การเดินทางแสวงบุญ
การเดินทางแสวงบุญ.......
..........

จึงเป็นสิ่งที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในความเป็นมนุษย์ เราควรจะมีชีวิตที่ดำรงอยู่ได้ด้วยความสดใส สดชื่น เบิกบาน ไร้สิ่งที่เป็นความขัดแย้งอย่างสิ้นเชิง ความขัดแย้งนี้นั้น มิใช่ความขัดแย้งที่เป็นเรื่องอันไกลจากตัวเอง การเดินทางที่เริ่มต้นด้วยตนเอง คือการค้นหาความขัดแย้งภายในจิตตน ค้นหาวิถีแห่งความโกรธ ความเกลียด ริษยา ทะนงตน สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าค้นพบในชีวิตประจำวันที่ดำรงชีวิตอยู่ในขณะจิตนี้ คือความขัดแย้งดังกล่าวได้สลายไปอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่กล่าวถึงในข้างต้น ได้สลายไปกับจิตที่มีความสุขกับความเพียร ความเพียรในการเดินทางแสวงบุญ เป็นความสดใสอย่างยิ่ง เป็นบุญอย่างยิ่ง ที่ได้มีโอกาสในการเริ่มต้นกระทำการในสิ่งที่เรารัก และเราได้รักที่จะกระทำ ผลจากความเพียร ผลจากความรัก คือสิ่งที่ข้าพเจ้าใช้ชื่อแทนว่าบุญ ในความเข้าใจของตนเอง
.................
เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับจิตตน คือความเบาบาง ไร้ความโกรธ ไร้เรื่องขัดแย้ง กระผมเช้าใจว่าเชื่อว่า มนุษย์ทุกคนวนเวียนอยู่บนเส้นทางแห่งนี้มาโดยตลอดตั้งแต่การกำเนิดชีวิตที่สวยงามนี้ เมื่อเราได้เริ่มต้นแสวงบุญ เริ่มต้นกระทำในสิ่งที่เรารัก และดำรงไว้ซึ่งความดีงาม ผลของสิ่งที่เรารัก คือจิตที่สว่าง สดใส เบิกบานอย่างชัดเจน ซึ่งผลผลิตทางด้านนามธรรมนี้ กระผมจึงอาจจะสรุปได้ด้วยตนเองว่า การเดินทางขึ้นเหนือความขัดแย้งทั้งหลายทั้งปวง การเดินทางขึ้นเหนือความโกรธ เกลียด ชัง ทั้งหมดทั้งสิ้น จะเกิดขึ้นได้ด้วยความเพียร ด้วยความรัก ด้วยความเป็นทั้งหมดทั้งสิ้นในชีวิตจิตใจ ที่จะขอทำความดี ความเพียร นี้นั้น เป็นเส้นทางที่มีความสำคัญอย่างมาก .............

ด้วยความที่ชายคนหนึ่ง ด้วยการที่ได้เชิญชวน ผองเพื่อนพี่น้องกัลยาณมิตรผู้มีเกียรติ ร่วมเดินทางบนเส้นทางสายแห่งรัก เส้นทางที่นำพาจิตตนไปสู่ความปิติสุข ผลผลิตของความเพียร คือผลที่สถิตย์ดำรงอยู่ภายในจิตใจ และผลผลิตนี้ คือผลบุญ ที่กระผมเข้าใจเช่นนี้..................

เส้นทางของการขึ้นเหนือพ้นความขัดแย้ง ไปพ้นจากเรื่องการแข่งขัน ที่ ๆ ไม่มีอำนาจศัตราวุธอาวุธอันใดจะบังคับข่มขู่ได้ ที่ที่มีความสวยงาม สงบ เงียบ นิ่ง เคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องอยู่ภายใน ส่งถ่ายพลังใจเช่นนี้ออกมาสู่ภายนอก อย่างนอบน้อมถ่อมตนยิ่งนัก อย่างไร้ความมีตัวตนสิ้นเชิง ไร้อำนาจ ไร้การบังคับ สัมพันธ์กับท่านได้
 
ด้วยจิตใจที่นอบน้อมสุดหยั่งถึงขอรับ