ความรัก ความผูกพัน เป็นสายสัมพันธ์ทำให้คนรักกัน และมาอยู่ร่วมกันในบ้านหลังนี้
อ่านบันทึกน้องมะปรางเปรี้ยวมาหลายวันที่เชิญชวนให้เขียนแรงบันดาลใจในการเข้ามาในบ้านหลังนี้ เคยเล่าในบันทึกของน้องครูบันเทิงมาครั้งหนึ่ง แต่วันนี้พอมีเวลาจึงขอเขียนไว้ในบล็อกนี้อีกครั้ง ถือว่าเป็นการเล่าความหลังก็แล้วกัน
ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีคนคนหนึ่งเข้ามาสู่โลกไซเบอร์ใบนี้เพราะค้นหาความรู้เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในหน้าที่การงาน พบเว็บๆหนึ่ง ส่วนใหญ่อยู่ในอาชีพครูด้วยกันเขาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน จึงสมัครเข้าไปร่วมด้วยรู้จักกันมานาน มีความรัก นับถือกัน เรียกพี่สาว พี่ชาย น้องสาว น้องชาย ร่วมทุกข์ ร่วมสุข บอกเล่าในทุกเรื่องของตนเองและครอบครัว ช่วยเหลือในงานต่างๆตามความถนัดของทุกคน นานเข้าผูกพันรักกันเหมือนคนในครอบครัว
ต่อมาพี่ชายและน้องสาวเขาเข้ามาในบ้านหลังนี้ เขาชวนให้เข้ามาอ่าน มาศึกษา แต่ ผู้เขียนเป็นคนไม่มีแก่นสาร เขียนงานวิชาการไม่เป็น พี่ๆน้องๆเขาทยอยเข้ามาทีละคนสองคนจนหมด แต่ครูดาวเรืองก็ยังเป็นแค่คนขออ่านบันทึกของสมาชิกคนอื่นๆอยู่เหมือนเดิม เป็นปี
ต่อมาลูกสาว..น้องกานต์เขาเข้ามาเป็นสมาชิกที่นี่ เขาเริ่มทำงานใหม่ ต้องการแลกเปลี่ยนความรู้กับคนอื่นๆ เขาภูมิใจในความอบอุ่นที่เขาได้รับจากหลายๆคน เขาตื้นตันใจ บอกเล่าให้ครูดาวเรืองฟังเสมอ แต่ก็มีบ้างที่บางคนที่ไม่เข้าใจเขา.... แต่ด้วยสุขภาพ ความเจ็บป่วย และหน้าที่การงานใหม่ที่ยังต้องปรับเปลี่ยนอีกมากมาย เขาจึงต้องหยุดชั่วคราว แต่ตั้งใจจะมาเขียนต่อเมื่อมีโอกาส เขาเข้ามาอ่านเสมอ รับรู้ในความรักและความหวังดีที่ทุกคนให้เขาเสมอมา
ปีใหม่ 2553 ครูดาวเรืองตัดสินใจ เข้ามาเป็นสมาชิก เพื่อต้องการเรียนรู้ในสังคมของคนหลากหลายอาชีพ ไม่ผิดหวังที่เข้ามาพบปะกับคนที่ความรักความหวังดีเข้ามาแบ่งปัน แลกเปลี่ยน แนะนำและให้กำลังใจ เสมอมา ช่วยให้หายเหงา มีความสุข มีเพื่อนมากขึ้น เพื่อนที่เป็นทั้งพี่ ทั้งน้อง และได้ลูกเพิ่มมาใหม่อีกคน
ขอบคุณ G2k ที่ให้โอกาสคนที่เขียนไม่เป็น ทำเว็ปไม่ได้ เข้ามาเป็นสมาชิกที่นี่ ทุกวันนี้ มีความสุขมากขึ้น นั่งหน้าคอมพ์อย่างมีความหมาย และดีใจที่ได้บอกเล่าผลงานของตนให้เพื่อนๆได้ ติ-ชม .. ขอบคุณทุกคนที่มีความรักและความหวังดีมอบให้ครูดาวเรืองตลอดมา
ขออภัย : ที่ไม่สามารถนำรูปมาประกอบคำบอกเล่าได้หมด เพราะมีเพื่อนๆพี่อีกหลาย
คน เพราะกลัวว่าบันทึกมันจะยาวเกินไป แต่ทุกคนอยู่ในหัวใจเสมอ
ขอขอบคุณ : ภาพที่เพื่อนมอบให้มา ใน FW
: เพลงรักไม่ต้องการเวลา - Klear
: YouTube

















สวัสดีค่ะพี่สาว
กว่าจะเข้ามา..ได้แรงฉุด แรงดึง แรงดัน มากมาย
พอเข้ามาแล้ว...ก็มีสีสัน บันเทิงหลายรูปแบบ
ที่แน่ๆมีพี่ชาย พี่สาว น้องชาย หลานชาย หลานสาวเพียบ
สังคมนี้อบอุ่น เอื้ออาทร สอนใจ..ครบทุกรส..
ไม่มีดอกดาวเรือง ให้ชวนชมแทนค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ครูดาวเรือง..มาอ่านแรงบันดาลใจแล้วก็ชื่นชมค่ะ..เรามาร่วมกันแบ่งปันสาระดีๆสู่กันต่อไปนะคะ..ขอบคุณค่ะ
แวะมา เต้น เต้น เชียร์ เป็นแรงใจค่ะ..วิ๊ด วิ๊ด....
