้วค่ะ...โดยนักชิมประจำถิ่น "น้องกระรอกน้อย"

อย่างนี้ ไม่เก็บค่ะ

 •ได้ 4 ลูก... เต็มตะกร้าแล้ว หนักหิ้วไม่ไหว วางไว้ตรงนี้ก่อนน่ะ

เราดูอย่างอื่นกันต่อดีกว่า...

•ลองกองค่ะ...แบบนี้ ยังเปรี้ยวอยู่น่ะค่ะ

•นี่! ก็ยังกินไม่ได้

•ลูกดำนั่น...ดูใกล้ๆค่ะ

ลูกเนียงค่ะ เป็นผักเหนาะ(ผักจิ้มน้ำพริก)แห่งแดนใต้อีกอย่างหนึ่ง

อันนี้ฝากไว้ค่ะ คราวหน้าจะเขียนบันทึกเรื่องใหม่ "ลูกเนียง"

เดินต่อที่ใกล้ๆเชิงเขา...ท้ายของสวนเรา...

•มองซ้ายค่ะ...อย่างนี้

ยังมีหมอกอยู่เลย เจ็ดโมงกว่าแล้ว...

•มองขวาค่ะ...เลยกอไผ่นี้ไปเป็นที่เขตสัมปทานเหมืองแร่ดีบุกเก่าค่ะ แต่ตอนนี้รกร้าง

ไปอีกก็เป็นลำธาร...เมื่อตอนเด็ก เตี่ยเคยปลูกผัก...ริมลำธารด้วยน่ะค่ะ

•มีหน่อไม้ด้วยค่ะ ...หน่อไม้ใผ่ตง

แม่บอกว่ากอนี้ น่ะ ย่าปลูกไว้นานมากๆแล้ว...(ย่าไปสวรรค์ตั้งแต่ฉันอยู่ประถม5)

เดินชมทั้งเมื่อย...เหนื่อย...

แล้วก็หิวแค่นี้ก่อนน่ะค่ะแล้วว่างๆจะชวนมาชมสวนกันต่อค่ะ ^__^