ต่างวัย ต่างเวลา ด้วยคุณค่าที่เพิ่มพูน
หากย้อนไปในวัยเริ่มต้นของชีวิต แม่ คือทุกสิ่งทุกอย่าง แม่คือผู้ให้ ให้ชีวิต ให้อนาคต จนวันนี้ลูกของแม่มีลูกที่ต้องรับผิดชอบ สร้างให้เขามีคุณค่า อย่างที่แม่เคยสร้างลูกคนนี้เติบโตมาอย่างเต็มภาคภูมิ
แม่เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆที่ต้องทำงานหนักทุกอย่างได้ไม่แพ้ผู้ชาย สู้ลำบากกับอาชีพเกษตรกร ที่แม่ยึดเป็นอาชีพหลักในการหาเลี้ยงลูกของแม่มาแต่วัยเยาว์ คอยสอนสั่งให้ลูกตั้งใจเรียน ขยัน อดทน ทำในสิ่งที่ดี จนวันนี้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆของแม่ ได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ จบปริญญาอย่างที่แม่หวังไว้ มีการงานมั่นคงเจริญก้าวหน้า เจริญก้าวหน้ามาโดยตลอด ลูกของแม่ได้เป็นข้าราชการ อย่างที่แม่เคยบอกไว้ว่า “อย่าทำงานที่คอยแต่ฟ้าบันดานฝน… อย่างแม่”
วันนี้หลานของแม่กำลังโต ปัจจัยแวดล้อมหลายๆอย่างเปลี่ยนแปลงไปจากสมัยก่อนมาก จากสังคมชนบทสู่สังคมเมือง อะไรๆก็โลกาภิวัตน์ไปหมด แต่สิ่งที่ลูกของแม่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย คือ ความทรงจำในความรัก ความปรารถนาดี ของแม่ที่มอบให้กับลูกของแม่ ลูกจะนำสิ่งมีค่าล้ำเหล่านั้นจากรุ่นสู่รุ่น เพื่อเทิดทูนคุณค่าพระคุณของแม่ตลอดไป…
สวัสดีค่ะ คุณดอกไม้ขาว
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ แวะทาทักทาย และเป็นกำลังใจให้
หวังว่าคงได้แบ่งปันสิ่งดี ๆ ให้กันต่อไปนะคะ
เมื่อเรามีลูกของเราเอง แล้วเราก็จะเข้าใจแม่มากยิ่งขึ้น อ่อนโยนต่อแม่มากยิ่งขึ้นเช่นกัน
ดีคะพี่ตุ้ย
เรื่องน่าอ่านดีนะคะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาเยี่ยมและให้กำลังใจในบันทึกแรก ค่ะ
ไว้มาติดตามอ่านต่อนะคะ
เเวะมาให้กำลังใจบันทึกเเรกของพี่ตุ๋ย ยินดีต้อนรับน้องใหม่ g2k นะคะ ขอบคุณที่เเวะไปอวยพรวันเกิด ชวนกันไปกับเเขหรือเปล่าคะ อิอิ ตอนนี้กุ้งอยู่ที่สิงคโปร์ค่ะ สบายดี นับถอยหลังเเล้วจะกลับบ้านวันที่31 นี้เจอกันที่นี่ได้ทุกวันเเละที่ศรีนครินทร์นะคะ พี่ตุ๋ย
เเหม บันทึกเเรกก็เด็ดเเล้ว เขียนต่อนะคะ
สวัสดีค่ะ..
ยินดีต้อนรับค่ะ จะรออ่านเรื่องดีดีของน้องนะคะ
สวัสดีค่ะน้องtui ดอกไม้สีขาว
แม่เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆที่ทำเพื่อลูกมาตลอด
ขอบคุณบันทึกดีๆนี้ค่ะ
ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ พี่อุ้มเป็นกำลังใจให้ค่ะ
แวะมาทักทาย...
โลกไม่เงียบเหงา
เพราะมีคนให้คิดถึง-ครับ
แวะมาเยี่ยมชม
บันทึกถึงแม่ครับ
อ่านแล้วซาบซึ้งครับ...
เป็นกำลังใจกับบันทึกแรกค่ะ...
ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ของ GTK นะคะ
สวัสดีค่ะ
มาเป็นกำลังใจให้นะคะ