เมื่อคราวที่ผมได้มีโอกาสเข้ารับการอบรมในโครงการ "เพชรราชภัฏ" ที่จังหวัดกาญจนบุรี ผมได้มีโอกาสทำกิจกรรมหนึ่งที่เรียกว่า "เรือความรู้สึก" เป็นกิจกรรมที่สอดแทรกสิ่งดี ๆ และเกิดประโยชน์อย่างมากมาย เมื่อมีโอกาส ผมก็จะนำสิ่งดี ๆ เหล่านั้นมาให้กับนักศึกษาเสมอ ๆ ครับ

 

เรือกระดาษ เป็นกิจกรรมง่าย ๆ เริ่มตั้งแต่
1. จัดการความรู้เรื่องของการพับเรือ ผมเองก็พับไม่เป็นหรอกครับ แต่ผมก็ใช้ความรู้ของนักศึกษาที่พึ่งพาได้เสมอครับ เพราะผมใช้กิจกรรมนี้ทุกครั้บ ไม่มีครั้งใดเลย ที่นักศึกษาในห้องนั้นจะไม่มีใครเลย ที่พับเรือไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องมี 1 คน
จากนั้นก็ให้นักศึกษาออกมาสอนเพื่อน ๆ พับเรือ รวมถึงสอนผมพับเรือด้วยครับ สร้างความมั่นใจให้เขาครับ ให้เขามายืนหน้าห้อง สอนเพื่อน สอนอาจารย์ เทคนิคสร้างความเชื่อมั่นง่าย ๆ ให้เขาครับ
2. เมื่อพับเรือเสร็จแล้ว ก็ให้นักศึกษาเขียนชื่อไว้ที่ข้าง ๆ เรือ ชื่อเล่นหรือชื่อจริงก็ได้ครับ แต่ต้องเป็นชื่อที่เพื่อน ๆ รู้จัก
3. ต่อมาเราอาจจะเตรียมกระดาษที่ฉีกเป็นแผ่นเล็ก ๆ ให้กับนักศึกษา หรือให้นักศึกษาฉีกไว้เองก็ได้ครับ ขนาดพอประมาณที่จะเขียนอะไรได้สักสองสามบรรทัด
4. ชี้แจงกับนักศึกษา เรื่องของสิ่งที่ต้องทำเมื่อเรือมาถึง ให้ดูชื่อเพื่อน แล้วเขียนความรู้สึกที่อยากจะบอกกับเขา ความรู้สึกอะไรก็ได้ ที่อยากบอกให้เพื่อนรู้ ถ้าเรือใครมาก็ให้เขียนใส่กระดาษแผ่นเล็ก ๆ ให้เจ้าของเรือลำนั้น เขียนเสร็จ แล้วก็พับกระดาษเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วก็ใส่เรือของเขา จากนั้นก็ส่งต่อให้เพื่อนข้าง ๆ ต่อไป
5. เมื่อเขียนเสร็จเรียบร้อยทุกคน ก็ให้เรือนั้นกลับคืนมาสู่เจ้าของเรือ จะเปิดอ่านเลย หรือว่าเปิดอ่านที่บ้านก็ได้ครับ (แต่ปกติจะตื่นเต้นอยากอ่านกันมาก) รวมถึงผมด้วยครับ เพราะผมก็จะพับเรือของผมส่งให้นักศึกษาเขียนเหมือนกัน และผมก็จะเขียนถึงนักศึกษาทุก ๆ คนครับ
ลองทายสิครับว่า จากกิจกรรมเล็ก ๆ นี้นักศึกษาและอาจารย์จะได้อะไรบ้าง?

ฉันมิใช่ "ครูดี" แต่ฉันเป็นคนมีหัวใจที่ทำเพื่อ "ศิษย์"