ท่ามกลางหมู่แมกไม้น้อยใหญ่ มีทั้งไม้ผล ไม้ดอกนานาพันธุ์ ร่มไม้ใหญ่ที่ผลดกหนาเต็มต้น ไม้ดอกออกสี ส่งกลิ่นหอม สลับซับเปลี่ยนกันไปทุกช่วงเวลา มีบ้านไม้สีฟ้าขาวหลังหนึ่งแฝงตัวอยู่ ณ ที่นี้นี่เอง ที่เป็นที่รวมความรัก ความผูกพันของฉัน ครอบครัวของฉันเป็นครอบครัวเล็ก ๆ แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ความเข้าใจซึ่งกันและกัน
ครอบครัวของฉัน มีพ่อ มีแม่ เป็นผู้นำความรัก ความผูกพัน โดยมีฉันและน้องชายเป็นสายใยรักในครอบครัว ทุก ๆ วัน ฉันเห็นว่า พ่อเป็นคนที่เป็นพลังใจ และยกย่อง ให้เกียรติทุกคนในครอบครัว พ่อเคยบอกกับฉันว่า ครอบครัวประกอบด้วย พ่อ แม่ และลูก ๆ ที่รักใคร่ปรองดองกัน ให้ความสำคัญ เห็นคุณค่าของกันและกัน ครอบครัวจึงจะสมบูรณ์
ขออภัยนะครับ ยังมีส่วนต่ออีก จะนำมาเผยแพร่ หลังจากวันที่ ๑๓ กรกฏาคม ๒๕๔๙ ต่อไป <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
เชิญคลิ๊กฟัง เพลง เดินตามพ่อ เพลงประกอบการกล่าวแข่งขันสุนทรพจน์ http://www.thaiblogger.org/2006/06/
</span></font></font></span></span>
อ่านแล้วรู้ดีมากเลยครับ คงเป็ยเรียงความของ “พลอยยินดี” ใช่ไหมครับ มีที่มาที่ไปอย่างไรเหรอครับ
ถูกต้องครับ พลอยยินดี เรียนอยู่ ป.๖ เตรียมไว้จะเอาไปแข่งระหว่างโรงเรียนฯ ในวันพฤหัสฯ ที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๔๙ นี้ กราบขออภัย ที่จะเผยแพร่ส่วนต่อภายหลัง เพื่อความเหมาะสมครับ ขอขอบพระคุณแทนที่เข้ามาอ่าน และได้กรุณาแสดงความคิดเห็น ให้กำลังใจกัน
ใช้คำสวยมากเลยครับ อ่านแล้วรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นของครอบครัว 2 ปีแล้วที่ไม่ได้เจอน้องพลอย คงโตขึ้นมากแล้ว เป็นกำลังใจให้นะครับ
เขียนบรรยายเห็นภาพธรรมชาติ และความอบอุ่นของครอบเลยค่ะ เป็นบทความสั้น ๆ แต่อ่านแล้วรู้สึกจับใจกับถ้อยคำที่นำมาประพันธ์ ทำให้นึกถึงคำว่า "ครอบครัว" เลยค่ะ
ยินดีกับคุณพ่อด้วยค่ะ ลูกไม้หล่นใต้ต้นแน่แท้ ขอส่งกำลังใจให้น้องพลอยในการขึ้นเวทีกล่าวสุนทรพจน์ครั้งนี้