ความสุข
ความสุข
ความเอ๋ย ความสุข ใครๆ ทุกชอบเจ้า เฝ้าวิ่งหา
แก่ก็สุข นั้นก็สุขทุกเวลา แค่ดูหน้า ตาแห้ง ยิ่งแคลงใจ
ถ้าเราเผา ตัวตัณหาก็น่าจะสุข ถ้ามันเผาเราก็สุขหรือเกรียมได้
เขาว่าสุข สุขเน้อ อย่าเห้อไป มันสุขเย็นหรือสุขไหม้ให้แน่เอย
ท่านพระพุทธทาส
ดิฉันชอบกลอนบทนี้มาก ความสุขนั้นขึ้นอยู่กับตัวเรา ว่าจะทำชีวิตให้มีความสุขหรือความทุกข์ ความสุขเกิดได้กับคนทุกขึ้นอยู่กับการปฎิบัติของแต่ละคน
ขอบพระคุณที่นำมาฝากนะครับ...
อ่านแล้วได้ความหมายดีครับ แต่มีข้อสังเกต คำว่า "สุข" กับ "สุก"
ถ้ามันเผาเราก็สุขหรือเกรียมได้ น่าจะเป็น ถ้ามันเผาเราก็สุกหรือเกรียมได้
มันสุขเย็นหรือสุขไหม้ให้แน่เอย น่าจะเป็น มันสุขเย็นหรือสุกใหม้ให้แน่เอย
เห็นด้วยมั๊ยครับ
สวัสดีค่ะ
เขียนได้ดีนะค่ะ
เป็นกำลังใจให้ในการเขียนเรื่องต่อๆไปนะค่ะ
ขอบคุณค่ะ