รื่องที่ัฉันภูมิใจ...

การวาดรูปบางคนก็ว่ามันเป็นเรื่องง่าย บางคนก็ว่ามันเป็นเรื่องยาก..
ตอนฉันอยู่ ป.5 วันนั้นมีเรียนวิชาศิลปะ เพื่อนๆคนอื่นเขาก็ดีใจที่ได้เรียนวิชานี้เพราะเป็นวิชาที่ง่าย
และคลายเครียดให้เราได้แค่เราละเลงสีและใส่ความรู้สึกในการวาดรูปเข้าไป แต่สำหรับฉันนั้น
ฉันเกลียดวิชานี้ ในความคิดของฉันฉันคิดว่ามันเป็นวิชาที่น่าเบื่อ 
และฉันวาดรูปไม่สวยเลย
ไม่มีศิลป์ในสายเลือดเลยก็ว่าได้ ในตอนนั้นน่ะนะ พอวาดรูปส่งครูทีไรก็ได้คะแนนไม่เคยเกิน
7 คะแนนเลยสักครั้ง 
คะแนนเต็ม 10 นะ และวันนั้นครูสั่งให้ไปวาดรูปมาเก็บคะแนน 15 คะแนน
เราก็ช็อคสิค่ะ ฮะ! 15 คะแนน เต็มสิบยังไม่รอดเลยงานนี้ก็มีแต่ตายกับตาย เพื่อนมันก็มาบอก
ทำได้อยู่แล้วๆ 
วันนั้นนะเครียดมากๆ กลับบ้านปั๊บก็เข้านอนเลย ไม่ต้องอาบน้ำล่ะ พอหลับเราก็ฝัน
ฝันว่าเจอชาวนาคนหนึ่งเดินขึ้นบันใดอยู่ 
เส้นทางข้างหน้าเป็นเหมือนจักรวาลกาแล็กซี่ทางช้างเผือก
สวยมากๆ พอตื่นเราก็งง ฝันอะไรเนี่ย สักพักเหลือบไปเห็นสมุดวาดรูป 
เราก็เลยคิดว่าเออวาดรุปที่ฝัน
ลงไปเลยดีกว่า เราก็นั่งวาดค่ะ วาดมันเข้าไป  เอาเท่าที่จำได้ ก็วาดตามจินตนาการของเรา
ใช้เวลา 5 ชม. เต็มๆค่ะ 
พอมาูดู เออ! มันสวยอ่ะไม่ดูแย่เลยสักนิด เีราก็ดีใจ พอเอาไปส่งครู
ครูบอกสวยจัง ไปเอาภาพมาจากไหน พอบอกว่าเอามาจากฝัน ครูเขาก็เลยให้ไปเลย 13/15 คะแนน
ณ จุดนั้นภูมิใจมากๆ คือแม้จะไม่ได้เต็ม 15 ก็เหอะนะแต่เราตั้งใจสุดๆแล้ว และไม่เคยได้เยอะขนาดนี้
ก็ดีใจมากๆ ต่อจากนั้นเีราก็เริ่มชอบการวาดภาพต่างๆ แม้มันจะไม่ได้สวยมากมาย แต่เราก็ตั้งใจที่จะทำมัน .
.