อุ๊ย!! มันส์ อิตตาลีตกรอบ..555 เกี่ยวม่ะเนี๊ยะ
ขอให้มิตรภาพ Gotoknow ยั่งยืนตลอดไปค่ะ..จุ๊ฟ..บาย
สวัสดีครับครู ดาวเรือง
ต้องขอบอกว่าประทับน้องกานต์มากๆครับ
บันทึกแทนใจสื่อไปถึงน้องกานต์ ลุงวอญ่ายังติดค้างน้องกานต์อยู่
มีโอกาสขอขอทำหน้าที่ของลุงครับครู
สวัสดีค่ะ
มาร่วมประทับใจกับความทรงจำ ที่ได้รับมิตรภาพมากมาย
ครูใจดีจำได้ว่าครั้งแรกที่รู้จักกันในชื่อครูสอน มาส่งข่าวเรื่องของน้องกานต์
ไม่ทราบเลยว่าคือคุณแม่ของน้องกานต์... จนน้องกานต์บอกว่าคือคุณแม่
ดีใจมากที่ได้รู้จักกัน... ขอบคุณน้องกานต์ที่เป็นสื่อชักนำ ได้รับความรู้สึกที่ดีต่อกัน เหมือนคนที่ใกล้ชิดกัน และของคุณ Gotoknow ที่ให้พื้นที่ ที่ทำให้เกิดมิตรภพาและความรู้สึกที่ดีต่อกันได้อย่างน่าอัศจรรย์..
ช่วงนี้ครูใจดีมีภาระงานมากเหลือเกินค่ะ.... ไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมทักทายเพื่อนๆ พี่น้องได้บ่อยเหมือนเช่นเคย... แต่มีเวลาว่าเมื่อไหร่ก็จะพยายามมา.. ด้วยเวลาอันน้อยนิด อีกทั้งระบบ G2K ยังช้า พิมพืแล้วพิมพือีก ลิงค์แล้วลิงค์อีก กว่าจะไปหากันได้แต่ละคน เล่นเอาดึกโข... แต่ก็ไม่ได้ละความพยายาม...
ฝากความรักความคิดถึงให้น้องกานต์เช่นเคยนะคะ... ไม่เคยลืมน้องกานต์ และหวังว่าสักวันหนึ่งคงมีโอกาสเจอ ตราบที่ยังมีลมหายใจ
ด้วยความระลึกถึงค่ะ
สวัสดีค่ะ
ว่าแต่น้องอิฐหาให้แล้วยัง จ๊ะ ว่าแต่ทำใจไว้บ้างก็ดีนะคะ
ขอบคุณจ้า
น้องกานต์และนายกวาง เขารักและศรัทธาคุณลุงเขาเสมอ
เขาบอกว่าคุณลุงคุยสนุกและจริงใจ ปิดเทอมหน้าเขาคงได้ไปเยี่ยมตาเขาอีก
แล้วจะไม่ลืมสัญญาของคุณลุง แน่นอน อิๆๆ
รักน้องใจดีเสมอจ้า
น้องดอกคำปู้จู้....
แวะมาเพิ่มพลังใจให้ด้วยคนจ้า...
ความรู้สึกของคนที่เริ่มเข้ามาใน GTK คงคล้ายๆทำนองเดียวกันเนาะ
แล้วก็มาหาความรู้และประสบการณ์จากสมาชิกในนี้ที่ล้วนแล้วแต่มีวิทยายุทธิ์ยอดเยี่ยมเหมือนกระบี่ไร้เทียมทาน ( เวอร์ไปรึเปล่านะ?? )
มีความสุขกับวันสบายๆนะจ้ะ
แอบหยิบของครูบันเทิงมา....
สวัสดีค่ะพี่
อ่านแล้วอิ่มเอม กับมิตรภาพ แม้ยังเป็นเพียงภาพฝัน ก็ยังจุดประกายแรงใจ สำหรับก้าวต่อไปในโลกความจริง เป็นกำลังใจคุณแม่ยังสาวอีกคน ได้อ่านเรื่องน้องกานต์แล้วขอชื่นชมจากใจ ขอบคุณค่ะ
น้องสอนตั้งใจจะเป็นอย่างพี่นะ ทำงานเพื่อส่วนรวม อุทิศเวลาเพื่อเด็ก
อยากร่วมค่ายจิตอาสาในทุกที่ แต่ ไม่มีความสามารถทั้งร้องและรำ
ไปนั่งหัวเราะได้อย่างเดียว แต่สักวันจะทำอย่างพี่ให้ได้ .
ขอบคุณค่ะที่ให้ความรักและห่วงใยต่อน้อง และหลาน เสมอมา
ชอบใจที่เรียกชื่อนี้ ในบ้านหลังนี้มีแต่พี่คนเดียวที่เรียก
ฟังแล้วชื่นใจ แต่บ้านน้องเขาคงไม่เข้าใจ อิๆๆ
ยังรออยู่ทุกวัน เชียร์ให้ประสบผลสำเร็จในเร็ววันค่ะ
เค็มแม้แต่รูปก็ไม่ให้ใครดู ถ้าขายไม่ออก..555..จะหัวเราะให้ฟันหัก
มิตรภาพตั้งแรกเริ่มจนถึงปัจจุบัน เป็นสิ่งที่รับประกันว่าเรารักกันใช่ไหมจ๊ะ