....”กีฬาสี กีฬาสร้างสรรค์ วันและวัยที่แสนสดใสให้อยู่ในความทรงจำ”

  

 

         วันนี้เก็บภาพสวยของหลายๆ กล้องมารวมกันเพื่อบันทึกสีสันสวยงามของวัยใส เพื่อแจกจ่ายให้ชมกัน...กีฬาสีเป็นกิจกรรมที่ฝึกทักษะการจัดการหลายๆอย่าง   มีข้อมูลย้อนกลับมายังฝ่ายแนะแนวว่านักเรียนจ่านกร้องที่ศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยต่างๆ ได้เป็นแกนนำในการทำกิจกรรม  การจะมีคุณลักษณะของการเป็นผู้นำได้นั้น  มองย้อนหลังกลับไปก็จะพบสิ่งหล่อหลอม  ที่ชัดเจน  คือการทำกิจกรรมในระดับมัธยม  ที่นักเรียนเกิดองค์ความรู้อันเก็บเกี่ยวมาจากประสบการณ์การเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ ภายในโรงเรียน

 

 

             มีสิ่งที่น่าชื่นชมนักเรียนโรงเรียนจ่านกร้อง  คือ การยอมรับในคำตัดสินของคณะกรรมการ  เพราะมีข้อสังเกตจาก บางคณะสีที่คาดหวังชัยชนะในการแข่งขัน  เมื่อไม่ได้ตามที่คาดหวังก็ยอมรับ และพูดว่าไม่เป็นไร    แค่ได้แสดงสุดฝีมือ  ได้ทำคณะสีให้สวยงามจนประจักษ์แก่สายตาคนดู ก็พอใจแล้ว   การเชียร์ที่สามารถสะกดคนดูให้ตกตะลึงประกอบด้วยเสียงปรบมือกึกก้องที่ตามมาถือเป็นรางวัลอันยื่งใหญ่ที่สุด   และที่ได้อีกต่อหนึ่งก็คือ  น้องๆจะจดจำประสบการณ์ที่ผิดพลาดนำไปแก้ไขปรับปรุงเมื่อถึงวันที่เขาได้เป็นเจ้าภาพตอนอยู่ชั้น ม.6  กีฬาสีแต่ละปีจึงมีสีสันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  แม้จะถูกตีกรอบด้วยวินัย และกติกาที่ครูวางไว้  แต่ทุกสีก็ตั้งใจทำ  และพยายามทำให้ดีที่สุด  ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร  ตรงนี้ทำให้มองเห็นและชื่นชม การรู้แพ้  รู้ชนะ  รู้อภัย ของนักเรียน

 

 

 

  บันทึกนี้จึงคัดภาพส่วนหนึ่งของวัยใส  มาบันทึกไว้ให้ผ่อนคลาย ...เก็ยไว้เพื่อเล่าขานว่า....”กีฬาสี  กีฬาสร้างสรรค์ ... วันและวัยที่แสนสดใสให้อยู่ในความทรงจำ”