แรงบันดาลใจเขียนบล็อก คือ อยากเล่า อยากถ่ายทอด อยากแลกเปลี่ยนแนวคิดในการทำงาน

        เริ่มต้นรู้จักบล็อกนี้โดยบังเอิญจากการสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอน เมื่อเข้าไปอ่านเรื่องที่สนใจก็เริ่มสังเกตเห็นบรรยากาศความหลากหลายสาระในบล็อกแห่งนี้  จากนั้นก็เข้ามาอ่านเป็นระยะๆ จนกระทั่งวันหนึ่งได้มีโอกาสฟังคำบรรยายจากท่านอาจารย์ศ.ดร.ปรัชญา    เวสารัชช์เกี่ยวกับการเป็นนักอ่านและนักเรียนรู้ที่ดีซึ่งอาจารย์เป็นแบบอย่างที่ดีของนักเรียนรู้ที่ใช้หลักสุ จิ ปุ ลิ จึงอยากเขียนบล็อกเพื่อประมวลสิ่งที่เราได้ฟัง ได้คิด และได้อ่าน....มาใช้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์กับเพื่อนร่วมอาชีพ และร่วมแนวคิด  เมื่อเขียนบล็อกแรก....เริ่มจากสรุปความรู้เกี่ยวกับเรื่องที่ตนเองสนใจเข้ารับการอบรมคือเรื่องการคิด ทำให้บล็อกแรกเป็นบล็อกที่เขียนสรุปความรู้เกี่ยวกับ ลักษณะการคิด และยังตามมาด้วยคุณสมบัติที่เอื้อต่อการคิด แต่เมื่อได้อ่านความคิดเห็นของท่านอาจารย์ขจิต ฝอยทองทำให้ได้แนวคิดใหม่ว่า ถ้าจะเขียนบล็อกให้อร่อยต้องเล่าจากประสบการณ์ผนวกกับความรู้ที่ใช้ ที่ได้รับจากงานนั้นหรือสิ่งที่ best ของเราในการทำงานแต่ละวันทำให้ปัญหาที่คิดหนักว่า เราจะเล่าอะไรค่อยๆ จางไปค่ะ แต่ก็มีปัญหาใหม่เข้ามาแทนที่คือการตกแต่งบล็อก การใส่ภาพประกอบจะทำอย่างไร  ก็พบว่ามีคำแนะนำจากทีมงานG2K เป็นระยะ ตลอดจนบันทึกของชาว G2K ซึ่งตกแต่งได้ระดับหนึ่งครูนกก็พึงพอใจในในความสวยงามของบล็อกตนเอง (สวยแบบพอเพียงค่ะ)
        นอกจากเขียนบล็อกแล้วครูนกก็ติดตามบล็อกต่างๆ เพราะเป็นคนชอบอ่านหลากหลายแนวอยู่เป็นต้นทุนเดิมเช่น แนววิทยาศาสตร์เทคโนโลยี การท่องเที่ยว ข้อคิดคำสอนในการดำรงชีวิต  การทำอาหาร การปลูกและดูแลต้นไม้ การดูแลสุขภาพ เทคนิคกลยุทธ์ในการทำงาน...ฯลฯ สามารถหาอ่านจากที่นี่ได้เลยค่ะ

        ที่สำคัญสถานที่แห่งนี้ทำให้ครูนกได้เจอรุ่นน้อง รุ่นพี่ เพื่อนร่วมวิชาชีพ เพื่อนต่างสาขาอาชีพ นักอาสาพัฒนา อื่นๆอีกมากมายที่ทำให้อบอุ่นทั้งความคิด ความรู้และแนวทางในการทำงานค่ะ